Oslo

Oslo

Oslo -*NL 276 --D (mod.)(1) -

Oslo -*NL 276 --D (mod.)(1) -

Artikel 31 Ersetzen der Übereinkommen von Oslo und Paris

Artikolu 31Is-sostituzzjoni tal-Konvenzjonijiet ta'Oslo u ta'Pariġi

Oslo -b NL 105, a SK 61 --H (mod.) -

Oslo -b NL 105, a SK 61 --H (mod.) -

(1) Für die Vertragsparteien ersetzt das Übereinkommen ab dem Zeitpunkt seines Inkrafttretens die Übereinkommen von Oslo und Paris.

1. Mad-dħul fis-seħħ tagħha l-Konvenzjoni għandha tissostitwixxi l-Konvenzjonijiet ta'Oslo u ta'Pariġi għall-Partijiet Kontraenti.

q) "Oslo-Übereinkommen" das am 15. Februar 1972 in Oslo unterzeichnete Übereinkommen zur Verhütung der Meeresverschmutzung durch das Einbringen durch Schiffe und Luftfahrzeuge in seiner durch die Protokolle vom 2. März 1983 und vom 5. Dezember 1989 geänderten Fassung.

(q) "Il-Konvenzjoni ta'Oslo" tfiser il-Konvenzjoni dwar il-Prevenzjoni mit-Tinġis Marittimu minn Rimi minn Vapuri u Bċejjeċ ta'l-Ajru iffirmata f'Oslo fil-15 ta'Frar 1972, kif emendata mill-Protokolli tat-2 ta'Marzu 1983 u l-5 ta'Diċembru 1989.

Der Rat begrüßt, daß am 18. September 1997 in Oslo das Internationale Übereinkommen über das Verbot des Einsatzes, der Lagerung, der Herstellung und der Weitergabe von Antipersonenminen und über deren Vernichtung geschlossen wurde und daß dieses Übereinkommen am 3. und 4. Dezember 1997 in Ottawa zur Unterzeichnung aufgelegt wird.

Waqt li jilqa'tajjeb l-adozzjoni fl-Oslo fit-18 ta'Settembru 1997 tal-Konvenzjoni internazzjonali fuq il-projbizzjoni ta'l-użu, kumulazzjoni, produzzjoni u trasferiment ta'mini kontra l-persunal u fuq id-distruzzjoni tagħhom u l-ftuħ għall-iffirmar tagħha fl-Ottawa fit-3 u l-4 ta'Diċembru 1997;

-die technische Analyse, die nach zwei Expertensitzungen und einem Workshop, die von der Kommission und der EMSA im Zuge der Entwicklung des Systems SafeSeaNet organisiert wurden, vorgelegt wurde;-der Bericht über die Studie zu Haftungs-und Entschädigungsfragen im Zusammenhang mit der Aufnahme von Schiffen in Notliegeplätzen, die von der EMSA für die Kommission bei der Universität Oslo in Auftrag gegeben wurde.

222 -Metodoloġija utilizzata Għal din il-kwistjoni, il-proposta tal-Kummissjoni ġiet ippreparata fuq il-bażi: Ta'l-analiżi teknika mogħtija minn 2 gruppi ta'esperti u tal-laqgħa ta'ħidma organizzata mill-Kummissjoni u l-EMSA fil-qafas ta'l-iżvilupp tas-sistema SafeSeaNet; Tar-rapport ta'studju dwar il-kwistjonijiet tar-responsabbiltajiet u indenizzi marbutin ma'l-ilqugħ ta'bastimenti fil-postijiet ta'kenn mitlub fuq din it-tema mill-EMSA fl-Università ta'Oslo wara talba tal-Kummissjoni. -

IN DER ERWAEGUNG, daß die gegenwärtigen Übereinkommen von Oslo und Paris einige der zahlreichen Verschmutzungsquellen nicht in angemessener Weise regeln und daß es deshalb gerechtfertigt ist, sie durch das vorliegende Übereinkommen zu ersetzen, das alle Quellen der Verschmutzung der Meeresumwelt sowie die schädlichen Auswirkungen der menschlichen Aktivitäten auf die Meeresumwelt behandelt, das Vorsorgeprinzip berücksichtigt und die regionale Zusammenarbeit verstärkt -

FILWAQT LI JIKKUNSIDRAW li l-Konvenzjonijiet preżenti ta'Oslo u Pariġi ma jikkontrollawx adegwatament ftit mis-sorsi tat-tinġis, u li għalhekk huwa ġustifikabbli li jiġu mibdulin b'din il-Konvenzjoni preżenti, li tindirizza s-sorsi kollha ta'tinġis ta'l-ambjent marittimu u l-effetti ħżiena ta'l-attivitajiet tal-bniedem fuqu, u tikkunsidra l-prinċipju prekawzjonarju u ssaħħaħ il-koperazzjoni reġjonali,

(2) Unbeschadet des Absatzes 1 sind die Beschlüsse, Empfehlungen und anderen Übereinkünfte, die im Sinne des Übereinkommens von Oslo oder des Übereinkommens von Paris angenommen wurden, ohne Änderung ihres juristischen Charakters weiterhin anwendbar, soweit sie mit dem Übereinkommen, den im Sinne des Übereinkommens getroffenen Beschlüssen oder im Falle bestehender Empfehlungen mit den im Sinne des Übereinkommens angenommenen Empfehlungen vereinbar sind oder nicht von ihnen ausdrücklich außer Kraft gesetzt werden.

2. Minkejja l-paragrafu 1 ta'dan l-Arikolu, deċiżjonijiet, rakkmandazzjonijiet u kull qbil ieħor adottat taħt il-Konvenzjoni ta'Oslo jew il-Konvenzjoni ta'Pariġi għandhom jkompli jkun applikabbli, u mhux mibdula fin-natura legali tagħhom, sakemm ikunu kompatibbli ma', jew espliċitament mitmumin minn, il-Konvenzjoni, kwalunkwe deċiżjonijiet jew, fil-każ ta'rakkomandazzjonijiet eżistenti, kwalunkwe rakkomandazzjonijiet li jaqgħu taħtha.Artikolu 32

EINGEDENK der positiven Ergebnisse, die im Zusammenhang mit dem am 15. Februar 1972 in Oslo unterzeichneten Übereinkommen zur Verhütung der Meeresverschmutzung durch das Einbringen durch Schiffe und Luftfahrzeuge in seiner durch die Protokolle vom 2. März 1983 und vom 5. Dezember 1989 geänderten Fassung sowie dem am 4. Juni 1974 in Paris unterzeichneten Übereinkommen über die Verhütung der Meeresverschmutzung vom Lande aus in seiner durch das Protokoll vom 26. März 1986 geänderten Fassung erzielt wurden;

FILWAQT LI JFAKKRU fir-riżultati pożittivi li ntlaħqu fil-kuntest tal-Konvenzjoni għall-Prevenzjoni tat-Tinġis Marittimu b'Rimi minn Bastimenti u Inġenji ta'l-Ajru iffirmata f'Oslo fil-15 ta'Frar ta'l-1972, kif emendata mill-Protokolli tat-2 ta'Marzu 1983 u tal-5 ta'Diċembru 1989, u l-Konvenzjoni għall-Prevenzjoni tat-Tinġis Marittimu minn Sorsi fuq l-Art iffirmata f'Pariġi ta'l-4 ta'Ġunju 1974, kif emendata bil-Protokoll tas-26 ta'Marzu 1986;

Bei der Entwicklung der Strategie konnten -insbesondere im Hinblick auf regionale Übereinkommen -bereits deutliche Fortschritte in Richtung einer stärkeren Koordinierung der Anstrengungen zum Schutz der Meere erzielt werden. Verschiedene Gremien haben sich dazu verpflichtet, die Strategie zu unterstützen, insbesondere die Helsinki-Kommission zum Schutz der Meeresumwelt des Ostseegebietes, die Übereinkommen von Oslo und Paris zum Schutz des Nordostatlantiks (gemeinsame Ministertagung in Bremen im Juni 2003) und das Übereinkommen von Barcelona zum Schutz des Mittelmeers vor Verschmutzung (Ministertagung in Catania im November 2003).

L-iżvilupp ta'l-Istrateġija diġà ta kontribut sinifikanti għat-titjib tal-koordinament ta'l-isforzi għall-protezzjoni ta'l-ibħra, b'mod partikolari permezz ta'konvenzjonijiet reġjonali dwar l-ibħra. Impenji biex jikkontribwixxu għall-Istrateġija ttieħdu mill-Kummissjoni ta'Ħelsinki dwar il-Protezzjoni tal-Baħar Baltiku u mill-Konvenzjonjiet ta'Oslo u ta'Pariġi dwar il-Protezzjoni ta'l-Atlantiku tal-Grigal, fil-Laqgħa Ministerjali Konġunta li saret fi Bremen f'Ġunju 2003; kif ukoll mill-Konvenzjoni ta'Barċellona dwar il-Protezzjoni tal-Baħar Mediterran fil-Laqgħa Ministerjali tagħha li saret f'Catania f'Novembru 2003.

(1) Dieses Protokoll liegt vom 13. bis zum 14. Juni 1994 in Oslo und danach bis zum 12. Dezember 1994 am Sitz der Vereinten Nationen in New York für die Mitgliedstaaten der Kommission, für Staaten, die in der Kommission nach Absatz 8 der Entschließung 36 (IV) des Wirtschafts-und Sozialrats vom 28. März 1947 beratenden Status haben, sowie für Organisationen der regionalen Wirtschaftsintegration, die von souveränen Staaten, die Mitglieder der Kommission sind, gebildet werden und für die Aushandlung, den Abschluß und die Anwendung internationaler Übereinkünfte in Angelegenheiten zuständig sind, die in den Geltungsbereich dieses Protokolls fallen, zur Unterzeichnung auf, vorausgesetzt, daß die betreffenden Staaten und Organisationen Vertragsparteien des Übereinkommens und in Anhang II aufgeführt sind.

1. Il-Protokoll preżenti għandu jkun miftuħ għall-firem f'Oslo mit-13 ta'Ġunju 1994 sal-14 ta'Ġunju 1994 it-tnejn inklużi, u wara fil-kwartieri tan-Nazzjonijiet Uniti fi New York sat-12 ta'Diċembru 1994 minn Stati membri tal-Kummissjoni kif ukoll minn Stati li għandhom status konsultattiv mal-Kummissjoni, skond il-paragrafu 8 tar-Resoluzzjoni tal-Kunsill Ekonomiku u Soċjali 36(IV) tat-28 ta'Marzu 1947, u mill-organizzazzjonijiet reġjonali ta'integrazzjoni ekonomika, kostitwiti minn Stati membri sovrani tal-Kummissjoni, li għandhom kompetenza rigward in-negozjati, il-konklużjoni u l-applikazzjoni tal-fehmiet internazzjonali dwar kwistjonijiet koperti mill-Protokoll, sakemm l-Istati u l-organizzazzjonijiet ikkonċernati ikunu Partijiet fil-Konvenzjoni u jkunu mniżżla fl-Anness II.

(1) Das Übereinkommen tritt am dreißigsten Tag nach dem Zeitpunkt in Kraft, zu dem alle Vertragsparteien des Oslo-Übereinkommens und alle Vertragsparteien des Paris-Übereinkommens ihre Ratifikations-, Annahme-, Genehmigungs-oder Beitrittsurkunden hinterlegt haben.

1. Il-Konvenzjoni għandha tidħol fis-seħħ fit-30 ġurnata wara d-data li fiha l-Partijiet Kontraenti għall-Konvenzjoni ta'Oslo u l-Partijet Kontraenti kollha għall-Konvenzjoni ta'Pariġi jkunu ddepożitaw l-istrumenti tar-ratifkazzjoni, l-aċċettazzjoni, l-approvazzjoni jew l-adeżjoni.

(8) Der Begriff "Innovation" wird entsprechend der Definition in der Mitteilung der Kommission "Innovationspolitik: Anpassung des Ansatzes der Union im Rahmen der Lissabon-Strategie" vom 11. März 2003 und unter Bezugnahme auf das Oslo-Handbuch der OECD verwendet und umfasst die Umstellung und Ausweitung des Produkt-und Dienstleistungsangebots und seiner entsprechenden Märkte, die Umstellung der Konzeptions-, Produktions-, Zuliefer-und Vertriebsmethoden und die Einführung von Änderungen im Management, in der Arbeitsorganisation sowie bei den Arbeitsbedingungen und den Qualifikationen der Arbeitnehmer, wobei technologische, nicht technologische und organisatorische Innovation abgedeckt werden.

(8) Skond il-Komunikazzjoni mill-Kummissjoni tal-11 ta'Marzu 2003 msejħa 'Politika ta'Innovazzjoni: aġġornament ta'l-approċċ ta'l-Unjoni fil-kuntest ta'l-Istrateġija ta'Liżbona'u fid-dawl tal-Manwal ta'Oslo ta'l-OECD, l-innovazzjoni tinkludi t-tiġdid u t-tkabbir ta'firxa ta'prodotti u servizzi u s-swieq assoċjati; it-twaaqif ta'metodi ġodda ta'tfassil, produzzjoni, forniment u distribuzzjoni; l-introduzzjoni ta'tibdil fl-amministrazzjoni, fl-organizzazzjoni tax-xogħol, u fil-kundizzjonijiet tax-xogħol u tal-kapaċitajiet tal-ħaddiema u tkopri l-innovazzjoni teknoloġika, l-innovazzjoni mhux teknoloġika u dik ta'l-organizzazzjoni.

Das Übereinkommen liegt füra) die Vertragsparteien des Oslo-Übereinkommens und des Paris-Übereinkommens,

Il-Konvenzjoni għandha tkun miftuħa għall-iffirmar f'Pariġi fit-22 ta'Settembru 1992 sat-30 ta'Ġunju 1993 minn:

Mit Ausnahme von Finnland, Griechenland, Italien, Luxemburg und Österreich sind alle Mitgliedstaaten Vertragsparteien des Übereinkommens zur Verhütung der Meeresverschmutzung vom Lande aus (Pariser Übereinkommen 1974). Das Exekutivorgan des Pariser Übereinkommens, die Kommission von Paris, vertritt die Auffassung, daß es sich bei Hexachlorethan und bei den Stoffen, die infolge seiner Anwendung entstehen können, um Stoffe handelt, die eine Verschmutzung verursachen, welche gemäß Artikel 4.1a des Pariser Übereinkommens unterbunden werden muß. Mit einem am 4. März 1996 angenommenen Mandat hat der Rat die Kommission ermächtigt, einen Beschluß über die -mit einigen Ausnahmen vorgesehene -schrittweise Einstellung der Verwendung von Hexachlorethan in der Nichteisenmetallindustrie, insbesondere in nichtintegrierten Aluminiumgießereien und für die Herstellung bestimmter Magnesiumlegierungen, auszuhandeln. Infolge der Verhandlungen anläßlich der Sitzung der Kommission von Oslo und der Kommission von Paris im Juni 1996 in Oslo ist der PARCOM-Beschluß 96/1 über die schrittweise Einstellung der Verwendung von Hexachlorethan in der Nichteisenmetallindustrie angenommen worden, der an die Stelle der für diesen Bereich geltenden PARCOM-Beschlüsse 92/4 und 93/1 tritt. Nach dem PARCOM-Beschluß 96/1 soll 1998 überprüft werden, ob Ausnahmen von dem Verbot der Verwendung von Hexachlorethan erforderlich sind.

Billi l-Istati Membri kollha, bl-eċċezzjoni ta'l-Awstrija, il-Finlandja, il-Greċja, l-Italja u l-Lussemburgu, huma Partiti Kontraenti għall-Konvenzjoni għall-Prevenzjoni tat-Tniġġis tal-Baħar minn Sorsi Ibbażati fuq l-Art (Konvenzjoni ta'Pariġi ta'l-1974); billi l-Kummissjoni ta'Pariġi, il-korp eżekuttiv, iqis li l-hexachloroethane u s-sostanzi li jistgħu jiġu ffurmati bħala riżultat ta'l-użu tagħhom li joħolqu tniġġis li għandhom jiġu eliminati f’konformità ma'l-Artikolu 4(1) (a) tal-Konvenzjoni ta'Pariġi; billi l-Kunsill permezz ta'mandat adottat fl-4 ta'Marzu ta'l-1996 awtorizza lill-Kummissjoni sabiex tinnegozja deċiżjoni biex tneħħi b’mod gradwali l-hexachloroethane b’ċerti eċċezzjonijiet għall-użu fl-industriji tal-metall li ma fihx ħadid u b’mod partikolari f’funderiji mhux integrati li jdewbu l-aluminju u għal ċerti liġi tal-manjeżju, billi bħala riżultat tan-negozjati li saru fil-laqgħa tal-Kummissjonijiet ta'Oslo u ta'Pariġi f’Oslo f’Ġunju ta'1996 ġiet adottata d-Deċiżjoni ta'Parcom 96/1 dwar it-tneħħija b’mod gradwali ta'l-użu tal-hexachloroethane fl-industrija tal-metall li ma fihx ħadid, li tissostitwixxi d-Deċiżjonijiet ta'Parcom 92/4 u 93/1 diġà eżistenti fuq l-istess suġġett, billi d-Deċiżjoni ta'Parcom 96/1 tipprovdi għal reviżjoni tal-ħtieġa għall-eċċezzjonijiet għall-projbizzjoni fuq l-użu tal-hexachloroethane fl-1998;