MyMemory, World's Largest Translation Memory
Click to expand

Language pair: Click to swap content  Subject   
Ask Google

You searched for: die storie van piet se oupa    [ Turn off colors ]

Human contributions

From professional translators, enterprises, web pages and freely available translation repositories.

Add a translation

Afrikaans

English

Info

`zanmari se oupa

Piet's grandfather

Last Update: 2014-05-05
Subject: General
Usage Frequency: 1
Quality:
Reference: Anonymous

Raponsie Storie

rapunzel storie

Last Update: 2014-09-04
Subject: General
Usage Frequency: 1
Quality:
Reference: Anonymous

benedicta kort storie

Benedicta short story

Last Update: 2014-09-10
Subject: General
Usage Frequency: 1
Quality:
Reference: Anonymous

opstel oor my hond in 'n storie vorm

essay about my dog in a story form

Last Update: 2014-09-10
Subject: General
Usage Frequency: 1
Quality:
Reference: Anonymous

Ek hoop u goet! Slaap ouma better vandat oupa nie snorke

the smell of blossoming flowers is overwhelming

Last Update: 2014-08-02
Subject: General
Usage Frequency: 1
Quality:
Reference: Anonymous

Die datum 9 September is sedert verlede jaar in ons geheue, want dit is die sterfdatum van ons jongste kind. Melissa was die derde van drie sussies. Sy was nie 'n laatlammetjie nie, maar 'n laat-laatlammetjie. Amper 20 jaar jonger as sussie nommer een (Maryke) en sowat 16 jaar jonger as nommer twee (Mariken). Dit was vermaaklik om mamma en baba met haar twee groot dogters in 'n winkelsentrum te sien. Maryke was reeds op universiteit en Mariken op hoërskool. Die personeel kon net nie hulle nuuskierigheid bedwing nie en wou altyd weet wie is die ma van die baba tot die verleentheid of vermaak van Maryke en Mariken. As daar jong ouens in die nabyheid is moes die regte mamma vir Melissa dra! Dit was ons familie se gebruik om Oukersaand uit die Bybel te lees en kersliedere te sing. Die oumas was ook daar. Melissa was drie en 'n half jaar oud toe sy besluit om deel te neem. Sy het lank geoefen maar toe sy die aand voor almal staan, met al die oë op haar, word sy senuweeagtig en skop die een beentjie reëlmatig in die lug op terwyl sy sing en as iemand proes skop sy net hoër. Sy het nogtans haar lied voltooi. In die voorbereidende skool, tydens mondeling, moes sy vertel wat haar pa doen. Sy het vertel hoe die drukkery lyk en hoe sekere masjiene werk. In Sub A het sy weer die onderwerp gekies en moes dit vir al die ander Sub A-klasse herhaal. Die skoolhoof het ook kom luister. Melissa was 'n gelukkige kind. Ons het nog haar Sub A-tekening van ons gesin, waar sy haarself amper so groot soos haar ma teken. In Sub A was dit al duidelik dat sy talentvol is en ons het nog die keramiek lepelrus wat sy vir mamma gemaak het en ook die pennehouer vir pappa se lessenaar. Die juffrou het haar hand diep in haar sak gesteek vir 'n pragtige blou botterbak. Pappa en mamma kon volgens ouderdom haar oupa en ouma gewees het (soms het maatjies so gedink!) maar dit was nie 'n probleem nie. Sy het ons jonk gehou en was gelukkig, skerp en kunssinnig. Maryke en Mariken het ook mettertyd dogters gehad en Melissa en hulle was amper sussies. Op laerskool was sy vier jaar lank lid van die Tygerbergse Kinderkoor en het op TV verskyn, vir Mandela 'n paar keer gesien, met Thabo Mbeki gesels en in Europa en Kanada getoer. [Die Mbeki-storie moet vertel word: Die koor het die parlement besoek. Mbeki was die adjunk-president. Hy het met Melissa (nog klein) en 'n maatjie kom gesels. Op daardie stadium het hy Afrikaanse lesse geneem en hy probeer toe om 'n paar woorde in Afrikaans te sê. Dit het egter erg skeef uitgekom en die twee dogtertjies het spontaan gelag. Mbeki se vriendelike reaksie in Engels was : “Julle moenie vir my lag nie. Ek probeer darem!”] Sy het Duitsland as uitruilstudent besoek. Afgesien van sang het sy klavier- en vioollesse geneem met kuns as vak. In haar matriekjaar in Bellville besluit sy om op Potchefstroom in kommunikasiekunde te gaan studeer en vir pappa die eerste jaar se klasgeld te spaar deur 'n A-gemiddeld te behaal. Sy het dit reggekry, want sy het altyd geweet wat sy wil hê, sonder dat daar amper ooit probleme by die huis was. In Potchefstroom aangekom sien sy 'n advertensie van die Alabama Studentegeselskap en sluit dadelik aan. Haar studentelewe was veeleisend. Studies moes van Maandag tot Donderdag ingepas word, sodat sy Vrydag op 'n bus kan klim om in konserte op te tree om soms eers laat Sondag in haar blyplek terug te wees. Sy het groot dele van die land gesien en in revues gedans, gesing en viool gespeel. Na drie jaar in die geselskap is die voorsitter se eretoekening aan haar oorhandig. In die drie jaar was daar nie tyd vir hartsake nie. Ek het haar verseker dat dit in haar vierde jaar sal gebeur. Marnitz het sy verskyning gemaak en hulle was baie gelukkig en na aan mekaar. Na universiteit het Melissa vir 'n kort tyd onderwys gegee en by 'n toeriste-organisasie gewerk. Sy het Zanzibar besoek en haar aan al die mooi ou voordeure van huise verwonder. Haar derde en laaste werk was by 'n Arabiese ambassade in Pretoria. Hier het sy tot haar reg gekom, maar die eerste tekens van 'n siekte het verskyn. Dit is as spastiese kolon gediagnoseer en bloedtoetse het geen kwaadaardigheid getoon nie. Sy het genealogiese ondersoeke geweier want sy was maagdelik. Op 24 is sy geopereer om nie-kwaadaardige gewasse te verwyder. Dit blyk toe dat sy gevorderde, uiters aggressiewe eierstokkanker het en haar vrouedele en amper die hele gewas is verwyder. Sy en haar ou moes vrede maak met die feit dat hulle nooit kinders sal hê nie. Hulle besluit op behandeling by 'n dokter ver van Pretoria. Dit het meegebring dat sy weekliks met 'n bus moes reis en dan per motor deur Marnitz of sy pa na die dokter geneem moes word. Sy was dikwels net twee dae per week op kantoor maar die ambassade het haar in diens gehou. Elke oggend was daar 'n roos op haar lessenaar en as sy nie opgedaag het nie, is dit verwyder. Onthale is deur die ambassade gehou en sy moes dan moeite doen om geskikte klere te bekom, want sy was maer. Daar was 'n besondere verhouding tussen haar en die ambassadeur en hulle het die hoogste respek vir mekaar gehad. Sy het altyd van Mr (en sy van) gepraat en hy het na haar as “my sister” verwys. Einde 2011 het sy vir die laaste keer vir ons in die Kaap kom kuier. Die besoek moes tussen behandelings ingepas word. Sy het op Kersdag gevlieg en moes op Nuwejaarsdag weer terug. Dit was 'n onvergeetlike week vir almal. Sy kon in ons pas gekoopte huisie by die see slaap en op die sand met 'n sussie in die son lê en as dit te warm raak onder melkhoutbome rus. Vroeg verlede jaar was sy verplig om haar werk te bedank want 'n verdere operasie was nodig en sy moes verhuis om naby haar dokter te wees. In haar nuwe verblyfplek was Maryke of ons altyd daar om haar te ondersteun. Dit was huislik want sy het 'n katjie en budjie aangeskaf. Vir tye het dit gelyk of die behandeling werk maar die agteruitgang was onverbiddelik ten spyte van al die dokter se pogings. Hy het twee keer vir my gesê dat hy nog nie iemand gesien het wat so veg nie. Sy wou só graag trou en met die lewe voortgaan en 'n PhD verwerf. Die troue het nie plaasgevind nie, want sy moes naby die dokter wees en Marnitz het 700 kilometers van haar af gewerk. Melissa het verneem dat haar swaer se broerskind, wie sy as tiener goed geken het, homself om die lewe gebring het. “Ek is só kwaad vir Quintin. Ek probeer om te bly leef en hy is gesond en vang so-iets aan!” Sy was diep gelowig sonder om dit uit te basuin en het ons daarop gewys dat ander jongmense van haar ouderdom nie kerk toe gaan nie. Sy kon nie meer kerk toe stap nie en het met die scooter gery, terwyl Maryke gestap het. Die laaste twee maande was sy nie meer in staat om met die scooter te ry nie. Maryke moes weer terug huis toe en haar ma en ek het weer na haar omgesien. Die ambassade het haar onthou. Hulle het haar ekstra betaal met haar uitdienstreding en 'n maand of twee later 'n verdere betaling tov verlof gemaak, aangesien daar nie "rekord van haar afwesigheid gehou was nie". Ten spyte van die afstand vanaf Pretoria het die ambassadeur ongeveer 'n maand voor haar afsterwe 'n tweede besoek afgelê, saam met sy vrou en drie kinders. Klein geskenke is aan ons almal oorhandig, ook deur die kinders. Melissa was as dogtertjie baie lief vir haar oumas, veral ouma Ria, en sowat 'n maand voor haar dood vertel sy dat sy ouma Ria (reeds oorlede) so duidelik sien en aan haar kan vat en haar ruik. Haar gehoor het uiters sensitief geword en as daar in 'n ander kamer gepraat is, het sy gespog dat sy alles gehoor het, veral as pappa en mamma sjokolade sonder haar medewete wou eet! Twee weke voor die einde sê sy dat sy nie meer wil aangaan nie. Die pyn is te erg. Agt dae voor haar dood het 'n vriendin haar die Saterdagaand na 'n opvoering van die Alabama Studentegeselskap in Potchefstroom geneem. Ons was bekommerd oor die lang reis en al die inspanning wat dit sou verg, maar alles het goed afgeloop. Vir die eerste keer het sy 'n Alabama-opvoering as 'n toeskouer gesien. Daarna het sy daagliks vinnig agteruit gegaan. Dinsdagoggend sê sy dat sy nie vir haar weeklikse afspraak na die dokter kan gaan nie. “Hy kan hiernatoe kom.” Hy het en haar nie gehospitaliseer nie. Sy het by die huis gebly en die dokter se personeel het tot drie keer per nag vir haar kom versorg. Vrydag het haar asemhaling verander en die dokter het gewaarsku dat die einde nader. Mariken en haar man en Marnitz was by ons toe Melissa, amper ongemerk, Sondagoggend, 9 September 2012, net na sonsopkoms haar laaste asem uitblaas om ons te verlaat vir 'n nuwe lewe (haar geloof was 'n inherente deel van haar bestaan). Sy was rustig. In haar 26 jaar het sy moontlik meer gelewe as baie ander mense. Maandag het die ambassadeur en drie van sy personeellede ons besoek. Hulle wil nie tee drink nie. Wil net afskeid neem en simpatiseer. Ek onthou veral die personeelbestuurder, 'n Egiptenaar en christen met sy rustige en diepe oortuiging dat daar lewe na die dood is. Dankie Melissa vir soveel pragtige herinneringe.

tribute

Last Update: 2014-09-09
Subject: General
Usage Frequency: 1
Quality:
Reference: Anonymous
Warning: Contains invisible HTML formatting

As Cinderella se skoene perfek pas, dan hoekom het dit val af? As sprokies is so waar dan hoe kom dit gebeur nie in die werklike lewe? Ek is nie vandag hier om hierdie vrae te beantwoord of vertel 'n storie maar ua bietjie oor myself te vertel My naam is Faadilah Khan Ek is 'n persoon wat in 'n oop kommunikasie, respek en dissipline glo. Hierdie persoonlikheid elemente is baie basiese en fundamentele vir goeie produktiwiteit. Ek is 'n toegewyde individu wat verantwoordelik en aanspreeklik vir haar optrede. Ek is onafhanklik, sensitiewe en warm hart. Ek hou verband maklik aan ander. Ek is netjies en ordelik persoon. Belangstellings Ek wil kyk Hindi Movies meestal aksie en romanse, en luister na musiek. Ek altyd geniet om te lees. Grootword as 'n kind en tot nou toe, is dit my (my) en my ouers droom vir my suksesvolle dokter het ek besluit om 'n dokter te word te word, want ek was nog altyd gretig om 'n verskil in die lewe van ander om 'n graad in medisyne in staat stel om my doelwitte te bereik en gee my ook 'n geleentheid om 'n verskil in die gemeenskap waaruit ek opgedoen het ek het baie verskillende doelwitte in die lewe te maak. Sommige van my doelwitte sluit in: Om student van die jaar , Om my eerste werk, gaan na kollege, om my rybewys Prestasies: Ek bereik het baie verskillende doelwitte in die lewe. Sommige van my prestasies is groter as die ander, wat my gegee het groter satisfaction.My prestasies het my gehelp om vorentoe te kom in die lewe en het my die persoon wat ek vandag gemaak.

waking up with the sun shining

Last Update: 2014-08-24
Subject: General
Usage Frequency: 1
Quality:
Reference: Anonymous

come Last Update: 2014-08-11 Subject: General Usage Frequency: 1 Quality: Translation with error Reference: Anonymous MAHATMA GANDHI I choose Mahatma Gandhi as my favourite hero. The title “Mahatma” means great soul. He became great by his nature and conduct. He had a faith in deeds, not in words. If he did some mistakes, he would pray to God that he should be saved from doing wrong. People thought of him as a perfect man. He was a man of truth, non-violence and simplicity. This was his way of life. His non-violence freedom struggle was called 'Satyagraha'. He lived a simple life and gave up all his wealth. He was also brave and fought against the British using non violence. Another strong virtue in him was forgiveness. He forgave his enemies. He tried to destroy his enemies by making friends with them. He loved them as his friends. He worked for the improvement of the needy. All his people called him 'The Father of the Nation'. We hardly find a man who is just as equal to him. I love him from the core of my heart. Indeed he is my favorite hero. Ek hoop u goet! Slaap ouma better vandat oupa nie snorke nie?

MAHATMA GANDHI I choose Mahatma Gandhi as my favourite hero. The title “Mahatma” means great soul. He became great by his nature and conduct. He had a faith in deeds, not in words. If he did some mistakes, he would pray to God that he should be saved from doing wrong. People thought of him as a perfect man. He was a man of truth, non-violence and simplicity. This was his way of life. His non-violence freedom struggle was called 'Satyagraha'. He lived a simple life and gave up all his wealth. He was also brave and fought against the British using non violence. Another strong virtue in him was forgiveness. He forgave his enemies. He tried to destroy his enemies by making friends with them. He loved them as his friends. He worked for the improvement of the needy. All his people called him 'The Father of the Nation'. We hardly find a man who is just as equal to him. I love him from the core of my heart. Indeed he is my favorite hero. Ek hoop u goet! Slaap ouma better vandat oupa nie snorke nie?

Last Update: 2014-08-13
Subject: General
Usage Frequency: 1
Quality:
Reference: Anonymous

Ek hoop u goet! Slaap ouma better vandat oupa nie snorke nie?

MAHATMA GANDHI I choose Mahatma Gandhi as my favourite hero. The title “Mahatma” means great soul. He became great by his nature and conduct. He had a faith in deeds, not in words. If he did some mistakes, he would pray to God that he should be saved from doing wrong. People thought of him as a perfect man. He was a man of truth, non-violence and simplicity. This was his way of life. His non-violence freedom struggle was called 'Satyagraha'. He lived a simple life and gave up all his wealth. He was also brave and fought against the British using non violence. Another strong virtue in him was forgiveness. He forgave his enemies. He tried to destroy his enemies by making friends with them. He loved them as his friends. He worked for the improvement of the needy. All his people called him 'The Father of the Nation'. We hardly find a man who is just as equal to him. I love him from the core of my heart. Indeed he is my favorite hero.

Last Update: 2014-08-10
Subject: General
Usage Frequency: 1
Quality:
Reference: Anonymous

Add a translation