Ask Google

Results for gemeinschaftsställe translation from German to Dutch

Human contributions

From professional translators, enterprises, web pages and freely available translation repositories.

Add a translation

German

Dutch

Info

German

Die Tiere wurden extensiv gehalten und hier und da auch in "Viehherden", Gemeinschaftsställe, die bis vor einigen Jahren im Alentejo-Gebiet bestanden.

Dutch

De varkens werden in extensieve landbouwbedrijven gehouden of soms in gemeenschappelijke varkensstallen, de zogenaamde "adúas", die tot voor kort nog bestonden in de Alentejo.

Last Update: 2014-10-23
Usage Frequency: 1
Quality:

Warning: Contains invisible HTML formatting

German

Gemeinschaftsstall

Dutch

collectieve stal

Last Update: 2014-11-14
Usage Frequency: 1
Quality:

Reference: IATE

German

Zusammenhang mit dem geographischen Gebiet: Erste Zeugnisse für den Verzehr von Schweinefleisch in der Ernährung des Menschen wurden im Baixo Alentejo aus der Bronzezeit entdeckt, vor allem in Hünengräbern und anderen Steinmonumenten. Weitere Hinweise auf den Verzehr von Schweinefleisch in der Region stammen aus dem 4. Jahrhundert v. Chr. während der Keltenherrschaft. Diese Völker trugen in bedeutendem Maße zur Diversifizierung der Ernährungsgewohnheiten im Baixo Alentejo bei. Aufgrund der Tradition der Römer nahm der Verzehr von Schweinefleisch später während deren Herrschaft in der Region zu. Diese Kolonisatoren fanden dort neue Verfahren vor: die Fütterung der Schweine mit Eicheln und die Vewendung einheimischer Gewürzpflanzen bei der Zubereitung von Nahrungsmitteln. Im 1. Jahrtausend n. Chr. findet die Invasion der Mauren statt. Die Verbote des Korans hatten jedoch keinen Einfluss auf die lokalen Gewohnheiten. Ein wichtiger Beitrag war die Einführung von Gewürzen in die einheimische Küche. Im Verlaufe der Jahrhunderte finden sich zahlreiche Hinweise auf die Haltung von Schweinen, die mit Eicheln der Korkeichen gefüttert wurden, da deren Fleisch frisch bzw. konserviert in der Region am meisten verzehrt wurde. Die Tiere wurden extensiv gehalten und hier und da auch in "Viehherden", Gemeinschaftsställe, die bis vor einigen Jahren im Alentejo-Gebiet bestanden. Somit spielt das Schwein seit dem Altertum bis in unsere Zeit eine einzigartige Rolle in der alentejanischen Gastronomie. Aus der Notwendigkeit heraus, Schweinefleisch das gesamte Jahr hindurch zu konservieren, wurde die Kunst der Wurstherstellung entwickelt, für die Paio de Beja ein herausragendes Beispiel ist. Zusammengefasst lässt sich sagen, dass die Verbindung zwischen Paio de Beja und der Region durch drei wesentliche Elemente gekennzeichnet ist: Das verwendete Fleisch stammt von einer bodenstämmigen Tierrasse der Region; die Tiere werden in den Korkeichenwäldern der Region gehalten; das Fleisch hat einen spezifischen Geschmack durch seine Gewürze und sensoriellen Eigenschaften, durch die es sich von den übrigen Wursterzeugnissen des Alentejo unterscheidet.

Dutch

Verband: In overblijfselen in de Baixo Alentejo uit het bronzen tijdperk zijn sporen teruggevonden van menselijke consumptie van varkensvlees, met name naast dolmens en andere megalithische monumenten. Verwijzingen naar de consumptie van varkensvlees in deze regio zijn reeds te vinden in de vierde eeuw voor Christus, een periode van Keltische overheersing. Deze volkeren hebben een belangrijke bijdrage geleverd aan de diversifiëring van de voedingsgewoonten in de Baixo Alentejo. Later, toen de Romeinen aan de macht waren in deze regio, nam de consumptie van varkensvlees nog meer toe in navolging van de Romeinse gewoonten. De kolonisten ontdekten nieuwe culinaire technieken: varkens werden gevoed met eikels en bij de bereiding van voedingsmiddelen werd gebruik gemaakt van plaatselijke aromatische planten. In het eerste millenium na Christus kwam de muzelmaanse invasie. De voorschriften van de Koran hadden echter geen invloed op de plaatselijke gebruiken. De voornaamste erfenis was de invoering van specerijen in de plaatselijke keuken. In de loop der eeuwen zijn er tal van verwijzingen naar varkens die gevoed werden met eikels uit de gebieden met eikenbossen (de%quot%Montado%quot%). Dit vlees werd, zowel vers als verduurzaamd, het meest gegeten in de regio. De varkens werden in extensieve landbouwbedrijven gehouden of soms in gemeenschappelijke varkensstallen, de zogenaamde%quot%adúas%quot%, die tot voor kort nog bestonden in de Alentejo. Varkensvlees heeft dan ook altijd een belangrijke plaats ingenomen in de keuken van de Alentejo, vanaf de oudheid tot op heden. De kunst van de worstbereiding, met als belangrijke voorbeeld de Paio de Beja, kwam tot stand als gevolg van de noodzaak om varkensvlees het hele jaar te bewaren. Kortom, er zijn drie basiselementen die Paio de Beja binden aan deze regio: het vlees dat wordt gebruikt is afkomstig van een varkensras dat specifiek is voor deze regio; het dier wordt gehouden in gebieden met eikenbossen die specifiek zijn voor deze regio; het vlees heeft een geheel eigen smaak met specerijen en sensoriële kenmerken die zich onderscheiden van andere worstproducten uit de Alentejo

Last Update: 2008-03-04
Usage Frequency: 1
Quality:

Reference: Anonymous
Warning: Contains invisible HTML formatting

German

Zusammenhang mit dem geographischen Gebiet: Erste Zeugnisse für den Verzehr von Schweinefleisch in der Ernährung des Menschen wurden im Baixo Alentejo aus der Bronzezeit entdeckt, vor allem in Hünengräbern und anderen Steinmonumenten. Weitere Hinweise auf den Verzehr von Schweinefleisch in der Region stammen aus dem 4. Jahrhundert v. Chr. während der Keltenherrschaft. Diese Völker trugen in bedeutendem Maße zur Diversifizierung der Ernährungsgewohnheiten im Baixo Alentejo bei. Aufgrund der Tradition der Römer nahm der Verzehr von Schweinefleisch später während deren Herrschaft in der Region zu. Diese Kolonisatoren fanden dort neue Verfahren vor: die Fütterung der Schweine mit Eicheln und die Verwendung einheimischer Gewürzpflanzen bei der Zubereitung der Nahrungsmittel. Im 1. Jahrtausend n. Chr. findet die Invasion der Mauren statt. Die Verbote des Korans hatten jedoch keinen Einfluss auf die lokalen Gewohnheiten. Ein wichtiger Beitrag war die Einführung von Gewürzen in die lokale Küche. Im Verlaufe der Jahrhunderte finden sich zahlreiche Hinweise auf die Haltung von Schweinen, die mit Eicheln der Korkeichen gefüttert wurden, da deren Fleisch frisch bzw. konserviert in der Region am meisten verzehrt wurde. Die Tiere wurden extensiv gehalten und hier und da auch in "Viehherden", Gemeinschaftsställe, die bis vor einigen Jahren im Alentejo-Gebiet bestanden. Somit spielt das Schwein seit dem Altertum bis in unsere Zeit eine einzigartige Rolle in der alentejanischen Gastronomie. Aus der Notwendigkeit heraus, Schweinefleisch das gesamte Jahres hindurch zu konservieren, wurde die Kunst der Wurstherstellung entwickelt, für die Linguiça do Baixo Alentejo bzw. Chouriço de Carne do Baixo Alentejp ein herausragendes Beispiel ist. Zusammengefasst lässt sich sagen, dass die Verbindung zwischen Linguiça do Baixo Alentejo bzw. Chouriço de Carne do Baixo Alentejp und der Region durch drei wesentliche Elemente gekennzeichnet ist: Das verwendete Fleisch stammt von einer bodenstämmigen Tierrasse der Region; die Tiere werden in den Korkeichenwäldern der Region gehalten; das Fleisch hat einen spezifischen Geschmack durch seine Gewürze und sensoriellen Eigenschaften, durch die es sich von den übrigen Wursterzeugnissen des Alentejo unterscheidet.

Dutch

Verband: In overblijfselen in de Baixo Alentejo uit het bronzen tijdperk zijn sporen teruggevonden van menselijke consumptie van varkensvlees, met name naast dolmens en andere megalithische monumenten. Verwijzingen naar de consumptie van varkensvlees in deze regio zijn reeds te vinden in de vierde eeuw voor Christus, een periode van Keltische overheersing. Deze volkeren hebben een belangrijke bijdrage geleverd aan de diversifiëring van de voedingsgewoonten in de Baixo Alentejo. Later toen de Romeinen aan de macht waren in deze regio nam de consumptie van varkensvlees nog meer toe in navolging van de Romeinse gewoonten. De kolonisten ontdekten nieuwe culinaire technieken: varkens werden gevoed met eikels en bij de bereiding van voedingsmiddelen werd gebruik gemaakt van plaatselijke aromatische planten. In het eerste millenium na Christus kwam de muzelmaanse invasie. De voorschriften van de Koran hadden echter geen invloed op de plaatselijke gebruiken. De voornaamste erfenis was de invoering van specerijen in de plaatselijke keuken. In de loop der eeuwen zijn er tal van verwijzingen naar varkens die gevoed werden met eikels uit de gebieden met eikenbossen (de "Montado"). Dit vlees werd, zowel vers als verduurzaamd, het meest gegeten in de regio. De varkens werden in extensieve landbouwbedrijven gehouden of soms in gemeenschappelijke varkensstallen, de zogenaamde "adúas", die tot voor kort nog bestonden in de Alentejo. Varkensvlees heeft dan ook altijd een belangrijke plaats ingenomen in de keuken van de Alentejo, vanaf de oudheid tot op heden. De kunst van de worstbereiding, met als belangrijke voorbeelden de Linguiça do Baixo Alentejo of de Chouriço de Carne do Baixo Alentejo, kwam tot stand als gevolg van de noodzaak om varkensvlees het hele jaar te bewaren. Kortom, er zijn drie basiselementen die de Linguiça do Baixo Alentejo of Chouriço de Carne do Baixo Alentejo binden aan deze regio: het vlees dat wordt gebruikt is afkomstig van een varkensras dat specifiek is voor deze regio; het dier wordt gehouden in gebieden met eikenbossen die specifiek zijn voor deze regio; het vlees heeft een geheel eigen smaak met specerijen en sensoriële kenmerken die zich onderscheiden van andere worstproducten uit de Alentejo.

Last Update: 2008-03-04
Usage Frequency: 1
Quality:

Reference: Anonymous
Warning: Contains invisible HTML formatting

Get a better translation with
4,401,923,520 human contributions

Users are now asking for help:



We use cookies to enhance your experience. By continuing to visit this site you agree to our use of cookies. Learn more. OK