Ask Google

Results for ang panginoon ay walang kapatay s... translation from Tagalog to English

Human contributions

From professional translators, enterprises, web pages and freely available translation repositories.

Add a translation

Tagalog

English

Info

Tagalog

sa ating buhay

English

in our lives

Last Update: 2018-07-04
Usage Frequency: 1
Quality:

Reference: Anonymous

Tagalog

maraming pagsubok ang dumaan sa ating buhay

English

many trials have passed through our lives

Last Update: 2019-11-11
Usage Frequency: 1
Quality:

Reference: Anonymous

Tagalog

Napakapalad tayo sa ating buhay

English

we are so blessed to have in our lives

Last Update: 2018-07-19
Usage Frequency: 1
Quality:

Reference: Anonymous

Tagalog

ano ang silbi ng phylum arthropoda sa ating buhay

English

What is the purpose of phylum arthropod in our lives?

Last Update: 2019-02-13
Usage Frequency: 1
Quality:

Reference: Anonymous

Tagalog

lahat tayo may natutunan sa ating buhay

English

ang pinakamahalagang aral na natutunan ko sa aking buhay

Last Update: 2016-04-20
Usage Frequency: 1
Quality:

Reference: Anonymous

Tagalog

maaari naming matugunan sa iba pang lugar sa ating buhay

English

can we meet somewhere else in our life

Last Update: 2017-03-18
Usage Frequency: 1
Quality:

Reference: Anonymous

Tagalog

paano maka-impluwensya sa pagkabigo at mga salungatan sa ating buhay

English

how frustration and conflicts influence our lives

Last Update: 2015-08-17
Usage Frequency: 1
Quality:

Reference: Anonymous

Tagalog

Lahat ng ginawa natin sa ating buhay ay ang ating sarili. Walang nagbabago maliban kung nakarating kami sa homeward na nakatali

English

Everything we did in our lives was our own selves. Nothing changes unless we reached the homeward bound

Last Update: 2019-10-10
Usage Frequency: 1
Quality:

Reference: Anonymous

Tagalog

Ang Panginoon ay mas dakila kaysa sa kahit anong bagay na kinakaharap mo, kahit na hindi mo makita ang isang paraan. Tiwala sa kanya! Siya ay nasa harap mo at nakatayo sa likod mo! Ang aming diyos ay tapat! Ang ating diyos ay malakas

English

The lord is greater than anything you are facing, even when you can't see a way out.Trust him!He goes before you and stands behind you!Our god is faithful! Our god is strong

Last Update: 2019-01-24
Usage Frequency: 1
Quality:

Reference: Anonymous

Tagalog

panibagong chapter ng ating buhay panatilihin sana natin maging masaya ang bawat araw na lumilipas kahit anong problema o pag subok ang dumating sabay natin haharapin at aayusin wag tayong mag sasawa mahalin ang bawat isa hanggang sa ating pag tanda nandyan si god lagi ..

English

a new chapter of our lives we would be happy to keep each arw transient any problems or challenges come together we'll face and we can not fix sasawang cherish each other until our nanjdyan sign that god always ..

Last Update: 2015-10-19
Usage Frequency: 1
Quality:

Reference: Anonymous

Tagalog

Kahalagahan ng internet sa ating buhay ay katulad ng oxygen para sa teknolohiyang mundo. Mahirap maging masaya para sa iilang tao na walang internet. Ngayon ay oras na tungkol sa online reputasyon, internet marketing, online na negosyo, online degree, social media presence at internet banking. Iyon ang dahilan kung bakit ang kahalagahan ng internet sa ating buhay.

English

Importance of internet in our life is similar to oxygen for this tech world. It’s tough to be happy for few people without internet. Today it’s time about online reputation, internet marketing, online business, online degrees, social media presence and internet banking. That’s why the importance of internet in our life matter.

Last Update: 2019-12-10
Usage Frequency: 1
Quality:

Reference: Anonymous

Tagalog

Ang mga Dads ang pinakamahalagang tao sa ating buhay. Sila ang kamalig ng kaalaman at karunungan sa atin. Mayroon silang mga solusyon sa halos bawat at bawat problema sa ating buhay. Kaya, pagdating sa kaarawan ng tatay, alam mong napakahalaga para sa iyo na nais mo siyang maligayang kaarawan. Ngunit ang sinasabi lamang happy birthday ay hindi ang gusto mo. Nais mong hilingin sa kanya sa ganoong paraan at sa mga ganitong mga salita na agad na natutunaw ang kanyang puso, gawin siyang madama ang init ng iyong relasyon sa kanya. Maaari mong sabihin ang maraming mga bagay

English

Father are the most important people in our life. They are the storehouse of knowledge and wisdom to us. They have solutions to almost each and every problem in our life. So, when it comes to dad’s birthday, you know it’s very important for you to wish him a happy birthday. But just saying happy birthday is not what you want. You want to wish him in such a way and with such words that instantly melt his heart, make him feel the warmth of your relationship with him. You can say a lot of things

Last Update: 2020-01-19
Usage Frequency: 1
Quality:

Reference: Anonymous

Tagalog

Una, marami tayong dapat pasalamatan. Dito sa "AMESE" School ay nakatanggap kami ng isang mahusay na edukasyon salamat sa aming mahusay na pangangasiwa at guro. Handa kaming magpatuloy at magsagawa ng anumang mga hamon na susunod sa ating buhay. Sa pagbabalik-tanaw sa aking mga taon sa AMECEE, matapat kong sabihin na walang mas mahusay na paaralan na napuno ng napakaraming kamangha-manghang kawani at mga miyembro ng guro na nag-alay ng kanilang oras upang matupad ang mga indibidwal na layunin ng bawat mag-aaral.

English

First, we have much to be thankful for. Here at “AMESE” School we have received a great education thanks to our fine administration and teachers. We are prepared to move on and to take on whatever challenges come next in our lives. Looking back at my years at AMECEE, I can honestly say that there is no better school that is filled with so many wonderful staff and faculty members who dedicate their time to fulfillment of every student’s individual goals

Last Update: 2020-01-05
Usage Frequency: 1
Quality:

Reference: Anonymous
Warning: Contains invisible HTML formatting

Tagalog

Ginagawa ng Internet ang buhay ng bawat isa na napakadali at simple dahil hindi na natin kailangang lumabas sa labas para sa pagbabayad ng bill, pamimili, nakikita ang pelikula, mga transaksyon sa negosyo, atbp Ito ay isang mahalagang bahagi ng ating buhay ay nangangahulugang maaari nating sabihin na kung wala ito marami tayong nahaharap ng mga problema sa ating pang-araw-araw na buhay. Dahil sa kadali at pagiging kapaki-pakinabang nito, ginagamit ito kahit saan tulad ng lugar ng trabaho, tanggapan, paaralan, kolehiyo, bangko, institusyong pang-edukasyon, sentro ng pagsasanay, tindahan, istasyon ng tren, paliparan, paliparan, restawran, hotel, mall

English

Internet has made everyone’s life very easy and simple as we no longer need to go outside for paying bill, shopping, seeing movie, business transactions, etc. It has been an essential part of our life means we can say that without it we face lots of problems in our daily lives. Because of its easiness and usefulness, it is used everywhere such as workplace, offices, schools, colleges, banks, education institutions, training centres, shops, railways station, airports, restaurants, hotels, malls

Last Update: 2019-12-10
Usage Frequency: 1
Quality:

Reference: Anonymous

Tagalog

Brainly.ph What is your question? 1 Junior High School English 5 points Essay for magbasa at umunlad Ask for details Follow Report by Shiedaller3705 3 days ago Answers Me · Beginner Know the answer? Add it here! jepadua14 jepadua14 Ambitious Answer: Kahalgahan ng pagbabasa tungo sa maunlad na kinabukasan Explanation: Ang pagbabasa ng ay isang magandang gawain na maraming magandang naidudulot sa buhay ng isang tao. Bukod saa interes sa pagbabasa, marami din kapupulutang aral ang pagbabasa na maaaring magamit sa buhay ng isang tao. Mahalaga ang pagbasa sa buhay nga bawat tao sapagkat ito angnagsisilbing pangunahing kasangkapan sa pagtuklas ng karunungan, kung baga ito ang gintongsusi na magbubukas ng pinto sa daigdig ng karunungan at kasiyahan. Ang Pagbabasa ay isa sa mga kasanayan na siyang kailangan ng tao para mabuhay, tulad ng isang pagkain ay hindi mabubuhay ang tao kung walang impormasyon. Ito ay proseso ng pag-unawa sa mga mensaheng nais ibahagi ng may-akda sa babasahing kanyang isinulat. Ito ay bahagi ng komunikasyon. Ito ay haluang pag-unawa ng mga salita at ng diwang nais ipahayag ngnagsulat. Ang pagbasa ay isang proseso ng pag-unawa sa kahulugan ng mgakonseptong inihatid ng mga nakalimbag na salita. Sa madaling sabi, ang pagbasa ay hindilamang sumasaklaw sa kakayahang kumilala sa mga titik, salita at pangungusap at bumubuo satekstong binabasa kundi sumasaklaw din sa pag-unawa sa mensaheng nakapaloob sa teksto satulong ng dating kaalaman at karanasan ng bumabasa. Ang pagbasa ay walang iba kundi ang pag-unawa. Kung hindi nauwaan ang binasa ay walang naganap na pagbasa. Dahil saimpormasyong ito napapaunlad nila ang kanilang sarili at mas nalalaman nila ang mga bagay- bagay sa mundo. Sa maraming pagkakataon ay napatunayan na natin na marami sa mga matatagumpay na tao ang mahilig sa pagbabasa, katulad na lamang ng ating pangbansang bayani na si Dr. Jose Rizal, bata pa lamang siya ay mahilig na syang bumasa kung kayat sa edad n walong taon ay nakagawa na siya ng isang tula. Isa syang sikat na manunulat ng ating bansa. Mahalaga ang pagbabasa dahil ito ay nakakatulong upang mapaunlad mo ang iyong sarili at maintindihan ang nangyayare sa ating kapaligiran.

English

for our country to prosper

Last Update: 2019-11-28
Usage Frequency: 1
Quality:

Reference: Anonymous

Tagalog

Ang Cinema ay ang pinaka-kumplikado at makapangyarihang anyo ng sining sa kasalukuyang mundo. Makatutulong ito sa atin upang mas maunawaan ang ating sariling buhay, buhay ng mga nakapaligid sa atin at kahit paano ang ating lipunan at kultura ay gumana. Maaari rin silang magbibigay ng liwanag sa pampulitika at espirituwal na mga bagay at maaaring magbigay ng catharsis at pananaw at maaaring magbukas ng aming mga mata sa mga bagong paraan ng pag-iisip, pakiramdam at pagsusumikap sa ating buhay.

English

Bangladesh has got a rich tradition of cinema, though present condition is not so appreciable. University students are the most important part for the future of Bangladesh. In all the important stages of our history students played a vital role. Even in the emergence of Bangladesh students had the most aggressive involvement .Our students were always aware about the society, it’s people, our culture. In the present world of globalization everything is getting available, easier and close in contact. Cultural exchange were never fast before as it is right now

Last Update: 2019-02-13
Usage Frequency: 1
Quality:

Reference: Anonymous

Tagalog

Ang basketbol ay isang larong pampalakasan na binubuo ng dalawang koponan ng limang manlalaro bawat isa. Layunin ng laro na maihulog ang bola sa net na may sukat na 18 inches (46 cm) diyametro at may taas na 10 feet (3.0 m) na nakasabit sa backboardsa bawat dulo. Isa ang basketbol sa pinakatanyag at pinapanood na laro sa daigdig.[1] Ang isang koponan ay makakapuntos ng isang field goal sa paghulog ng bola sa basket habang naglalaro. Ang field goal ay may dalawang puntos para sa koponang nakahulog ng bola kung ang manlalaro ay nasa o malapit sa basket kaysa sa linya ng tatlong puntos, at ang tatlong puntos (higit na kilala bilang 3 pointer) kung ang manlalaro ay makapuntos sa labas ng linyang ito. Ang koponang may pinakamaraming puntos sa pagtatapos ng laro ay mananalo, subalit maaaring magdagdag ng oras (overtime) kung naging tabla ang puntos. Maaaring isulong ang bola sa loob ng kort sa pamamagitan ng pagtalbog nito habang naglalakad, tumatakbo o sa pagpasa sa kakoponan. Simula naimbento ang laro sa Springfield, Massachusetts sa Estados Unidos noong 1891, sumulong ito bilang isang tunay na pandaigdigang palakasan. Nagsimula ang mga organisadong paliga sa YMCA; nabuo ang mga naunang liga sa mga kolehiyo. Sa kalaunan, naging palakasang propesyunal ang basketbol. Kahit na isang pampalakasang Amerikano sa una, mabilis na kumalat sa mundo at makikita ang mga kilalang manlalaro at koponan sa ngayon sa buong mundo. 1 KASAYSAYAN NG BASKETBALLTaong 1891, buwan ng Disyembre nang likhain ni Dr. James Naismith ang isa sa mga pinakapopular na laro sa buong mundo ngayon - ang BASKETBOL. Isa siyang guro sa EstadosUnidos (Springfield, Massachusetts) na naatasan lamang ng kanyang Punong Guro na gumawang isang larong maaring ganapin tuwing tag-lamig. Matapos mag-isip, kumuha siya ng dalawang basket, idinikit ang mga ito ng may kataasan sa loob ng YMCA dyim, at itinapon ang isang bolasa loob ng basket. Ang itinapon niyang bola ang naging unang tira sa isang laro na huhuli sainteres ng buong mundo sa pagdaan ng panahon. Ang Pilipinas ang isa sa mga bansang unangnaimpluwensiyahan ng basketbol sa mundo. Dumating ito sa ating bansa noong maagang bahaging 1900s. Dahil dito, hindi nag-atubiling sumali ang ating bansa noong una itong laruin sa 1904Olympics sa Berlin. Bagamat may kaliitan ang mga Pilipinong manlalarong naipadala kumparasa mga Europeo, natalo nila ang apat na bansa (Mexico, Eutania, Poland at Italy). Natalo lamangsila ng Estados Unidos na tuluyang naghari sa larong ito hanggang 1968. Mula noon, lubusan ngsumikat ang larong ito sa ating bansa. Dahil sa labis na pananabik sa larong ito, naitatag angilang organisasyon sa ating bansa (MICCA, NCAA, UAAP, at PIBA), ngunit maituturing na isalamang ang tunay na humugis ng basketbol sa ating bansa --- ang PBA o ang PhilippineBasketball Association. Dito lumabas ang ilang mabibigat na kompanya bilang pangalan ng mgakoponan. Crispa, Pop Cola, San Miguel at Purefoods ang ilan lamang sa mga halimbawa.Patuloy na tinatangkilik ng masa ang bawat laro ng PBA lalo na't pinapalabas ito sa telebisyon omaaring pakinggan sa radyo. Sa pamamagitan rin ng basketbol umusbong ang mga career ngmga tanyag na manlalaro tulad nina Lauro "The Fox" Mumar at Sonny "The Living Legend"Jaworski. 2 Ilan sa atin ang pinapayagan ng ating mga magulang na makipaglaro sa labas ng ating tahanan noong tayo ay mga bata pa? Maaaring kung sa probinsiya tayo lumaki at malawak ang ating mga ginagalawan, marahil ay natural lamang na tayo ay pinapayagan. Subalit kung tayo naman ay nagsipaglaki sa siyudad, maraming bagay ang ipinag-aalala ng ating mga magulang kaya’t hindi tayo pinapabayaan makipaglaro sa labas ng ating tahanan. Isa sa mga dahilan ay ang kanilang pag-aalala na baka tayo ay ma-impluwensyahan ng mga elemento na makakasama sa ating buhay. Habang tayo ay lumalaki ay mabilis namang nawawala ang mga lugar na mapaglalaruan ng mga kabataan sa mga siyudad dahil na rin sa kakulangan ng kaalaman ng marami sa ating mga namumuno na gawan ng kaayusan ang ating kapaligiran. Dahil na rin sa mga maling pananaw, naging dahilan ito na mabago ang proseso ng paglaki ng marami sa ating mga kabataan. Nawala ang mga laro na ating kinagisnan tulad ng patintero, tumbang preso at piko. Napalitan ang lahat ng ito nang magsulputan ang mga video games na nilalaro kahit na mag-isa habang nakaupo o nakahiga pa kung minsan sa loob ng bahay. Dahil sa mga makabagong larong tulad nito, maraming karanasan ang nawawala sa ating mga kabataan habang sila ay lumalaki. Isa na rito ang pakikihalubilo sa kapwa. Sa pakikipaglaro natin sa labas ng ating bahay ay natututuhan natin ang iba’t ibang ugali na mayroon ang mga tao. Mayroon sa kanila ang madaling maging kaibigan, mga batang matulungin, mga batang hindi nagsasawang magturo sa atin ng maraming bagay na hindi pa natin alam. Mayroon din namang mga kalarong ayaw tumanggap ng pagkatalo kahit na sila ay mandaya pa ay ipinipilit pa rin na sila ang tama. Sa mura pa lamang nating edad ay nagkakaroon na tayo ng pagkakataon na maranasan ang iba’t ibang ugali ng tao na maaari nating makasalamuha sa ating paglaki. 3 Dito sa Japan, dahil sa halos subsob sa paghahanap-buhay ang mga magulang, ang mga paaralan ay mayroong sistema na binibigyan ng pagkakataon ang mga mag-aaral na makisali sa iba’t ibang uri ng sports. Maaaring pumili ang isang bata ng gusto niyang salihang laro at maaaring sumali sa isang sports club kahit na siya ay wala pang kaalaman tungkol dito. Tutulungan siya ng club na matutuhan ang lahat ng kaalaman upang siya ay humusay sa napili niyang laro. Kasabay nito ay mararanasan din niya ang makipagkaibigan at makipag-ugnayan sa iba niyang mga kalaro. Ang mga karanasang ganito ay tutulong sa isang mag-aaral na matutuhan ang iba’t ibang paraan ng pakikisama at pakikipagkapwa kahit na wala sa tabi ang mga magulang nito. Mula sa mga sports club na tulad nito ay maraming magagaling na manlalaro ang napipili upang maglaro sa malalaking koponan. Tulad nang napapanood natin sa Olympics, kilala sa buong mundo ang mga manlalaro mula Japan. Marami na sa kanila ang naglalaro ng baseball sa Major Leagues pati na rin sa mga sikat na soccer teams. Marami sa ating mga manlalaro ang hirap maipakita ang kanilang mga kakayahan at husay sa larangan ng palakasan dahil sa kulang o halos walang suporta mula sa ating pamahalaan. Maaaring mayroong nagsasabi na ang sports ay walang maitutulong para sa kaunlaran ng bayan. Ngunit napapagkaisa nito ang mga mamamayan saan man sulok ng mundo lalo na’t may mga nagwawagi tayong mga atleta tulad ni Manny Pacquiao. Ang ating pagkakaisa ang kinakailangan upang tunay na maiayos ang ating pamumuhay lalo pa at patuloy na lumolobo ang ating papulasyon. Kung magkakaroon lamang ng sapat na lugar ng palaruan para sa 4 mga kabataan sa ating mga bayan, maaaring magkaroon ng ibang pagtutuunan ng pansin ang ating mga kabataan upang mapalayo sila sa masasamang bisyo tulad ng droga. Huwag naman sanang mga basketball court lamang ang ipinatatayo ng mga nanunungkulan. Magkaroon din sana ng mga tennis, badminton, volleyball courts, baseball at soccer fields na libre para sa kanilang mga nasasakupan. Hindi lamang sana mga kalalakihan lamang ang makapaglalaro kung hindi pati na rin ang mga kababaihan. Kailangan din ang mga parke na maaaring pasyalan ng mga magkakapitbahay na mayroon ding lugar na mapaglalaruan ng maliliit pang mga kabataan. Kasama ang kanilang mga magulang, pagkakataon na rin na magkakilala ang magkakapitbahay. Makatutulong din kung magkakaroon ng mga programa sa radyo at telebisyon na nagbibigay kaalaman tungkol sa iba’t ibang uri ng mga sports. Suporta mula sa ating pamahalaan upang mailapit ang ating mga kababayan sa kahalagahan ng sports sa lipunan. Ikinagulat ng buong mundo na mula sa isang bansa na wala namang snow ay nagkaroon ang Pilipinas ng isang figure skater sa kakatapos pa lamang na Winter Olympics sa Sochi, Russia. Mas lalo pang bumuhos ang simpatya ng marami ng malaman na walang tulong na ibinigay ang ating pamahalaan para sa manlalarong ito. Dahil dito ay marami ang gumawa ng paraan upang makalikom ng tulong para maipagpatuloy ni Michael Christian Martinez ang kanyang pangarap na makapagbigay ng karangalan para sa Pilipinas. Bagamat pang-labing siyam na pwesto lamang ang kanyang naabot, para sa bawat Pilipino, si Michael ay isang

English

pagbuod and sentences

Last Update: 2017-03-12
Usage Frequency: 1
Quality:

Reference: Anonymous
Warning: Contains invisible HTML formatting

Tagalog

Hindi ko siya nakikita ngayon. Ngunit sinasabi nilang naroroon pa siya sa dating pinagtuturuan, sa walang pintang paaralang una kong kinakitaan ng sa kanya. Sa isa sa mga lumang silid sa ikalawang palapag, sa itaas ng lumang hagdang umiingit sa bawat hakbang, doon sa kung manunungaw ay matatanaw ang maitim na tubig ng isang estero. Naroon pa siya’t nagtuturo ng mga kaalamang pang-aklat, at bumubuhay ng isang uri ng karunungang sa kanya ko lamang natutuhan. Lagi ko siyang inuugnay sa kariktan n buhay. Saan man sa kagandahan; sa tanawin, sa isang isipan o sa isang tunog kaya, nakikita ko siya at ako’y lumiligaya. Ngunit walang anumang maganda sa kanyan anyo… at sa kanyang buhay… Siya ay isa sa mga pangkaraniwang guro noon. Walang sinumang nag-ukol sa kanyang ng pansin. Mula sa kanyang pananamit hanggang sa paraan ng pagdadala niya ng mga panunugutan sa paaralan, walang masasabing anumang pangkaraniwan sa kanya. Siya’y tinatawag naming lahat na si Mabuti kung siya’y nakatalikod. Ang salitang iyon ang simula ng halos lahat ng kanyang pagsasalita. Iyon ang pumalit sa mga salitang hindi niya maalaala kung minsan, at nagiging pamuno sa mga sandaling pag-aalanganin. Sa isang paraang malirip, iyon ay naging salaminan ng uri ng paniniwala sa buhay. “Mabuti,” ang sasabihin niya, “… ngayo’y magsisimula tayo sa araling ito. Mabuti nama’t umabot tayo sa bahaging ito… Mabuti… Mabuti!” Hindi ako kailanman magtatapat sa kanyang ng anuman kung di lamang nahuli niya akong minsang lumuluha; nang hapong iyo’y iniluha ng bata kong puso ang pambata ring suliranin. Noo’y magtatakipsilim na at maliban sa pabugsu-bugsong hiyawan ng mga nagsisipanood sa pagsasanay ng mga manlalaro ng paaralan, ang buong paligid ay tahimik na. Sa isang tagong sulok ng silid-aklatan, pinilit kong lutasin ang aking suliranin sa pagluha. Doon niya ako natagpuan. “Mabuti’t may tao pala rito,” wika niyang ikinukubli ang pag-aagam-agam sa narinig. “Tila may suliranin .. mabuti sana kung makakatulong ako.” Ibig kong tumakas sa kanya at huwag nang bumalik pa kailanman. Sa bata kong isipan ay ibinilang kong kahihiyan ay kaabaan ang pagkikita pa naming muli sa hinaharap, pagkikitang magbabalik sa gunita ng hapong iyon. Ngunit, hindi ako makakilos sa sinabi niya pagkatapos. Napatda ako na napaupong bigla sa katapat na luklukan. “Hindi ko alam na may tao rito”….. naparito ako upang umiyak din.” Hindi ako nakapangusap sa katapatang naulinig ko sa kanyang tinig. Nakababa ang kanyang paningin sa aking kandungan. Maya-maya pa’y nakita ko ang bahagyang ngiti sa kanyang labi. Tinanganan niya ang aking mga kamay at narinig ko na klamang ang tinig sa pagtatapat sa suliraning sa palagay ko noo’y siya nang pinakamabigat. Nakinig siya sa akin, at ngayon, sa paglingon ko sa pangyayaring iyo’y nagtataka ako kung paanong napigil niya ang paghalakhak sa gayong kamusmos na bagay. Ngunit, siya’y nakinig nang buong pagkaunawa, at alam ko na ang pagmamalasakit niya’y tunay na matapat. Lumabas kaming magkasabay sa paaralan. Ang panukalang naghihiwalay sa amin ay natatanaw na nang bigla akong makaalala. “Siyanga pala, Ma’am, kayo? Kayo ng pala? Ano ho iyong ipinunta ninyo sa sulok na iyo na … iniiyakan ko?” Tumawa siya ng marahan at inulit ang mga salitang iyon; “ang sulok na iyon na … iniiyakan natin… nating dalawa.” Nawala ang marahang halakhak sa kanyang tinig: “sana’y masabi ko sa iyo, ngunit… ang suliranin.. kailanman. Ang ibig kong sabihin ay … maging higit na mabuti sana sa iyo ang … buhay.” Si Mabuti’y nagging isang bagong nilikha sa akin mula nang araw na iyon. Sa pagsasalita niya mula sa hapag, pagtatanong, sumagot, sa pagngiti niyang mabagal at mahihiyain niyang mga ngiti sa amin, sa paglalim ng kunot sa noo niya sa kanyang pagkayamot, naririnig kong muli ang mga yabag na palapit sa sulok na iyon ng silid-aklatan. Ang sulok na iyon,.. “Iniiyakan natin,” ang sinabi niya nang hapong iyon. At habang tumaaginting sa silid naming ang kanyang tinig sa pagtuturo’y hinuhulaan ko ang dahilan o mga dahilan n pagtungo niya sa sulok na iyon ng silid-aklatan. Hinuhulaan ko kung nagtutungo pa siya roon, sa aming sulok na iyong… aming dalawa… At sapagkat natuklasan ko ang katotohanang iyon tungkol sa kanya, nagsimula akong magmasid, maghintay ng mga bakas ng kapaitan sa kanyang sinasabi. Ngunit, sa tuwina, kasayahan, pananalig, pag-asa ang taglay niya sa aming silid-aralan. Pinuno siya ng maririkit na guni-guni ang aming isipan at ng mga tunog ang aming pandinig at natutuhan naming unti-inti ang kagandahan ng buhay. Bawat aralin naming sa anitikan ay naging isang pagtighaw sa kauhawan naming sa kagandahan at ako’y humanga. Wala iyon doon kanina, ang masasabi ko sa aking sarili pagkatapos na maipadama niya sa amin ang kagandahan ng buhay sa aming aralin. At hindi naging akin ang pagtuklas na ito sa kariktan kundi pagkatapos na lamang ng pangyayaring iyon sa silid-aklatan. Ang pananalig niya sa kalooban ng maykapal, sa sangkatauhan, sa lahat na, isa sa mga pinakamatibay na aking nakilala. Nakasasa;ling ng damdamin. Marahil, ang pananalig niyang iyon ang nagpakita sa kanya ng kagandahan sa mga bagay na karaniwan na lamang sa amin ay walang kabuluhan. Hindi siya bumabanggit ng anuman tungkol sa kanyang sarili sa buong panahon ng pag-aaral naming sa kanya. Ngunit bumanggit siya tungkol sa kanyang anak na babae, sa tangi niyang anak. .. nang paulit-ulit. Hindi rin siya bumabanggit sa amin kailanman tungkol sa ama ngh batang iyon. Ngunit, dalawa sa mga kamag-aral naming ang nakababatid na siya’y hindi balo. Walang pag-aalinlangan ang lahat ng bagay at pangarap niyang maririkit ay nakapaligid sa batang iyon. Isinalaysay niya sa amin ang katabilan niyon. Ang paglaki nang mga pangarap niyon, ang nabubuong layunin niyon sa buhay. Minsan, tila hindi namamalayang nakapagpapahayag ang aming guro ng isang pangamba ang pagkatakot niyang baka siya hindi umabot sa matatayog na pangarap ng kanyang anak. Maliban sa iilan sa aming pangkat, paulit-ulit niyang pagbanggit sa kanyang anak ay iisa lamang ang mga bagay na “pinagtitiisang” pakinggan sapagkat walang paraang maiwasan iyon. Sa akin, ang bawat pagbanggit na iyon ay nagkakaroon ng kahulugan sapagkat noon pa ma’y nabubuo na sa aking isipan ang isang hinala. Sa kanyang magandang salaysay, ay nalalaman ang tungkol sa kaarawan ng kanyang anak, ang bagong kasuotan niyong may malaking lasong pula sa baywang, ang mga kaibigan niyong mga bata rin, ang kanilang mga handog. Ang anak niya’y anim na taong gulang na. Sa susunod na taon niya’y magsisimula na iyong mag-aral. At ibig ng guro naming maging manggagamot ang kanyang anak- at isang mabuting manggagamot. Nasa bahaging iyon ang pagsasalita ng aming guro nang isang bata sa aking likuran ang bumulong: “Gaya ng kanyang ama!” Narinig ng aming guro ang ang sinabing iyon ng batang lalaki. At siya’y nagsalita. “Oo, gaya ng kanyang ama,” ang wika niya. Ngunit tumakas ang dugo sa kanyang mukha habang sumisilay ang isang pilit na ngiti sa kanyang labi. Iyon ang una at huling pagbanggit sa aming klase ang tungkol sa ama ng batang may kaarawan. Matitiyak ko noong may isang bagay ngang malisya sa buhay niya. Malisya nang ganoon na lamang. At habang nakaupo ako sa aking luklukan, may dalawang dipa lamang ang layo sa kanya, kumirot ang puso ko sa pagnanasang lumapit sa kanya, tanganan ang kanyang mga kamay gaya ng gingawa niya nang hapong iyon sa sulok ng silid-aklatan, at hilinging magbukas ng dibdib sa akin. Marahil, makagagaan sa kanyang damdamin kung may mapagtatapatan siyang isang taong man lamang. Ngunit, ito ang sumupil sa pagnanasa kong yaon; ang mga kamag-aral kong nakikinig ng walang anumang malasakit sa kanyang sinasabing, “Oo, gaya ng kanyang ama,” habang tumatakas ang dugo sa kanyang mukha. Pagkatapos, may sinabi siyang hindi ko makakalimutan kailanman. Tinignan niya ako ng buong tapang na pinipigil ang panginginig ng mga labi at sinabi ang ganito : “Mabuti…mabuti gaya ng sasabihin nitong Fe-lyon lamang nakararanas ng mga lihim na kalungkutan ang maaaring makakilala ng mga lihim na kaligayahan. Mabuti, at ngayon, magsimula sa ating aralin…” Natiyak ko noon, gaya ng pagkakatiyak ko ngayon na hindi akin ang pangungusap na iyon, ni sa aking mga pagsasalita, ni sa aking mga pagsusulat. Ngunit samantalang nakatitig siya sa akin ng umagang iyon, habang sinasabi niya ang pangungusap na iyon, nadama kong siya at ako ay iisa. At kami ay bahagi ng mga nilalang na sapagkat nakaranas n mga lihim na kalungkutan ay nakakikilala ng mga lihim na kaligayahan. At minsan pa, nang umagang iyon, habang unti-unting bumabalik ang dating kulay ng kanyang mukha, muli niyang ipinamalas sa ang mga nagtatagong kagandahan sa aralin naming sa Panitikan. Ang karikatn ng katapangan; ang kariktan ng pagpapatuloy anuman ang kulay ng buhay. At ngayon, ilang araw lamang ang nakararaan buhat nang mabalitaan ko ang tungkol sa pagpanaw ng manggagamot na iyon. Ang ama ng batang iyong marahil ay magiging isang manggagamot din baling araw, ay namatay at naburol ng dalawang gabi at dalawang araw sa isan bahay na hindi siyang tirahan ni Mabuti at ng kanyang anak. At naunawaan ko ang lahat. Sa hubad na katotohanan niyon at sa buong kalupitan niyon ay naunawaan ko ang lahat. …….

English

isalin Ang mensahe sa:

Last Update: 2016-11-23
Usage Frequency: 1
Quality:

Reference: Anonymous

Tagalog

Kung saan nagmula ang pangalan ng mayamang lalawigang Batangan na ngayo’y lalong kilala sa tawag na Batanggas, ay siyang inihahayag ng maikling alamat na ito. Matagal nang panahon ang nakalilipas, nang ang isang pangkat ng mga Kastila ay maglibot sa isa sa mga lalawigan sa may timog sa Gitnang Luzon. Nang mga panahong iyon ay wala pang mga sasakyang kagaya ng awto, trak o diyep na tulad ngayon, kaya ang nagsisipaglibot na pangkat ng mga Kastilang iyon ay nagsisipaglakad lamang. Nakaratig sila sa mga pook na naggugubat sa sari-saring halaman at sa kapatagang tinutubuan ng iba’t-ibang punongkahoy. Doon sila nakakita ng mga puno ng kape, kakaw, abokado, suba, dalandan, dayap at kalamansi. Tangi sa kagandahan ng kailikasang iyan, ang mga Kastilang iyon ay nakarating pa rin sa isang malinaw na batis na may kaaya-ayang ugos ng tubig. Kaya’t libang na libang sila sa magagandang tanawin na kanilang namamasdan hanggang sa makarating sila sa isang pook na napakadalang ang bahay. Sa kababaan ng paglalakbay, ang pulutong na mga Kastila yaon ay inabot ng matinding gutom. Sa gayon ay nagpatuloy pa sila sa paglalakad, sapagka’t hangad nilang makasumpong ng taong mahihingian nila ng kahit kaunting pagkain. Hindi naman natagalan at sa kakalakad nila ay nakarating sila sa isang pook na may ilang taong gumagawa ng batalan ng isang bahay. Hindi nalalaman ng mga Kastila na ang nagsigawa ng nasabing batalan ay pawing bataris lamang, na ang ibig sabihin ay walang upa ang nagsisigawang mga anluwage. Iyan ay isang kaugalian ng mga Pilipino sa diwa ng kusang pagtutulungan, na maipagmamalaki sa Dulong Silangan. Ang mga Kastila ay lumapit sa mga taong yaon, na sa palagay nila ay mababait at mapitagan. Hindi naming nagakabula ang kanilang palagay, sapagka’t nang mapansin ng mga iyon na sila ay pagod at gutom ay binigyan sila ng pagkain. Gayon na lamang ang kanilang pasasalamat at habang sila’y nagkakainan ay sila-sila na rin ang nag-uusap tungkol sa kagandahang loob ng mga Pilipino. Nang ang mga Kastila ay makakain, bago umalis at nagpaalam ay magalang na nagtanong ang pinakapuno nila sa mga tao: - “Como, se llama esta provincial?” Bagama’t ang itinatanong ng punong Kastila ay kung ano ang pangalan ng lalawigang iyon, sa dahilang ang tanong ay binigkas sa wikang kastila, ay hindi siya naunawaan ng mga tao. Ang akala naman ng punong anluwage ang itinatanong niyon ay kung ano ang kanilang ginagawa, kaya siya ang nangahas na sumagot: - Batalan, senyor. - Batalan? – ulit ng tanong ng pinunong Kastila. Sabay-sabay na tumango ang kaharap na mga tao kaya’t ang akala ng Pinuno ay iyon na ang ngalan ng lalawigan. Hanggang sa umalis ay inusal-usal ang salitang BATALAN. Nang dumating sila sa kanilang kuwartel, dahil sa kalituhan sa kauusal sa salitang “batalan” ang naibigay tuloy sa kanilang pinakamataas na puno ay ang katagang BATANGAN. At mula nga noon iyon na ang naging pangalan ng nasabing lalawigan, na kaya lamang napalitan ng BANTANGGAS ay sa dahilan sa ating salitang BATANGAN ay hindi mabigkas na mabuti ng mga Kastila.

English

ang alamat ng batangas

Last Update: 2015-08-09
Usage Frequency: 1
Quality:

Reference: Anonymous

Get a better translation with
4,401,923,520 human contributions

Users are now asking for help:



We use cookies to enhance your experience. By continuing to visit this site you agree to our use of cookies. Learn more. OK