Die den Mitgliedstaaten auferlegten Beschränkungen des Inverkehrbringens von Hexachlorethan zur Verwendung in der Nichteisenmetallindustrie hat direkte Auswirkungen auf das Funktionieren des Binnenmarkts. Aus diesem Grund ist es erforderlich, die diesbezüglichen Rechtsvorschriften der Mitgliedstaaten anzugleichen und Anhang I der Richtlinie 76/769/EWG (4) zu ändern.

Billi l-limiti imposti fl-Istati Membri dwar it-tqegħid fis-suq tal-hexachloroethane għall-użu fl-industriji tal-metall li ma fihx il-ħadid li jaffettwaw direttament il-funzjoni tas-suq intern; billi huwa għalhekk neċessarju li dawn il-liġijiet ta'l-Istati Membri jiġu approssimati f’dan il-qasam u konsegwentament sabiex jiġi emendat l-Anness I għad-Direttiva 76/769/KEE [4];

Mit Ausnahme von Finnland, Griechenland, Italien, Luxemburg und Österreich sind alle Mitgliedstaaten Vertragsparteien des Übereinkommens zur Verhütung der Meeresverschmutzung vom Lande aus (Pariser Übereinkommen 1974). Das Exekutivorgan des Pariser Übereinkommens, die Kommission von Paris, vertritt die Auffassung, daß es sich bei Hexachlorethan und bei den Stoffen, die infolge seiner Anwendung entstehen können, um Stoffe handelt, die eine Verschmutzung verursachen, welche gemäß Artikel 4.1a des Pariser Übereinkommens unterbunden werden muß. Mit einem am 4. März 1996 angenommenen Mandat hat der Rat die Kommission ermächtigt, einen Beschluß über die -mit einigen Ausnahmen vorgesehene -schrittweise Einstellung der Verwendung von Hexachlorethan in der Nichteisenmetallindustrie, insbesondere in nichtintegrierten Aluminiumgießereien und für die Herstellung bestimmter Magnesiumlegierungen, auszuhandeln. Infolge der Verhandlungen anläßlich der Sitzung der Kommission von Oslo und der Kommission von Paris im Juni 1996 in Oslo ist der PARCOM-Beschluß 96/1 über die schrittweise Einstellung der Verwendung von Hexachlorethan in der Nichteisenmetallindustrie angenommen worden, der an die Stelle der für diesen Bereich geltenden PARCOM-Beschlüsse 92/4 und 93/1 tritt. Nach dem PARCOM-Beschluß 96/1 soll 1998 überprüft werden, ob Ausnahmen von dem Verbot der Verwendung von Hexachlorethan erforderlich sind.

Billi l-Istati Membri kollha, bl-eċċezzjoni ta'l-Awstrija, il-Finlandja, il-Greċja, l-Italja u l-Lussemburgu, huma Partiti Kontraenti għall-Konvenzjoni għall-Prevenzjoni tat-Tniġġis tal-Baħar minn Sorsi Ibbażati fuq l-Art (Konvenzjoni ta'Pariġi ta'l-1974); billi l-Kummissjoni ta'Pariġi, il-korp eżekuttiv, iqis li l-hexachloroethane u s-sostanzi li jistgħu jiġu ffurmati bħala riżultat ta'l-użu tagħhom li joħolqu tniġġis li għandhom jiġu eliminati f’konformità ma'l-Artikolu 4(1) (a) tal-Konvenzjoni ta'Pariġi; billi l-Kunsill permezz ta'mandat adottat fl-4 ta'Marzu ta'l-1996 awtorizza lill-Kummissjoni sabiex tinnegozja deċiżjoni biex tneħħi b’mod gradwali l-hexachloroethane b’ċerti eċċezzjonijiet għall-użu fl-industriji tal-metall li ma fihx ħadid u b’mod partikolari f’funderiji mhux integrati li jdewbu l-aluminju u għal ċerti liġi tal-manjeżju, billi bħala riżultat tan-negozjati li saru fil-laqgħa tal-Kummissjonijiet ta'Oslo u ta'Pariġi f’Oslo f’Ġunju ta'1996 ġiet adottata d-Deċiżjoni ta'Parcom 96/1 dwar it-tneħħija b’mod gradwali ta'l-użu tal-hexachloroethane fl-industrija tal-metall li ma fihx ħadid, li tissostitwixxi d-Deċiżjonijiet ta'Parcom 92/4 u 93/1 diġà eżistenti fuq l-istess suġġett, billi d-Deċiżjoni ta'Parcom 96/1 tipprovdi għal reviżjoni tal-ħtieġa għall-eċċezzjonijiet għall-projbizzjoni fuq l-użu tal-hexachloroethane fl-1998;