Usted buscó: hvilested (Noruego - Albanés)

et sørgelig hvilested.
e sa shtrat i keq është ai vend!

et dårlig hvilested!
e, sa vendbanim i keq është ai vend!

og solen, den vandrer til sitt hvilested.
dhe dielli sillet deri në kufirin e vet të caktuar.

helvete, hvor de stekes, et sørgelig hvilested!
ferri, në të cilin ata do të digjen. e, sa shtrat i shëmtuar që është ai!

gud kjenner til hvor dere ferdes og deres hvilested.
all-llahu e di luhatshmërinë tuaj dhe vendqëndrimin tuaj.

de sier: «trøste oss, hvem har kalt oss frem fra vårt hvilested?
duke thënë: “kuku për ne! kush na ngjalli (çoi) prej shtretërve tanë?”

reis dig, herre, og kom til ditt hvilested, du og din styrkes ark!
Çohu, o zot, dhe eja në vendin ku pushon ti dhe arka e forcës sate.

en liten fortjeneste! men så blir deres herberge helvete. et sørgelig hvilested.
ajo është një kënaqësi e pakët, e pastaj vendi i tyre është xhehennemi që është vend mjerimi.

disse får en slem avregning, og helvete blir deres herberge. et sørgelig hvilested!
ata i pret llogari e rëndë; vendbanim i tyre është xhehennemi, sa shtrojë e tmerrshme është!

og saron skal bli til en beitemark for småfe, og akors dal til et hvilested for storfe, til gagn for mitt folk, som søker mig.
sharoni do të bëhet një vathë kopesh dhe lugina e akorit një vend për çlodhjen e bagëtisë së trashë, për popullin tim që do të më kërkojë.

stå op og dra bort! for her er ikke eders hvilested, for eders urenhets skyld, som volder fordervelse, svær fordervelse.
Çohuni dhe ikni, sepse ky nuk është një vend prehjeje; duke qenë i ndotur do t'ju shkatërroj me një shkatërrim të llahtarshëm.

vit at det er ingen gud unntatt gud, og be om tilgivelse for din synd og for de troende, menn og kvinner! gud kjenner til hvor dere ferdes og deres hvilested.
atëherë, dije se nuk ka zot tjeter pos all-llahut, kërko falje për mëkatin tënd, për të besimtarëve e të besimtareve, all-llahu edi për lëshimet tuaja (për vepra) dhe për vendin tuaj.

reis dig nu, herre gud, og kom til ditt hvilested, du og din styrkes ark! la dine prester, herre gud, klæ sig i frelse og dine fromme glede sig i det gode!
tani, pra, çohu, o zot perëndi, dhe eja në vendin e shlodhjes sate, ti dhe arka e forcës sate. qofshin priftërinjtë e tu, o zot perëndi, të veshur me shpëtimin dhe u ngazëllofshin në mirësi shenjtorët e tu.

fortapte får var mitt folk, deres hyrder hadde ført dem vill, til fjellene hadde de drevet dem bort*; fra fjell til haug gikk de, de glemte sitt hvilested. / {* neml. for der å dyrke avguder; jer 3, 6. 23.}
populli im ka qënë një kope dhensh të humbura; barinjtë e tyre i kishin bërë të marrin kot, të humbin nëpër male. kanë shkuar nga mali në kodër dhe kanë harruar vendin ku ata pushojnë.