MyMemory, World's Largest Translation Memory
Click to expand

Language pair: Click to swap content  Subject   
Ask Google

You searched for: paano gumawa ng talata gamit ana bibliograpy?    [ Turn off colors ]

Human contributions

From professional translators, enterprises, web pages and freely available translation repositories.

Add a translation

Tagalog

English

Info

paano ba gumawa ng skype account

How Do Make Skype account

Last Update: 2014-11-04
Subject: General
Usage Frequency: 1
Quality:
Reference: Anonymous

paano matuto ng magic sa baraha

how to learn magic card

Last Update: 2014-11-09
Subject: General
Usage Frequency: 1
Quality:
Reference: Anonymous

gumawa Ng Sulat Ng awtorisasyon Sulat

gumawa ng sulat ng awtorisasyon sulat

Last Update: 2014-11-07
Subject: General
Usage Frequency: 1
Quality:
Reference: Anonymous

paano nangyari yun

search in google

Last Update: 2014-11-09
Subject: General
Usage Frequency: 1
Quality:
Reference: Anonymous

paano kita makikilala

we just friends

Last Update: 2014-11-03
Subject: General
Usage Frequency: 1
Quality:
Reference: Anonymous

Ako ang gumawa ng pagbayad sa mga bills ng paaralan

What are you doing now?

Last Update: 2014-11-03
Subject: General
Usage Frequency: 1
Quality:
Reference: Anonymous

paano mo malalaman

In the streets of Verona another brawl breaks out between the servants of the feuding noble families of Capulet and Montague. Benvolio, a Montague, tries to stop the fighting, but is himself embroiled when the rash Capulet, Tybalt, arrives on the scene. After citizens outraged by the constant violence beat back the warring factions, Prince Escalus, the ruler of Verona, attempts to prevent any further conflicts between the families by decreeing death for any individual who disturbs the peace in the future. Romeo, the son of Montague, runs into his cousin Benvolio, who had earlier seen Romeo moping in a grove of sycamores. After some prodding by Benvolio, Romeo confides that he is in love with Rosaline, a woman who does not return his affections. Benvolio counsels him to forget this woman and find another, more beautiful one, but Romeo remains despondent. Meanwhile, Paris, a kinsman of the Prince, seeks Juliet’s hand in marriage. Her father Capulet, though happy at the match, asks Paris to wait two years, since Juliet is not yet even fourteen. Capulet dispatches a servant with a list of people to invite to a masquerade and feast he traditionally holds. He invites Paris to the feast, hoping that Paris will begin to win Juliet’s heart. Romeo and Benvolio, still discussing Rosaline, encounter the Capulet servant bearing the list of invitations. Benvolio suggests that they attend, since that will allow Romeo to compare his beloved to other beautiful women of Verona. Romeo agrees to go with Benvolio to the feast, but only because Rosaline, whose name he reads on the list, will be there. In Capulet’s household, young Juliet talks with her mother, Lady Capulet, and her nurse about the possibility of marrying Paris. Juliet has not yet considered marriage, but agrees to look at Paris during the feast to see if she thinks she couldfall in love with him. The feast begins. A melancholy Romeo follows Benvolio and their witty friend Mercutio to Capulet’s house. Once inside, Romeo sees Juliet from a distance and instantly falls in love with her; he forgets about Rosaline completely. As Romeo watches Juliet, entranced, a young Capulet, Tybalt, recognizes him, and is enraged that a Montague would sneak into a Capulet feast. He prepares to attack, but Capulet holds him back. Soon, Romeo speaks to Juliet, and the two experience a profound attraction. They kiss, not even knowing each other’s names. When he finds out from Juliet’s nurse that she is the daughter of Capulet—his family’s enemy—he becomes distraught. When Juliet learns that the young man she has just kissed is the son of Montague, she grows equally upset. As Mercutio and Benvolio leave the Capulet estate, Romeo leaps over the orchard wall into the garden, unable to leave Juliet behind. From his hiding place, he sees Juliet in a window above the orchard and hears her speak his name. He calls out to her, and they exchange vows of love. Romeo hurries to see his friend and confessor Friar Lawrence, who, though shocked at the sudden turn of Romeo’s heart, agrees to marry the young lovers in secret since he sees in their love the possibility of ending the age-old feud between Capulet and Montague. The following day, Romeo and Juliet meet at Friar Lawrence’s cell and are married. The Nurse, who is privy to the secret, procures a ladder, which Romeo will use to climb into Juliet’s window for their wedding night. The next day, Benvolio and Mercutio encounter Tybalt—Juliet’s cousin—who, still enraged that Romeo attended Capulet’s feast, has challenged Romeo to a duel. Romeo appears. Now Tybalt’s kinsman by marriage, Romeo begs the Capulet to hold off the duel until he understands why Romeo does not want to fight. Disgusted with this plea for peace, Mercutio says that he will fight Tybalt himself. The two begin to duel. Romeo tries to stop them by leaping between the combatants. Tybalt stabs Mercutio under Romeo’s arm, and Mercutio dies. Romeo, in a rage, kills Tybalt. Romeo flees from the scene. Soon after, the Prince declares him forever banished from Verona for his crime. Friar Lawrence arranges for Romeo to spend his wedding night with Juliet before he has to leave for Mantua the following morning. In her room, Juliet awaits the arrival of her new husband. The Nurse enters, and, after some confusion, tells Juliet that Romeo has killed Tybalt. Distraught, Juliet suddenly finds herself married to a man who has killed her kinsman. But she resettles herself, and realizes that her duty belongs with her love: to Romeo. Romeo sneaks into Juliet’s room that night, and at last they consummate their marriage and their love. Morning comes, and the lovers bid farewell, unsure when they will see each other again. Juliet learns that her father, affected by the recent events, now intends for her to marry Paris in just three days. Unsure of how to proceed—unable to reveal to her parents that she is married to Romeo, but unwilling to marry Paris now that she is Romeo’s wife—Juliet asks her nurse for advice. She counsels Juliet to proceed as if Romeo were dead and to marry Paris, who is a better match anyway. Disgusted with the Nurse’s disloyalty, Juliet disregards her advice and hurries to Friar Lawrence. He concocts a plan to reunite Juliet with Romeo in Mantua. The night before her wedding to Paris, Juliet must drink a potion that will make her appear to be dead. After she is laid to rest in the family’s crypt, the Friar and Romeo will secretly retrieve her, and she will be free to live with Romeo, away from their parents’ feuding. Juliet returns home to discover the wedding has been moved ahead one day, and she is to be married tomorrow. That night, Juliet drinks the potion, and the Nurse discovers her, apparently dead, the next morning. The Capulets grieve, and Juliet is entombed according to plan. But Friar Lawrence’s message explaining the plan to Romeo never reaches Mantua. Its bearer, Friar John, gets confined to a quarantined house. Romeo hears only that Juliet is dead. Romeo learns only of Juliet’s death and decides to kill himself rather than live without her. He buys a vial of poison from a reluctant Apothecary, then speeds back to Verona to take his own life at Juliet’s tomb. Outside the Capulet crypt, Romeo comes upon Paris, who is scattering flowers on Juliet’s grave. They fight, and Romeo kills Paris. He enters the tomb, sees Juliet’s inanimate body, drinks the poison, and dies by her side. Just then, Friar Lawrence enters and realizes that Romeo has killed Paris and himself. At the same time, Juliet awakes. Friar Lawrence hears the coming of the watch. When Juliet refuses to leave with him, he flees alone. Juliet sees her beloved Romeo and realizes he has killed himself with poison. She kisses his poisoned lips, and when that does not kill her, buries his dagger in her chest, falling dead upon his body. The watch arrives, followed closely by the Prince, the Capulets, and Montague. Montague declares that Lady Montague has died of grief over Romeo’s exile. Seeing their children’s bodies, Capulet and Montague agree to end their long-standing feud and to raise gold statues of their children side-by-side in a newly peaceful Verona.

Last Update: 2014-11-07
Subject: General
Usage Frequency: 1
Quality:
Reference: Anonymous

Paano-gawin

How-to

Last Update: 2014-11-01
Usage Frequency: 1
Quality:
Reference: Wikipedia

Paano-gawin

Ang tae na bilog

Last Update: 2014-10-31
Usage Frequency: 1
Quality:
Reference: Wikipedia

Nag request si Lola na gumawa sya ng video para sa kaarawan mo

What us the meaning of remain in telugu

Last Update: 2014-10-28
Subject: General
Usage Frequency: 1
Quality:
Reference: Anonymous

na sira kasi yung gamit ko

yung cellphone crazy because I ehh

Last Update: 2014-10-05
Subject: General
Usage Frequency: 1
Quality:
Reference: Anonymous

kung paano mo ay napupunta sa lungsod sa pamamagitan ng iyong sarili

ends up here

Last Update: 2014-11-09
Subject: General
Usage Frequency: 1
Quality:
Reference: Anonymous

ibat ibang gamit sa pananahi gamit ang kamay

using different sewing by hand

Last Update: 2014-11-04
Subject: General
Usage Frequency: 1
Quality:
Reference: Anonymous

Gumawa ng pangako

Vghbdu

Last Update: 2014-10-31
Usage Frequency: 1
Quality:
Reference: Wikipedia

Maraming salamat po sa mga bumati at babati pa sa akin,masaya ako dahil naalala niu kahit paano ang araw na ito.salamat po!

correct grammar on translations

Last Update: 2014-10-30
Subject: General
Usage Frequency: 1
Quality:
Reference: Anonymous

Sandosenang Sapatos ni Luis P. Gatmaitan, M.D. Sapatero si Tatay. Kilalang-kilala ang mga likha niyang sapatos dito sa aming bayan. Marami ang pumupunta sa amin para magpasadya. Ayon sa mga sabi-sabi, tatalunin pa raw ng mga sapatos ni Tatay ang mga sapatos na gawang-Marikina. Matibay, pulido, at malikhain ang mga disenyo ng kanyang mga sapatos. "Paano mo ba naiisip ang ganyang istilo? Kay ganda!" "Siguro, dinadalaw ka ng musa ng mga sapatos at suwelas." "Parang may madyik ang iyong kamay!" Sa lahat ng papuri, matipid na ngingiti lamang si Tatay. Tahimik na tao si Tatay. Bihirang magsalita. Lumaki akong kapiling ang mga sapatos na gawa ni Tatay. Madalas ay kinaiinggitan ako ng mga kalaro at kaklase ko. Buti raw at sapatero ang Tatay ko. Lagi tuloy bago ang sapatos ko kapag pasukan, kapag pasko, kapag bertdey ko, o kung nakatanggap ako ng honors sa klase. Ginagawan pa niya ako ng ekstrang sapatos kapag may mga tira-tirang balat at tela. "Buti ka pa Karina, laging bago ang sapatos mo. Ako, lagi na lang pamana ng ate ko. Sa 'kin napupunta lahat ng pinagkaliitan n'ya," himutok ng isang kaklase. Nasa Grade II na ako nang muling magbuntis si Nanay. Kay tagal naming hinintay na magkaroon ako ng kapatid. Sabi ng Lola ko, sinagot na raw ang matagal nilang dasal na masundan ako. "Naku, magkakaroon na pala ako ng kahati sa mga sapatos! Pero di bale, dalawa na kaming igagawa ni Tatay ng sapatos ngayon." Habang nasa tiyan pa si baby, narinig kong nag-uusap sina Tatay at Nanay. "Nagpa-check up ako kanina. Sabi ng doktora, babae raw ang magiging anak natin!" "Talaga! Kung babae nga, pag-aralin natin ng ballet . Gusto kong magkaanak ngballet dancer ! Ngayon pa lang ay pag-aaralan ko nang gumawa ng mga sapatos na pang- ballet ." Pero hindi lahat ng pangarap ni Tatay ay natupad. Nagulat kaming lahat nang makita ang bago kong kapatid. Wala itong paa. Ipinanganak na putol ang dalawang paa! Nakarinig kami ng kung ano-anong tsismis dahil sa kapansanan ng kapatid ko. Siguro raw ay binalak na ipalaglag ni Nanay ang kapatid ko kaya kulang-kulang ang parte ng katawan. Nilusaw raw ng mga mapinsalang gamot ang kanyang mga paa. Isinumpa raw ng mga diwata ng sapatos si Tatay dahil mahal na itong sumingil sa mga pasadyang sapatos. O baka raw ipinaglihi si Susie sa manika. "Nanay, bakit po ba walang paa si Susie?" "Nagkaroon kasi ako ng impeksyon anak. Nahawa ako ng German measleshabang ipinagbubuntis ko pa lang ang kapatid mo. At.iyon ang naging epekto," malungkot na kuwento ni Nanay. Hindi na magiging ballet dancer ang kapatid ko. Malulungkot si Tatay. Araw-araw, ganu'n ang naiisip ko kapag nakikita ko ang mga paa ni Susie. Kaya pinilit ko si Nanay na muling pag-aralin ako sa isang ballet school (dati kasi, ayaw kong mag-ballet). Pero. "Misis, bakit hindi n'yo po subukang i-enrol si Karina sa piano, o sa painting, o sa banduria class? Hindi yata talagang para sa kanya ang pagsasayaw," sabi ng titser ko sa Nanay ko. Nalungkot ako. Hindi para sa aking sarili, kundi para kina Tatay at Susie, at sa mga pangarap na masyadong mailap. Saksi ako kung paanong minahal siya nina Tatay at Nanay. Walang puwedeng manloko kay Bunso. Minsan, habang kami ay nagpipiknik sa parke, may isang mama na nakakita kay Susie. "Tingnan n'yo o, puwedeng pang-karnabal 'yung bata!" turo nito kay Susie. Biglang namula si Tatay sa narinig. Tumikom ang mga kamao. Noon ko lang nakitang nagsalubong ang mga kilay ni Tatay. Muntik na niyang suntukin ito. "Ano'ng problema mo, ha?" Mabuti't napigilan siya ni Nanay. Isang gabi, habang nakahiga kami sa kama , narinig kong kinakausap ni Tatay si Susie. "Anak, hindi baleng kulang ang mga paa mo. Mas mahalaga sa amin ng Nanay mo na lumaki kang mabuting tao.at buo ang tiwala sa sarili." Masuyo niya itong hinalikan. Hindi tumigil si Tatay sa paglikha ng sapatos para sa akin. Pero napansin ko, kapag sinusukatan niya ang paa ko, napapabuntung-hininga siya. Pagkatapos ay titingin sa kuna. "Sayang, Bunso, di mo mararanasang isuot ang magagarang sapatos na gawa ni Tatay." bulong ko sa kanya. Lumaki kami ni Susie na malapit ang loob sa isa't isa. Hindi naging hadlang ang kawalan niya ng paa para makapaglaro kami. Marami namang laro na di nangangailangan ng paa. Lagi nga niya akong tinatalo sa sungka, jackstone ,scrabble, at pitik-bulag. Ako ang tagapagtanggol niya kapag may nanghaharot sa kanya. Ako ang tagatulak ng wheelchair niya. Ako ang ate na alalay! Noon ko natuklasan na marami kaming pagkakatulad. Parehong magaling ang aming kamay kaysa aming mga paa. Ako, sa pagpipinta. Siya, sa pagsusulat ng mga kuwento. At oo nga pala, si Tatay, kamay rin ang magaling sa kanya! Minsan, ginising ako ni Susie. Sabi niya, nanaginip siya ng isang pambihirang sapatos. Napakaganda raw nito sa kanyang mga paa. "May paa siya sa panaginip?" gulat na tanong ko sa sarili. "Maniwala ka, Ate, kay ganda ng sapatos sa panaginip ko. Kulay dilaw na tsarol na may dekorasyong sunflower sa harap!" Magbebertdey siya noon . At napansin ko, tuwing nalalapit na ang kanyang kaarawan, nananaginip siya ng mga sapatos. "Ate, nanaginip na naman ako ng sapatos. Kulay pula ito na velvet at may malakingbuckle sa tagiliran." Binanggit din niya sa akin ang sapatos na kulay asul na bukas ang dulo at litaw ang mga daliri niya. Ang sapatos na puti na may kaunting takong at may ribbon na pula. Ang sapatos na yari sa maong na may burdang buwan at mga bituin. Ang sandalyas na parang lambat. Ang kulay lilang sapatos na may nakadikit na bilog na kristal sa harap. Manghang-mangha ako sa kung paanong natatandaan niya maski ang pinakamaliliit na detalye ng mga sapatos - ang disenyong bulaklak, ribbon, butones, sequins ,beads , o buckle . Inaangkin niya ang mga sapatos na 'yon. "Ate, paglaki ko, susulat ako ng mga kuwento tungkol sa mga sapatos na napapanaginipan ko. Ikaw ang magdodrowing, ha?" Paglipas pa ng ilang taon, namahinga na si Tatay sa paglikha ng mga sapatos. Gumagawa na lamang siya ng sapatos para sa mga suking di matanggihan. Noong nagdaos siya ng kaarawan, niregaluhan ko siya ng isa kong painting na may nakapintang isang pares ng maugat na kamay na lumilikha ng sapatos. Binigyan naman siya ni Susie ng isang music box na may sumasayaw na ballet dancer . "Pinasaya n'yo ang Tatay n'yo," sabi ni Nanay. Pagkatapos noon , naging masasakitin na siya. Labindalawang taon si Susie nang pumanaw si Tatay. Isang araw, hindi sinasadya'y napagawi ako sa bodega. Naghahalungkat ako ng mga lumang sapatos na puwedeng ipamigay sa mga bata sa bahay-ampunan Sa paghahalughog, nabuksan ko ang isang kahong mukhang matagal nang hindi nagagalaw. Naglalaman ito ng maliliit na kahon. Mga kahon ng sapatos na maingat na nakasalansan! " Para kanino ang mga sapatos? May umorder ba na hindi nai-deliver?" tanong ko sa sarili. Pero nang masdan ko ang mga pares ng sapatos na 'yon, nagulat ako. Taglay ng mga sapatos ang pinakamahuhusay na disenyo ni Tatay. Iba-iba ang sukat nito. May sapatos na pang-baby. May sapatos na pambinyag. May pang- first communion . May pangpasyal. May pamasok sa eskuwelahan. May pangsimba. May sapatos na pang-dalagita. Lalo akong nagulat nang mabasa ang kanyang dedication sa nakasabit na papel: Para sa pinakamamahal kong si Susie, Alay sa kanyang unang kaarawan Inisa-isa ko ang mga kahon. Lahat ng sapatos na nandoon ay para kay Susie. Diyata't iginagawa ni Tatay si Susie ng mga sapatos? Para kay Susie, lugod ng aking buhay Sa pagsapit niya ng ikapitong kaarawan Taon-taon, hindi pumalya si Tatay sa paglikha ng sapatos sa tuwing magdaraos ng kaarawan si Susie! Sandosenang sapatos lahat-lahat. Handog sa mahal kong bunso Sa kanyang ika-12 kaarawan Napaiyak ako nang makita ang mga sapatos. Hindi ko akalaing ganu'n pala kalalim magmahal si Tatay. Binitbit ko ang sandosenang sapatos at ipinakita ko kina Nanay at Susie. "H-Hindi ko alam na may ginawa siyang sapatos para sa 'yo, Susie." Namuo ang luha sa mga mata ni Nanay. "Inilihim niya sa akin ang mga sapatos." "A-Ate, ito ang mga sapatos na napanaginipan ko." Hindi makapaniwalang sabi ni Susie habang isa-isang hinahaplos ang mga sapatos. "Ha?" Noon ko lang naalala ang mga sapatos na ikinukuwento ni Susie. Dilaw na tsarol na may dekorasyong sunflower sa harap. Kulay pulang velvet na may malaking buckle sa tagiliran. Asul na sapatos na bukas ang dulo at litaw ang mga daliri. Kulay puti na may kaunting takong at may ribbon na pula. Sapatos na yari sa maong na may burdang buwan at mga bituin. Sandalyas na parang lambat. Kulay lilang sapatos na may nakadikit na bilog na kristal sa harap. Naisip ko, tinawid kaya ng pag-ibig ni Tatay ang mga panaginip ni Susie para maipasuot sa kanya ang mga sapatos? Hindi ko tiyak. Ang tiyak ko lang, hindi perpekto ang buhay na ito. Gaya ng hindi perpekto ang pagkakalikha sa kapatid ko. Pero may mga perpektong sandali. Gaya ng mga sandaling nilikha ni Tatay ang pinakamagagarang sapatos para kay Susie.

fulltext

Last Update: 2014-11-08
Subject: General
Usage Frequency: 1
Quality:
Reference: Anonymous
Warning: Contains invisible HTML formatting

Makasurumo la iton nga tawon nga manhuhuram hin gamit pero dire maaram mag'uli tas masabtan ko nala adto na ha iba tawo liwat. Tas ada pan iba nga man' ngangaro hin guti gadla nga bagay pero baga inadlaw adlaw nala. Guti nganla na bagay pero di nala nakapalit. Haha dire gad it pan' ngangarit o panlalamot pero makasurumo la liwat it sugad heton.

Waray

Last Update: 2014-10-26
Usage Frequency: 1
Quality:
Reference: Wikipedia

Add a translation