Procesverloop

Svolgimento del procedimento

Het procesverloop

Procedimento

(3) Uit het functioneren van de kamers van beroep in de praktijk blijkt dat bepaalde wijzigingen moeten worden aangebracht bij de organisatie van en de procesvoering bij de kamers van beroep, onder meer wat de rol van de griffie en bepaalde aspecten van het procesverloop betreft. De centralisering van de griffie en de reorganisatie van haar bevoegdheden, alsmede de reglementering van de uitwisseling van conclusies tussen de partijen beogen de behandeling van zaken door de kamers van beroep efficiënter te laten verlopen. Om de bij de inwerkingtreding van deze verordening hangende procedures niet in het gedrang te brengen, moet voor de maatregelen betreffende de uitwisseling van conclusies een overgangsperiode worden vastgesteld.

(3) L’esperienza acquisita con il funzionamento delle commissioni di ricorso ha dimostrato la necessità di apportare alcune modifiche all’organizzazione e alla procedura delle stesse, per quanto riguarda, ad esempio, il ruolo della cancelleria e alcuni aspetti relativi alla conduzione del procedimento. La centralizzazione del servizio di cancelleria e la riorganizzazione delle sua competenze come pure le norme relative allo scambio di memorie fra le parti mirano a garantire una maggiore efficacia nel trattamento dei ricorsi da parte delle commissioni di ricorso. Al fine di non arrecare turbativa ai procedimenti già in corso al momento dell’entrata in vigore del presente regolamento, occorre prevedere un periodo transitorio per le disposizioni relative allo scambio di memorie.

Het beginsel dat een gerecht toegang moet hebben tot alle bewijsmateriaal wordt opzij geschoven om een eerlijk procesverloop te waarborgen of om het risico te minimaliseren dat de verdachte wordt veroordeeld op basis van zijn eigen verklaring[29]. Bij de afbakening van de werkingssfeer van dat recht heeft het Europees Hof voor de rechten van de mens een onderscheid gemaakt tussen bewijsmateriaal dat door middel van dwang is verkregen en bewijsmateriaal dat onafhankelijk van de wil van de verdachte bestaat: het recht om niet mee te werken aan de eigen veroordeling heeft primair betrekking op de eerbiediging van de wil van de verdachte om te zwijgen. Volgens de gebruikelijke interpretatie betreft dit niet tevens het gebruik in strafzaken van materiaal dat van de verdachte kan worden verkregen door middel van dwang, maar dat ook onafhankelijk van de wil van de verdachte bestaat, zoals onder meer documenten die zijn verkregen op basis van een dwangbevel, de resultaten van adem-, bloed-en urinetests en weefsel voor DNA-onderzoek[30].

Il principio secondo il quale un tribunale deve avere accesso a tutti i mezzi di prova è superato dalla necessità di un processo equo e di minimizzare il rischio che l’imputato sia condannato sulla base della sua testimonianza[29]. Nel definire l’ambito di operatività di tale diritto, la Corte europea dei diritti dell’uomo ha operato la distinzione tra il materiale probatorio acquisito con mezzi coercitivi e quello esistente indipendentemente dalla volontà dell’imputato; “il diritto di non autoincriminarsi riguarda in primo luogo … il rispetto della decisione di un imputato di mantenere il silenzio. Come comunemente inteso … esso non si estende all’utilizzo in un procedimento penale del materiale probatorio che può essere sì ottenuto dall’imputato ricorrendo a poteri coercitivi, ma che esiste indipendentemente dalla volontà dell’imputato come, inter alia, quello ottenuto sulla base di un ordine del giudice, o l’analisi dell’aria alveolare espirata, o del sangue e delle urine, o dei tessuti corporei per la prova del DNA.”[30]