Usted buscó: nabal (Danés - Albanés)

og en halv snes dage efter slog herren nabal, så han døde.
rreth dhjetë ditë më vonë zoti e goditi nabalin dhe ai vdiq.

da david ude i Ørkenen hørte, at nabal havde fåreklipning,
kur davidi mësoi në shkretëtirë që nabali ishte duke qethur delet e tij,

davids folk kom hen og sagde alt dette til nabal fra david og biede så på svar.
kështu të rinjtë e davidit shkuan dhe i njoftuan nabalit tërë këto fjalë në emër të davidit, pastaj pritën.

manden hed nabal, hans hustru abigajil; hun var en klog og smuk kvinde, medens manden var hård og ond. han var kalebit.
ky njeri quhej nabal dhe gruaja e tij abigail; ajo ishte një grua me gjykim të shëndoshë dhe e hijshme, por burri i saj ishte i ashpër dhe i keq në veprimet e tij; ai rridhte nga kalebi.

sendte han ti af sine folk af sted og sagde til dem: "gå op til karmel, og når l kommer til nabal, så hils ham fra mig
dërgoi dhjetë të rinj; davidi u tha të rinjve: "ngjituni në karmel, shkoni tek nabali dhe pyeteni nga ana ime në se është mirë,

og sagde til sine karle: "gå i forvejen, jeg kommer bagefter!" men sin mand nabal sagde hun intet derom.
pastaj u tha shërbëtorëve të saj: "shkoni para meje, unë do t'ju ndjek". por nuk i tha asgjë nabalit, burrit të saj.

da abigajil kom hjem til nabal, holdt han netop i sit hus et gæstebud som en konges; og da han var glad og stærkt beruset, sagde hun ham ikke det mindste, før det dagedes.
abigaili u kthye pastaj te nabali; ai kishte shtruar banket në shtëpinë e tij, një banket prej mbreti. nabali e kishte zemrën të gëzuar, ishte i dehur xurxull; prandaj ajo nuk i tha asgjë, as pak as shumë, deri sa gdhiu.

men nabal svarede davids folk: "hvem er david, hvem er isajs søn? nu til dags er der så mange trælle, der løber fra deres herre.
por nabali iu përgjegj shërbëtorëve të davidit, duke thënë: "kush është davidi dhe kush është biri i isait? sot ka shumë shërbëtorë që largohen nga zotërinjtë e tyre.

men så sandt herren, israels gud, lever, som holdt mig fra at gøre dig men: hvis du ikke var ilet mig i møde, var ikke et mandligt væsen levnet nabal til i morgen!"
sepse, sigurisht, ashtu siç është e vërtetë që rron zoti, perëndia i izraelit, që më ka penguar të të bëjë të keqen, po të mos ishe nxituar të më dilje përpara, në të gdhirë të ditës nabalit nuk do t'i kishte mbetur asnjë njeri i gjallë".

da david fik at vide, at nabal var død, sagde han: "lovet være herren, som har hævnet den krænkelse, nabal tilføjede mig, og holdt sin tjener fra at gøre ondt; herren har ladet nabals ondskab falde tilbage på hans eget hoved!" derpå sendte david bud og bejlede til abigajil.
kur mësoi që nabali kishte vdekur, davidi tha: "qoftë i bekuar zoti, që më dha hak për fyerjen e rëndë të nabalit dhe nuk e lejoi shërbëtorin e tij të kryejë ndonjë të keqe! zoti bëri që të bjerë mbi kokën e tij ligësia e nabalit". pastaj davidi dërgoi një njeri të flasë me abigailin, me qëllim që ajo të bëhej bashkëshortja e tij.