MyMemory, World's Largest Translation Memory
Click to expand

Language pair: Click to swap content  Subject   
Ask Google

You searched for: ang kabataan ang pag-asa ng bayan ( Tagalog - English )

    [ Turn off colors ]

Human contributions

From professional translators, enterprises, web pages and freely available translation repositories.

Add a translation

Tagalog

English

Info

Tagalog

ang kabataan ang pag-asa ng bayan

English

The youth is the hope of the town

Last Update: 2016-07-26
Subject: General
Usage Frequency: 3
Quality:

Reference: Anonymous

Tagalog

Ang mga kabataan ang pagasa ng bayan

English

mangyan language translate

Last Update: 2016-09-18
Subject: General
Usage Frequency: 1
Quality:

Reference:

Tagalog

gumawa Ng slogan Ang Kabataan ay Pag asa Ng byan

English

gumawa ng slogan ang kabataan ay pag asa ng byan

Last Update: 2016-11-12
Subject: General
Usage Frequency: 1
Quality:

Reference:

Tagalog

natagpuan namin ang pag-ibig sa isang pag-asa ng lugar

English

love like you do

Last Update: 2015-09-16
Subject: General
Usage Frequency: 1
Quality:

Reference:

Tagalog

ang pag asa ba ay kinakailangan para magresolba ng isang problema?

English

is hope necessary in resolving conflict?

Last Update: 2015-09-21
Subject: General
Usage Frequency: 1
Quality:

Reference:

Tagalog

ako pag-asa ng isang araw maaari naming maging magkasama,

English

i hope one day.

Last Update: 2016-02-14
Subject: General
Usage Frequency: 1
Quality:

Reference:

Tagalog

Hindi ko siya nakikita ngayon. Ngunit sinasabi nilang naroroon pa siya sa dating pinagtuturuan, sa walang pintang paaralang una kong kinakitaan ng sa kanya. Sa isa sa mga lumang silid sa ikalawang palapag, sa itaas ng lumang hagdang umiingit sa bawat hakbang, doon sa kung manunungaw ay matatanaw ang maitim na tubig ng isang estero. Naroon pa siya’t nagtuturo ng mga kaalamang pang-aklat, at bumubuhay ng isang uri ng karunungang sa kanya ko lamang natutuhan. Lagi ko siyang inuugnay sa kariktan n buhay. Saan man sa kagandahan; sa tanawin, sa isang isipan o sa isang tunog kaya, nakikita ko siya at ako’y lumiligaya. Ngunit walang anumang maganda sa kanyan anyo… at sa kanyang buhay… Siya ay isa sa mga pangkaraniwang guro noon. Walang sinumang nag-ukol sa kanyang ng pansin. Mula sa kanyang pananamit hanggang sa paraan ng pagdadala niya ng mga panunugutan sa paaralan, walang masasabing anumang pangkaraniwan sa kanya. Siya’y tinatawag naming lahat na si Mabuti kung siya’y nakatalikod. Ang salitang iyon ang simula ng halos lahat ng kanyang pagsasalita. Iyon ang pumalit sa mga salitang hindi niya maalaala kung minsan, at nagiging pamuno sa mga sandaling pag-aalanganin. Sa isang paraang malirip, iyon ay naging salaminan ng uri ng paniniwala sa buhay. “Mabuti,” ang sasabihin niya, “… ngayo’y magsisimula tayo sa araling ito. Mabuti nama’t umabot tayo sa bahaging ito… Mabuti… Mabuti!” Hindi ako kailanman magtatapat sa kanyang ng anuman kung di lamang nahuli niya akong minsang lumuluha; nang hapong iyo’y iniluha ng bata kong puso ang pambata ring suliranin. Noo’y magtatakipsilim na at maliban sa pabugsu-bugsong hiyawan ng mga nagsisipanood sa pagsasanay ng mga manlalaro ng paaralan, ang buong paligid ay tahimik na. Sa isang tagong sulok ng silid-aklatan, pinilit kong lutasin ang aking suliranin sa pagluha. Doon niya ako natagpuan. “Mabuti’t may tao pala rito,” wika niyang ikinukubli ang pag-aagam-agam sa narinig. “Tila may suliranin .. mabuti sana kung makakatulong ako.” Ibig kong tumakas sa kanya at huwag nang bumalik pa kailanman. Sa bata kong isipan ay ibinilang kong kahihiyan ay kaabaan ang pagkikita pa naming muli sa hinaharap, pagkikitang magbabalik sa gunita ng hapong iyon. Ngunit, hindi ako makakilos sa sinabi niya pagkatapos. Napatda ako na napaupong bigla sa katapat na luklukan. “Hindi ko alam na may tao rito”….. naparito ako upang umiyak din.” Hindi ako nakapangusap sa katapatang naulinig ko sa kanyang tinig. Nakababa ang kanyang paningin sa aking kandungan. Maya-maya pa’y nakita ko ang bahagyang ngiti sa kanyang labi. Tinanganan niya ang aking mga kamay at narinig ko na klamang ang tinig sa pagtatapat sa suliraning sa palagay ko noo’y siya nang pinakamabigat. Nakinig siya sa akin, at ngayon, sa paglingon ko sa pangyayaring iyo’y nagtataka ako kung paanong napigil niya ang paghalakhak sa gayong kamusmos na bagay. Ngunit, siya’y nakinig nang buong pagkaunawa, at alam ko na ang pagmamalasakit niya’y tunay na matapat. Lumabas kaming magkasabay sa paaralan. Ang panukalang naghihiwalay sa amin ay natatanaw na nang bigla akong makaalala. “Siyanga pala, Ma’am, kayo? Kayo ng pala? Ano ho iyong ipinunta ninyo sa sulok na iyo na … iniiyakan ko?” Tumawa siya ng marahan at inulit ang mga salitang iyon; “ang sulok na iyon na … iniiyakan natin… nating dalawa.” Nawala ang marahang halakhak sa kanyang tinig: “sana’y masabi ko sa iyo, ngunit… ang suliranin.. kailanman. Ang ibig kong sabihin ay … maging higit na mabuti sana sa iyo ang … buhay.” Si Mabuti’y nagging isang bagong nilikha sa akin mula nang araw na iyon. Sa pagsasalita niya mula sa hapag, pagtatanong, sumagot, sa pagngiti niyang mabagal at mahihiyain niyang mga ngiti sa amin, sa paglalim ng kunot sa noo niya sa kanyang pagkayamot, naririnig kong muli ang mga yabag na palapit sa sulok na iyon ng silid-aklatan. Ang sulok na iyon,.. “Iniiyakan natin,” ang sinabi niya nang hapong iyon. At habang tumaaginting sa silid naming ang kanyang tinig sa pagtuturo’y hinuhulaan ko ang dahilan o mga dahilan n pagtungo niya sa sulok na iyon ng silid-aklatan. Hinuhulaan ko kung nagtutungo pa siya roon, sa aming sulok na iyong… aming dalawa… At sapagkat natuklasan ko ang katotohanang iyon tungkol sa kanya, nagsimula akong magmasid, maghintay ng mga bakas ng kapaitan sa kanyang sinasabi. Ngunit, sa tuwina, kasayahan, pananalig, pag-asa ang taglay niya sa aming silid-aralan. Pinuno siya ng maririkit na guni-guni ang aming isipan at ng mga tunog ang aming pandinig at natutuhan naming unti-inti ang kagandahan ng buhay. Bawat aralin naming sa anitikan ay naging isang pagtighaw sa kauhawan naming sa kagandahan at ako’y humanga. Wala iyon doon kanina, ang masasabi ko sa aking sarili pagkatapos na maipadama niya sa amin ang kagandahan ng buhay sa aming aralin. At hindi naging akin ang pagtuklas na ito sa kariktan kundi pagkatapos na lamang ng pangyayaring iyon sa silid-aklatan. Ang pananalig niya sa kalooban ng maykapal, sa sangkatauhan, sa lahat na, isa sa mga pinakamatibay na aking nakilala. Nakasasa;ling ng damdamin. Marahil, ang pananalig niyang iyon ang nagpakita sa kanya ng kagandahan sa mga bagay na karaniwan na lamang sa amin ay walang kabuluhan. Hindi siya bumabanggit ng anuman tungkol sa kanyang sarili sa buong panahon ng pag-aaral naming sa kanya. Ngunit bumanggit siya tungkol sa kanyang anak na babae, sa tangi niyang anak. .. nang paulit-ulit. Hindi rin siya bumabanggit sa amin kailanman tungkol sa ama ngh batang iyon. Ngunit, dalawa sa mga kamag-aral naming ang nakababatid na siya’y hindi balo. Walang pag-aalinlangan ang lahat ng bagay at pangarap niyang maririkit ay nakapaligid sa batang iyon. Isinalaysay niya sa amin ang katabilan niyon. Ang paglaki nang mga pangarap niyon, ang nabubuong layunin niyon sa buhay. Minsan, tila hindi namamalayang nakapagpapahayag ang aming guro ng isang pangamba ang pagkatakot niyang baka siya hindi umabot sa matatayog na pangarap ng kanyang anak. Maliban sa iilan sa aming pangkat, paulit-ulit niyang pagbanggit sa kanyang anak ay iisa lamang ang mga bagay na “pinagtitiisang” pakinggan sapagkat walang paraang maiwasan iyon. Sa akin, ang bawat pagbanggit na iyon ay nagkakaroon ng kahulugan sapagkat noon pa ma’y nabubuo na sa aking isipan ang isang hinala. Sa kanyang magandang salaysay, ay nalalaman ang tungkol sa kaarawan ng kanyang anak, ang bagong kasuotan niyong may malaking lasong pula sa baywang, ang mga kaibigan niyong mga bata rin, ang kanilang mga handog. Ang anak niya’y anim na taong gulang na. Sa susunod na taon niya’y magsisimula na iyong mag-aral. At ibig ng guro naming maging manggagamot ang kanyang anak- at isang mabuting manggagamot. Nasa bahaging iyon ang pagsasalita ng aming guro nang isang bata sa aking likuran ang bumulong: “Gaya ng kanyang ama!” Narinig ng aming guro ang ang sinabing iyon ng batang lalaki. At siya’y nagsalita. “Oo, gaya ng kanyang ama,” ang wika niya. Ngunit tumakas ang dugo sa kanyang mukha habang sumisilay ang isang pilit na ngiti sa kanyang labi. Iyon ang una at huling pagbanggit sa aming klase ang tungkol sa ama ng batang may kaarawan. Matitiyak ko noong may isang bagay ngang malisya sa buhay niya. Malisya nang ganoon na lamang. At habang nakaupo ako sa aking luklukan, may dalawang dipa lamang ang layo sa kanya, kumirot ang puso ko sa pagnanasang lumapit sa kanya, tanganan ang kanyang mga kamay gaya ng gingawa niya nang hapong iyon sa sulok ng silid-aklatan, at hilinging magbukas ng dibdib sa akin. Marahil, makagagaan sa kanyang damdamin kung may mapagtatapatan siyang isang taong man lamang. Ngunit, ito ang sumupil sa pagnanasa kong yaon; ang mga kamag-aral kong nakikinig ng walang anumang malasakit sa kanyang sinasabing, “Oo, gaya ng kanyang ama,” habang tumatakas ang dugo sa kanyang mukha. Pagkatapos, may sinabi siyang hindi ko makakalimutan kailanman. Tinignan niya ako ng buong tapang na pinipigil ang panginginig ng mga labi at sinabi ang ganito : “Mabuti…mabuti gaya ng sasabihin nitong Fe-lyon lamang nakararanas ng mga lihim na kalungkutan ang maaaring makakilala ng mga lihim na kaligayahan. Mabuti, at ngayon, magsimula sa ating aralin…” Natiyak ko noon, gaya ng pagkakatiyak ko ngayon na hindi akin ang pangungusap na iyon, ni sa aking mga pagsasalita, ni sa aking mga pagsusulat. Ngunit samantalang nakatitig siya sa akin ng umagang iyon, habang sinasabi niya ang pangungusap na iyon, nadama kong siya at ako ay iisa. At kami ay bahagi ng mga nilalang na sapagkat nakaranas n mga lihim na kalungkutan ay nakakikilala ng mga lihim na kaligayahan. At minsan pa, nang umagang iyon, habang unti-unting bumabalik ang dating kulay ng kanyang mukha, muli niyang ipinamalas sa ang mga nagtatagong kagandahan sa aralin naming sa Panitikan. Ang karikatn ng katapangan; ang kariktan ng pagpapatuloy anuman ang kulay ng buhay. At ngayon, ilang araw lamang ang nakararaan buhat nang mabalitaan ko ang tungkol sa pagpanaw ng manggagamot na iyon. Ang ama ng batang iyong marahil ay magiging isang manggagamot din baling araw, ay namatay at naburol ng dalawang gabi at dalawang araw sa isan bahay na hindi siyang tirahan ni Mabuti at ng kanyang anak. At naunawaan ko ang lahat. Sa hubad na katotohanan niyon at sa buong kalupitan niyon ay naunawaan ko ang lahat. …….

English

isalin Ang mensahe sa:

Last Update: 2016-11-23
Subject: General
Usage Frequency: 1
Quality:

Reference:

Tagalog

Reaksyon naming kabataan...... Hindi naman lingid sa atin na halos lahat o karamihan sa mga mamamayang pilipino ay nalululong na sa masasamang bisyo o mga pangkaraniwang gawain na masyado na tayong nagiging adik sa mga bagay na ito. Hindi rin natin maitatanggi na kahit kaming mga kabataan na ayon kay Gat Jose Rizal ay siyang pagasa "daw" ng bayan ay nalululong na din sa mga bisyong ito. Lubhang nakakalungkot kung ating iisipin na kung bakit kaya pilit na dumadami ang bilang ng mga taong nalululong sa mga bisyong ito sapagkat kahit saang anggulo naman natin tingnan walang kagandahang maidudulot sa atin, sa halip, nakakasama pa ito sa ating kalusugan, kapaligiran at sa buong sistema ng ating buhay. Ang pag-gamit ng droga, maaaring magkaroon ng depekto ang isipan at takbo ng pagiisip ng taong gumagamit nito. Ang alak at sigarilyo naman, lubhang naaapektuhan ang kalusugan ng taong nalulong sa bisyong ito, nasisira nito ang importanteng "organs" ng ating katawan tulad na lamang na baga, puso, at maaari ding masira ang ibang parte ng ating utak at ang pagsusugal naman, hindi man ito marahil umiipekto sa ating kalusugan o pagiisip ay mas matindi naman ang epekto nito sa relasyon natin sa ating pamilya, dahil pag naadik ka sa sugal, kakaunti na lang ang maitutuon mong oras sa iyong pamilya, hindi mo sila mabibigyan ng sapat na atensyong kailangan nila, sa ganitong sitwasyon magkakaroon ng hindi pagkakaunawaan sa mga miyembro ng pamilya na maaaring humantong sa matinding hidwaan. Dahil sa pagkalulong sa mga bisyong ito, nauudyokan ang isang tao na gumawa ng masamang mga bagay tulad ng krimen... pagnanakaw, pagpatay at iba pang masasamang gawain para lang matustusan ang kanilang mga bisyo. Ang mga taong ay nahuhumaling sa bisyo dahil gusto nilang takasan at kalimutan ang kanilang mga problemang hinaharap. Dahil din sa sobrang katamaran ng mga pilipinong pabanjing banjing lang at mga walang magawa sa buhay kaya wala ng alam gawin kundi lumaklak ng alak at magpakaadik sa droga. Ang ating gobyerno ay gumagawa na ng mga hakbang upang hindi na lumala pa ang sitwasyon tungkol sa droga, hinuhuli nila ang mga gumagawa at nageexport ng droga sa ating bansa at pinapatawan ng mabigat na parusa at ang mga nahuhuling gumagamit ng droga ay hinuhuli at pinapatawan din ng parusang nararapat lamang sa kanila. Hindi pa rin sapat ang ginagawa ng gobyerno para sa problema ng bansa ukol sa pinagbabawal na gamot. Ang mga nalulong na sa droga ay kailangang idala sa mga rehabilitation centers upang sila ay magamot ngunit nangangailangan ito ng mahabang proseso... Lubhang kay sakit isipin ng mga bagay na ito. na kung tutuusin ay hindi naman mahirap umiwas at pigilan ang mga bisyong ito. Hindi rin naman ganon kahirap magbagong buhay kung atin lamang gugustuhin. Kaya sana sa pagtakbo ng oras at paglipas ng mga araw, hindi na sana lalong dumami ang bilang ng mga taong nalululong sa mga bisyong ito. Huwag na nating bigyan ng atensyon ang mga ito, sa halip bigyan natin ng pansin ang mga taong nakapaligid sa atin, ang ating mga pamilya, pag-aaral o trabaho at higit sa lahat ang Mahal na Panginoong Jesus.

English

essays

Last Update: 2016-09-13
Subject: General
Usage Frequency: 1
Quality:

Reference:
Warning: Contains invisible HTML formatting

Tagalog

Sabi ni Dr. Jose Rizal ang kabataan ang pag-asa ng bayan. Pero sa nangyayari sa kabtaan ngayon mukhang malabo na ang tinatawag niyang pag-asa.

English

Says Dr. Jose Rizal The youth is the hope of the people. But kabtaan happening now seem dim he called hope.

Last Update: 2016-03-15
Subject: General
Usage Frequency: 1
Quality:

Reference:

Tagalog

Angkor Wat, ginawa mula noong mga unang panahon ng 12th siglo sa pamamagitan ni Suryavaram II, para sa paggalang ng Hindu diyos Vishnu at ito ay tatak representasyon ng Hindu kosmolohiya. Nilalaman ng malalaking templo kumakatawan sa maalamat Mt. Meru, ang limang magkakasalungat na kwadrado pader at mg hukay kumakatawan kadena ng mga bundok at ng kosmiko dagat. Ang maiksing dimensiyon of malawak na compound ay precisely nakalinya sa tani ng norte-timog aksis, at ang silangan kanluran aksis ay kusang inililihis 0.75 digris sa timog ng silangan at hilaga ng kanluran, tila baga binibigyan niya ng utos ang mga nagmamasid ng tatlong araw na pag-asa ng tagsibol na kapag ang araw at gabi ay magsinghaba.

English

Angkor Wat, built during the early years of the 12th century by Suryavaram II, honors the Hindu god Vishnu and is a symbolic representation of Hindu cosmology. Consisting of an enormous temple symbolizing the mythic Mt. Meru, its five inter-nested rectangular walls and moats represent chains of mountains and the cosmic ocean. The short dimensions of the vast compound are precisely aligned along a north-south axis, while the east-west axis has been deliberately diverted 0.75 degrees south of east and north of west, seemingly in order to give observers a three day anticipation of the spring equinox.

Last Update: 2015-12-18
Subject: General
Usage Frequency: 1
Quality:

Reference:

Add a translation

Search human translated sentences



Users are now asking for help: baji ka beta ko kya kehte hai (Hindi>English) | xx videos १८ yeyr (Hindi>English) | the man who can?t be moved lyrics (English>Tagalog) | thanimai (Tamil>English) | x** blue film hindi (Hindi>English) | ego ex vos (Latin>Portuguese) | kortgesloten (Dutch>English) | budello (Italian>Slovak) | what kind of text is it ? (English>Portuguese) | generally irreplaceable (English>Tagalog) | menjahit (Malay>English) | abuse (English>Afrikaans) | stockholm (English>Indonesian) | je te rejoins (French>Dutch) | englis sax video (Hindi>English)


Report Abuse  | About MyMemory   | Contact Us


MyMemory in your language: English  | ItalianoEspañolFrançaisDeutschPortuguêsNederlandsSvenskaРусский日本語汉语한국어Türkçe

We use cookies to enhance your experience. By continuing to visit this site you agree to our use of cookies. Learn more. OK