Google で調べる

検索ワード: owner_link het 'n regstreekse stroom geskeduleer (英語 - アフリカーンス語)

人による翻訳

プロの翻訳者、企業、ウェブページから自由に利用できる翻訳レポジトリまで。

翻訳の追加

英語

アフリカーンス語

情報

英語

Ek het 'n he en

アフリカーンス語

Ek het 'n hy en 'n .Ek het twee .Ek het een

最終更新: 2020-01-30
使用頻度: 1
品質:

参照: 匿名

英語

Ek het n voëltjie hoor vluit

アフリカーンス語

konotatief

最終更新: 2020-01-23
使用頻度: 1
品質:

参照: 匿名

英語

friendly letter to a friend in afrikaans and the topic is "jy het 'n beursie met R500 daarin opgetel"

アフリカーンス語

i want too durban for my hoilday

最終更新: 2018-02-22
使用頻度: 1
品質:

参照: 匿名
警告:見えない HTML フォーマットが含まれています

英語

Goeie more aan almal My onderwerp vir vandag is "Vloekwoorde raak so algemeen dat hulle hul waarde verloor het" Vloek vandag lyk soos n natuurlike ding wat net n deel van ons alledaagse lewe is. Maar is dit regtig wat ons wil he vir ons geslag om bekend te word. Net soos die jare eskaleer die gebruik van vloek woorde verbyloop. Vloek woorde vir onderstel word gebruik, wanneer jy jou toon stomp om n voorwerp. maar baie mense gebruik dit in byna elke sin. Hierdie woorde maak mense dom. Sommige mense dink dat vloek woorde net n normale deel van ons taal is. Dit is amper n universele konstant in meeste mense se lewens. navorsing toon dat mense wat vloek het n beter persoonlikheid. vloek is nie net vir die laer klas mense nie. dit ken geen sosiale grense in sy uitdrukking nie. Vloek is n normale deel van spraak ontwikkeling. mense sweer van die tyd wat hulle begin, tot die dag wat hulle sterf. kinders leer hoe om te sweer op n vroer ouderdom. Navorsing toon dat vloek onder kinders nie skokkend is as gevolg die gebruik van vloek onder volwassens. teen die tyd dat die kinders skool toe gaan, se hulle al die woorde wat hulle van die televisie leer. Wanneer jong kinders sweer, voor die ouderdom van twee herhaal hulle gewoonlik wat hulle gehoor het. hulle leer die taal om te kommunikeer, want die kinders kom om te verstaan wat die woorde beteken. Selfs al weet hulle nie wat hulle se nie. om te verhoed dat dit geveur, moet ons met die volwassenes begin. as dit n persoonlike saak, is probeer om met behulp van plaasvervanger woorde of snap jou pols met n rekkie. Die pyn sal negatiewe versterking veroorsaak om te help jy ophou vloek. n ander manier om dit op te los, is om met skole of werkgeleenthede te verbied om te vloek. hierdie sal dalk die nommer mense wat vloek verminder omdat hulle nie daarvan sal hou om in die moeilikheid te beland nie.

アフリカーンス語

stompi

最終更新: 2017-01-29
使用頻度: 1
品質:

参照: 匿名
警告:見えない HTML フォーマットが含まれています

英語

Rus en slaap Wetenskaplikes het 'n baie navorsing oor rus en slaap gedoen, maar ons het nog nie regtig weet hoekom slaap nodig is. Maar ons egter weet dat gereelde periodes van rus en slaap is noodsaaklik vir ons persoonlike welstand. Ontneem van die slaap is gevaarlik: dit beperk ons vermoë om dinge te doen soos ry, en kan ons ook siek maak. Maar wat belangrik is, is om bewus te wees van jou persoonlike slaappatrone, en seker te maak dat jy genoeg slaap op 'n gereelde basis om effektief te funksioneer. Jy moet ook maak slaap 'n prioriteit daarom is dit belangrik om 'n verbintenis tot genoeg slaap te kry in die nag maak. As jy nie genoeg slaap gekry het, kan jy minder produktief, minder geestelik skerp, en anders meer vatbaar vir die gevolge van stres wees. Kerf uit 'n volle agt ure, kafeïen ná 14:00 te vermy, en neem 'n kalmerende tegniek soos meditasie, en laat jou liggaam homself te herstel elke nag. Jy mag verbaas wees oor hoeveel minder gespanne jy voel wanneer jy nie moeg is, indien dit 'n probleem vir jou nou. correct grammar on translations

アフリカーンス語

direkte

最終更新: 2016-09-25
使用頻度: 1
品質:

参照: 匿名

英語

Die word geloof het ‘n diep en spesiale beteken vir my. Ek glo dat geloof van Gad , en dit is ‘n voel van God. Geloof gee die voel of hoop, moed en krag , sodat jy het die moelike situasie kan doen. Hoop dat die situasie sal better wees, moed dat jy die regte keuses in die lewe sal maak en krag dat jy sal oor die moeilike tye in die lewe te kry. Ek dink dat gelood is nie ‘n woorde nie , dit ‘n dade is omdat , het jy geloof gevoel sal jy die regte lewe keuses maak.As jy geloof ‘n word dink , jy bekommer sal voel. Die meisie Poplap glo dat sy har gedigte kan verkoop. Poplap: “Ouma , Ek moet nou my gedigite verkoop” ,Poplap bekkommer baie gevoel dat haar gedigte is nie goed genoeg nie. Haar gevolens te wys dat sy geloof ‘n word glo.

アフリカーンス語

QUERY LENGTH LIMIT EXCEDEED. MAX ALLOWED QUERY : 500 CHARS

最終更新: 2016-09-06
使用頻度: 1
品質:

参照: 匿名

英語

1. Rus en slaap Wetenskaplikes het 'n baie navorsing oor rus en slaap gedoen, maar ons het nog nie regtig weet hoekom slaap nodig is. Maar ons egter weet dat gereelde periodes van rus en slaap is noodsaaklik vir ons persoonlike welstand. Ontneem van die slaap is gevaarlik: dit beperk ons vermoë om dinge te doen soos ry, en kan ons ook siek maak. Maar wat belangrik is, is om bewus te wees van jou persoonlike slaappatrone, en seker te maak dat jy genoeg slaap op 'n gereelde basis om effektief te funksioneer. Jy moet ook maak slaap 'n prioriteit daarom is dit belangrik om 'n verbintenis tot genoeg slaap te kry in die nag maak. As jy nie genoeg slaap gekry het, kan jy minder produktief, minder geestelik skerp, en anders meer vatbaar vir die gevolge van stres wees. Kerf uit 'n volle agt ure, kafeïen ná 14:00 te vermy, en neem 'n kalmerende tegniek soos meditasie, en laat jou liggaam homself te herstel elke nag. Jy mag verbaas wees oor hoeveel minder gespanne jy voel wanneer jy nie moeg is, indien dit 'n probleem vir jou nou. correct grammar on translations

アフリカーンス語

korrekte grammatika aan vertalings

最終更新: 2016-04-13
使用頻度: 1
品質:

参照: 匿名

英語

essay about a day at the beach ’n Dag op die strand AS JY ooit eendag ’n toewysing ontvang om as ’n sendeling in ’n vreemde land te dien, sal jy vind dat dit vreeslik opwindend is. Soos ’n nuuskierige kindjie met groot oë wonder jy hoe die mense en die omgewing gaan wees en watter ondervindinge in die bediening op jou wag. Toe ek en my vrou gestuur is na Grenada, wat met ’n pragtige kuslyn met sowat 45 strande spog, kon ons nie anders as om te wonder hoe die strande sou wees nie. Ons sou weldra ’n vreugdevolle dag by een van hulle deurbring, maar ons vreugde het meer te doen gehad met mense as met die son en die see. Dit is ’n kort entjie per motor van ons huis in Grenada na Grand Anse-strand—maar hoe pragtig is die natuurskoon tog! Dit is ’n kronkelpad met die skilderagtigste tonele denkbaar. Die heuwels is lowergroen. Om byna elke draai word ons begroet deur berge, reënwoude, watervalle en asemrowende seetonele. Dit is geen wonder dat toeriste van regoor die wêreld hierheen kom nie! Die natuurskoon is so pragtig dat ’n bestuurder moet oppas dat sy aandag nie afgetrek word nie. Die kronkelpaaie is op party plekke so nou dat ’n mens wonder hoe jy by ’n aankomende voertuig sal verbykom sonder om dit te stamp. Ons het by die Konferensie- en Handelsentrum aangekom, wat oorkant Grand Anse-strand geleë is. Kort voor lank het ’n groep van byna 600 Getuies van Jehovah bymekaargekom vir ’n vreugdevolle dag van assosiasie en Bybelonderrig. Dit was ’n baie betekenisvolle dag vir Lesley en Daphne, ’n egpaar in hulle sewentigerjare. Lesley sou gedoop word. Daphne het lank met groot afwagting na hierdie dag uitgesien, want sy is al in 1958 as een van Jehovah se Getuies gedoop. Doop—algehele onderdompeling in water—het groot betekenis vir die Getuies. Dit is ’n stap wat iemand doen wat juiste kennis van Bybelwaarheid ingeneem het en dit in sy of haar lewe toepas. Dit is ’n openbare plegtigheid waartydens ’n persoon aan almal teenwoordig toon dat hy hom aan Jehovah God toegewy het. Ek is gevra om die gehoor toe te spreek om te verduidelik wat die Skrif oor doop sê. Aan die einde van die toespraak het Lesley sowel as twee ander wat ook gedoop sou word, opgestaan. Hy het ’n netjiese wit hemp en ’n das aangehad en het breed geglimlag. Ek het gevra: “Het julle berou oor julle sondes en het julle julle aan Jehovah toegewy om sy wil te doen?” Jy kon hulle opregtheid en toegewydheid in hulle kragtige “Ja!” hoor. Omdat ek Lesley se agtergrond geken het, was dit vir my baie hartroerend. Hy het dekades lank gehuiwer om die Bybel te studeer. Toe het hy en sy vrou ’n ander eiland besoek. Terwyl hulle daar was, het hulle besluit dat elkeen sy eie godsdiensvergaderinge sou bywoon. “Gaan jy na jou kerk, en ek sal na myne gaan”, het Lesley vir Daphne gesê. Lesley het Daphne by die Koninkryksaal afgelaai en na die Anglikaanse kerk in dieselfde buurt gegaan. Ná die kerkdiens het Lesley na die Koninkryksaal teruggegaan om sy vrou te gaan haal. By die saal is hy omring deur liefdevolle, vriendelike mense wat hom hartlik verwelkom het, al het hulle hom nog nooit ontmoet nie. Dit het Lesley diep getref. By sy kerk het niemand ’n woord met hom gepraat nie. “Ek gaan nooit weer terug na daardie kerk toe nie”, het Lesley vir Daphne gesê. “Nie ’n enkele persoon het na my toe gekom nie, nie eers die priester nie. Niemand het my gegroet nie. Ek het ingestap, en ek het uitgestap.” Toe Lesley uitgestap het, het hy vir goed uitgestap. Daarna het Lesley God se Woord ernstig begin studeer. En nou was hy gereed om gedoop te word. Die doopkandidate het strand toe geloop, en ons is agterna. Aangesien die see so naby was, was dit nie nodig om ’n doopbad op te rig, soos by die meeste byeenkomste van Jehovah se Getuies nie. Hier moes ons net oor die pad loop. Grand Anse-strand is ’n pragtige drie kilometer lange strand met wit sand en blou waters wat regdeur die jaar warm is. Toeriste het ons groepie verbaas aangekyk toe hulle ons op die strand sien aankom, mans in hemde en dasse, en vroue in rokke en rompe. Intussen het Lesley ’n T-hemp en ’n kortbroek aangetrek. Stel jou voor hoe Daphne gevoel het toe sy sien dat haar man gedoop word, sowat 50 jaar nadat sy gedoop is! Haar glimlag was so helder soos die middagson. Selfs die toeriste het in ons vreugde gedeel. Hulle het saam hande geklap toe elkeen gedoop is. Blou lug, wit sand en sagte golwe—hierdie strand bring reeds heerlikheid aan sy Skepper. Maar dit was selfs in groter mate die geval toe die drie pasgedooptes uit die water opgekom het. Hulle het ons harte warm laat klop. Die dag was werklik spesiaal. Vir Lesley en Daphne was hierdie dag op die strand die beste dag van hulle lewe.

アフリカーンス語

opstel oor n dag by die strand ’n Dag op die strand AS JY ooit eendag ’n toewysing ontvang om as ’n sendeling in ’n vreemde land te dien, sal jy vind dat dit vreeslik opwindend is. Soos ’n nuuskierige kindjie met groot oë wonder jy hoe die mense en die omgewing gaan wees en watter ondervindinge in die bediening op jou wag. Toe ek en my vrou gestuur is na Grenada, wat met ’n pragtige kuslyn met sowat 45 strande spog, kon ons nie anders as om te wonder hoe die strande sou wees nie. Ons sou weldra ’n vreugdevolle dag by een van hulle deurbring, maar ons vreugde het meer te doen gehad met mense as met die son en die see. Dit is ’n kort entjie per motor van ons huis in Grenada na Grand Anse-strand—maar hoe pragtig is die natuurskoon tog! Dit is ’n kronkelpad met die skilderagtigste tonele denkbaar. Die heuwels is lowergroen. Om byna elke draai word ons begroet deur berge, reënwoude, watervalle en asemrowende seetonele. Dit is geen wonder dat toeriste van regoor die wêreld hierheen kom nie! Die natuurskoon is so pragtig dat ’n bestuurder moet oppas dat sy aandag nie afgetrek word nie. Die kronkelpaaie is op party plekke so nou dat ’n mens wonder hoe jy by ’n aankomende voertuig sal verbykom sonder om dit te stamp. Ons het by die Konferensie- en Handelsentrum aangekom, wat oorkant Grand Anse-strand geleë is. Kort voor lank het ’n groep van byna 600 Getuies van Jehovah bymekaargekom vir ’n vreugdevolle dag van assosiasie en Bybelonderrig. Dit was ’n baie betekenisvolle dag vir Lesley en Daphne, ’n egpaar in hulle sewentigerjare. Lesley sou gedoop word. Daphne het lank met groot afwagting na hierdie dag uitgesien, want sy is al in 1958 as een van Jehovah se Getuies gedoop. Doop—algehele onderdompeling in water—het groot betekenis vir die Getuies. Dit is ’n stap wat iemand doen wat juiste kennis van Bybelwaarheid ingeneem het en dit in sy of haar lewe toepas. Dit is ’n openbare plegtigheid waartydens ’n persoon aan almal teenwoordig toon dat hy hom aan Jehovah God toegewy het. Ek is gevra om die gehoor toe te spreek om te verduidelik wat die Skrif oor doop sê. Aan die einde van die toespraak het Lesley sowel as twee ander wat ook gedoop sou word, opgestaan. Hy het ’n netjiese wit hemp en ’n das aangehad en het breed geglimlag. Ek het gevra: “Het julle berou oor julle sondes en het julle julle aan Jehovah toegewy om sy wil te doen?” Jy kon hulle opregtheid en toegewydheid in hulle kragtige “Ja!” hoor. Omdat ek Lesley se agtergrond geken het, was dit vir my baie hartroerend. Hy het dekades lank gehuiwer om die Bybel te studeer. Toe het hy en sy vrou ’n ander eiland besoek. Terwyl hulle daar was, het hulle besluit dat elkeen sy eie godsdiensvergaderinge sou bywoon. “Gaan jy na jou kerk, en ek sal na myne gaan”, het Lesley vir Daphne gesê. Lesley het Daphne by die Koninkryksaal afgelaai en na die Anglikaanse kerk in dieselfde buurt gegaan. Ná die kerkdiens het Lesley na die Koninkryksaal teruggegaan om sy vrou te gaan haal. By die saal is hy omring deur liefdevolle, vriendelike mense wat hom hartlik verwelkom het, al het hulle hom nog nooit ontmoet nie. Dit het Lesley diep getref. By sy kerk het niemand ’n woord met hom gepraat nie. “Ek gaan nooit weer terug na daardie kerk toe nie”, het Lesley vir Daphne gesê. “Nie ’n enkele persoon het na my toe gekom nie, nie eers die priester nie. Niemand het my gegroet nie. Ek het ingestap, en ek het uitgestap.” Toe Lesley uitgestap het, het hy vir goed uitgestap. Daarna het Lesley God se Woord ernstig begin studeer. En nou was hy gereed om gedoop te word. Die doopkandidate het strand toe geloop, en ons is agterna. Aangesien die see so naby was, was dit nie nodig om ’n doopbad op te rig, soos by die meeste byeenkomste van Jehovah se Getuies nie. Hier moes ons net oor die pad loop. Grand Anse-strand is ’n pragtige drie kilometer lange strand met wit sand en blou waters wat regdeur die jaar warm is. Toeriste het ons groepie verbaas aangekyk toe hulle ons op die strand sien aankom, mans in hemde en dasse, en vroue in rokke en rompe. Intussen het Lesley ’n T-hemp en ’n kortbroek aangetrek. Stel jou voor hoe Daphne gevoel het toe sy sien dat haar man gedoop word, sowat 50 jaar nadat sy gedoop is! Haar glimlag was so helder soos die middagson. Selfs die toeriste het in ons vreugde gedeel. Hulle het saam hande geklap toe elkeen gedoop is. Blou lug, wit sand en sagte golwe—hierdie strand bring reeds heerlikheid aan sy Skepper. Maar dit was selfs in groter mate die geval toe die drie pasgedooptes uit die water opgekom het. Hulle het ons harte warm laat klop. Die dag was werklik spesiaal. Vir Lesley en Daphne was hierdie dag op die strand die beste dag van hulle lewe.

最終更新: 2015-08-10
使用頻度: 1
品質:

参照: 匿名

英語

Die pakkie Leonard Koza Die nou strate van Manenberg bly vol stof soos die motors al toetend die straat af ja. Sodra die motors in die rooi stof verdwyn, keer die kinders terug om hul speletjies te hervat. Die straat is vol baljarende, skoolgaande en nie-skoolgaande jongspan van soggens vroeg tot saans laat. “Mirrag, Mammie,” groet Esther, Sally Filander se beeldskone dogter wat nog op hoërskool is. Mevrou Filander is besig om uie fyn te sny en in 'n pot te gooi. Kort-kort lig sy die deksel op om seker te maak dat die uie nie vasbrand nie. Die skerp geluid van die kombuisdeur trek haar aandag en sy draai stadigies om. Esther groet en verdwyn in haar kamer, voordat haar ma ordentlik kan teruggroet. Gewoonlik vertoef Esther in haar kamer totdat aandete gereed is. Sy is dan ook net mooi klaar met haar huiswerk. Na ete ontspan sy gewoonlik 'n bietjie voor die TV voordat sy begin met voorbereiding vir klastoetse. Mevrou Filander is besig om die tafel skoon te vee. Sy maak aartappel- en uieskille bymekaar om in die vullisdrom te gooi. Met die skielike oopmaak van die agterdeur gewaar sy iemand by die hekkie wat allerhande soorte handgebare maak. Eers dink sy die man het nie al sy varkies op hok nie. Sy gaan loer skelmpies deur haar kamervenster. Tot haar verbasing moet sy sien dat die snaakse handgebare vir Esther gemaak word. Esther skrik tot in haar tone toe haar ma skielik basuin: “Maak daai mopkop met die ear ring in die oo’ by die hekkie vi' djou signs?” Esther skrik so groot dat sy verbouereerd antwoord: “Ja! ... Nee! ...” Dadelik volg mevrou Filander haar vraag op: “En waarvandaan kom die ding en wat soek hy voo' my blerrie hekkie? Ek hettie tyd vi' skollies nie.” Esther maak nou wilde handgebare terug terwyl sy sê: “Hy is nie 'n skollie nie. Ons is in een klas.” Mevrou Filander word kwaad: “’n Mopkop met 'n earring innie een oor, maa' hy issie 'n skollie nie maa' 'n skoolkind!” Sy bedek haar gesig met haar twee hande en sê: “Slaat my dood as daai mopkop nie 'n skollie issie.” Esther druk 'n pakkie toegedraai in koerantpapier onder haar arm vas en dit het haar ma baie bekommerd. “Wat is daai onne' djou arm toegedraai in koerantpapier? Djy kommie uit die kamer voordat ek wiet wie is daai wat by die hek staan nie.” Daar is geen manier hoe Esther haar maat by die hek kan waarsku dat daar nou moeilikheid is nie. Op sy beurt kan hy nie loop voordat hy die pakkie by Esther gekry het nie. Nog minder wil Esther haar ma sê wat in die pakkie is en wat haar maat by die hekkie met die pakkie te doen het. “Gie daai pakkie hie' of sê my wat is daarin,” beveel haar ma. Mevrou Filander is vasbeslote om uit te vind wat in die pakkie is. Esther vee die trane met haar mou af en sê: “Dis nie Mammie se biesagheid nie. Gee my 'n kans en ek sal later explain.” Mevrou Filander is nie tevrede met die antwoord nie. Sy wil nou weet wat in die pakkie is. “Asseblief Mammie, dis anne' mense se goed, los dit net uit. Die mense van hierdie goed is dangerous,” soebat Esther. Haar ma probeer haar vaskeer toe sy wil ontsnap. “Madampie, by my kom djy glad nie verby nie, soe oud soes ek hie' is. Ek wil daai pakkie onne' djou arm hê!” skree haar ma histeries. In die tussentyd het 'n splinternuwe, luukse Duitse motor met donker vensters voor die huis stilgehou. Esther se maat staan nog steeds voor die hekkie. Twee mense klim uit die motor, die een 'n man en die ander 'n vrou. Albei het donkerbrille op en is netjies geklee, soos die Engelsman sê, “dressed to kill”. Mevrou Filander dink dis miskien Esther se maat se pa. Die man gryp Esther se maat aan sy bors en sê: “Ek sê, mannetjie! Vat djy vi' o's twie virre gat? O's twie wag osse moer af virre parcel en djy staan hie' en snot vriet innie warm son. Dan dra djy nogal oek 'n earring soes rerag.” Die jong seun skrik so groot dat hy nie weet wat om te antwoord nie en sê toe in 'n bewe rige stem: “My naam is Jakkals.” Die man vererg hom en sê: “Waa' issie parcel, djou dom jakkals?” Jakkals besef dadelik met watter soort mens hy te doen het en sê: “Die parcel is by Esther daa'binne.” Die vrou word ook nou kwaad en gryp hom aan sy hare: “Wie de hel is Esther? O's hettie biesagheid gemaak met 'n Esther nie. Waa' bly Esther? Loep haal die parcel!” skree sy met ge balde vuiste. Die bestuurder van die motor en die vrou, Miena, sit 'n sterk front op maar is innerlik bevrees dat as die pakkie in vreemde hande kom, dit groot probleme kan veroorsaak. Eerstens moet die pakkie uit die huis kom sodat hulle vinnig daarmee kan verdwyn voordat enigeen in die omgewing hulle herken. 'n Nuuskierige skare van skoolkinders en grootmense bewonder reeds die luukse motor van nader. lemand uit die skare skree: “Au! Pang Doodmaak, wat soek djy en Miena hie? Djy bly mos innie Kriefgat daa' innie Elsies. Wat soek djy hier?” Pang Doodmaak kyk eers mooi rond, want hy as bendeleier is nie veronderstel om in 'n plek buite sy gebied “biesagheid” te maak sonder onderhandelings met die leier van die plaaslike bende nie. Die sal hom onder sekere voorwaardes toelaat om sy “produk” te “bemark”. Toe daar geen antwoord is van Pang Doodmaak nie, sê die stem uit die skare: “Djy kan mossie hie' kô oo'vattie. Djulle sal vi' o's wit biene maak as o's soos djy nou Elsies moet kô oo'vat. " Pang Doodmaak besef dat die wêreld vir hom warm gemaak kan word en hy sal die stem moet antwoord. “Djy sien my bla, os' try om 'n ding straight te maak. Die bla'tjie het 'n parcel van o's en nou is dit gloe innie hanne van mense wat o'ssie ken nie.” Pang kyk op sy horlosie en fluister vir Miena: “O's sal moet martial law gebruik om daai parcel te kry. Ons het klaar gehoo' wat sê daai slimmetjie wat o's nie ee's ken nie. O's twie moet net die parcel kry en dan gooi o’s.O's kan nog nooit vi' o's 'n apie laat draw nie.” Miena se senuwees is klaar. “Kô o's gooi voo' die cops kom. Onthou, djy's klaa' op bail uit.” Sy klim terug in die motor. Pang Doodmaak kyk haar boos aan. “Wat sê djy nou? O's kan nog nooit o'sse valuables hie' los nie.” Hy byt op sy tande terwyl hy stip na die huis kyk. Skielik draai hy om en gee vir Miena 'n teken met die hand dat sy die motor se ruit moet afdraai. Hy steek sy kop deur en fluister: “Kry 'n getaway as die blok benoud raak. Miena knik haar kop en maak die venster weer toe. Die skare word al dikker soos die kinders uit die skool kom en in die straat saamdrom. Almal wonder wat soek die nuwe, luukse Duitse motor by die Filanders se huis. Sommige skinder: “Haai foeitog, sy kry baie swaar, miskien maak sy oek nou biesagheid. Hulle se daa's e buttons. Dis net een, twie, drie en djy's 'n miljoener.” Miena kyk baie senuweeagtig hoe Pang Doodmaak ewe dapper na die voordeur stap om die pakkie te eis. Mevrou Filander hou net so senuweeagtig al sy bewegings dop. Die skare is stil, want die man is alreeds bekend as Pang Doodmaak en hy bestuur 'n splinternuwe motor; ‘n maak en model wat 'n gewone township-Ioontrekker nog nooit sou kon bekostig nie. Almal weet dat mevrou Filander nie 'n man of 'n groot seun het nie. Sy is 'n Rooms-Katoliek en maak vinnig die teken van die kruis en ruk dan die deur oop, enkele sekondes na die klop. “Dja Grootmeneer, wat is djou ding?” vra sy. Pang Doodmaak voel baie ongemaklik, aangesien hy verwag het dat die deur beantwoord sou word deur 'n bang en bewerige persoon. Hy stel net belang om die pakkie terug te kry en hier loop hy hom nou vas in 'n vrou wat nie een bang haar op haar kop het nie, of so dink hy. In die tussentyd gebruik Esther die geleentheid om die pakkie deur haar kamervenster te slinger. Mevrou Filander kyk Pang Doodmaak stip in die oë en vra: “Djy Iyk baie bekend, is djy nie Moena se klong nie?” Verbaas vra Pang Doodmaak: “Hoe ken Mêrem my ou-girl?” Mevrou Filander kyk hom op en af. “Djou ma het net soe 'n light complexion en blou oë soes djy, maa' sy is 'n baie goeie mens. Sy sal skrik as sy hoo' djy's soe forceful by my huis.” Ewe skaam vra Pang Doodmaak weer: “Hoe ken Mêrem my ou-girl?” “Ek het djou opgepas toe Moena blomme by die Grand Parade ve'koep het. Djou pa se naam was Boeta Allie vannie Constitutionstraat. Djy kyk ve'niet vi' my soe skief aan, o's kô a'mal uit die Ses uit. Djy was somme' nog baie klein toe djou pa afstewe.” Pang Doodmaak se aandag word getrek deur die oorverdowende geblaas van 'n toeter. “Hey! Djou ma se!” skree hy van skrik. 'n Tweede motor hou voor die deur stil. 'n Jong man stap vinnig nader. “Aau Pang! Wat staan djy hie' soes Pietie die Toet? Waa' issie pakkie? Is daa' ienage problems?” vra hy. “Aau Slang! My bla, issit djy wat my soe my gat laat afskrik?” Slang herhaal sy vraag: "Is daa' ienage problems?" Pang Doodmaak antwoord: “Nie eintlik nie. Djy sien, die ou-girl ken oek my ou-girl en nou raak dit 'n sentimental case.” Slang is nie tevrede met die antwoord nie en sê: "To hell met die sentiment. O's is biesag heidsmense. Djy gie die ou-girl te veel draad. Wiet djy dannie wat om te maak as iemand hom slim hou nie? Djy wiet mos al die djare my twiede naam is 'Bang vir niks'. Djy ken mos vi' Slang. Ek spot die ma met 'n .22 of gryp die dogter.” Pang Doodmaak vererg hom: “Kyk hie' Slang, dis nie djou biesagheid nie en oek nie 'n gangfight nie. Die auntie ken my ou-girl vetterag en daarom wil ek trouble avoid. My pa het altyd gesê ‘live and let live’.” Slang lag en sê: “Maar djou naam is Pang Doodmaak.” Pang word onmiddellik kwaad, maar mevrou Filander gewaar dit betyds en sê: “Boeta, kô in, la't o's gesels.” Pang gaan sit op 'n stoel met Slang langs hom. “Die kinnes is va'dag baie stout en vang al lerhande dinge aan,” sê mevrou Filander terwyl die trane oor haar wange rol. “Cowboys don't cry,” sê Slang terwyl hy 'n sigaret opsteek. Pang kyk hom boos aan: “Kan djy nie lies nie? Daa' staan oppie muur ‘Thanks for not smo king!’ Watte' soort man is djy?” Slang maak die sigaret dood en se ewe nederig: “Sorry Mêrem, ek het mos in standerd een uittie venster gespring, daarom kan ek nie bid nie.” Pang draai vinnig om en kyk vies na Slang: “Hey! Hou djou bek! Is dit wat djy galeer het innie Sondagskool? Wil djy sien, ek maak djou somme' net hie' sat. Djy sê mos self ek is Pang Doodmaak.” Mevrou Filander kalmeer hom: “Foeitog, los hom, hy't miskien nie so bedoel nie.” Pang draai terug na haar: “Nei Mams, hy moet sy bek hou, want hy is die cause vannie trou ble deu' biesagheid te maak met skoollaaities. Hy wiet baie goed dat dit 'n baie dangerous biesagheid is.” Mevrou Filander se oë rek: “Wat se biesagheid is dit wat soe dangerous is?" “Ag Merem,” sê Pang Doodmaak, “ek het maa' net ve'keerd gepraat. Die biesagheid issie soe dangerous as dit gerun word deu' die regte skelmpies nie.” Mevrou Filander word net al hoe nuuskieriger. “Is dit iets wat 'n mens kan iet?” wil sy weet. “Nei, Mêrem!” lag Pang, “dis iets wat die brein vriet as djy nie oppas nie. Waa' sal Merem nou die geld gekry het om vir haar meisiekind 'n lawyer te kry?” wend hy hom weer tot Slang. “Maar Mams ...” probeer Slang verduidelik. “Hou djou bek!” maak Pang hom stil. “Daa' sal nie trouble gewies het nie maa' Esther het gerefuse ommie pakkie vi' my te gie toe ek haa' vra,” verduidelik mevrou Filander. “Esther is correct, wan' in die biesagheid mag djy nie praat nie en daa's strict orders,” ver dedig Pang vir Esther. “Sê my wat gebeu' as hulle vi' Esther vang?” wil sy weet. “Aai Mams, in die biesagheid dink o's nooit negative nie, want die profit is great. Kyk net watte' soo't German Gemmie ry ek,” spog Pang, “en kyk net watte' soo't kar ry Slang en hy is maa' net 'n handlangertjie wat sy rounds by die skole doen. Hy maak omtrent 'n duisend rand 'n dag by die skole. Esther sal 'n lekka profitjie gemaak het.” Toe sy dit hoor, klop mevrou Filander se hart byna in haar keel. Bang roep sy uit: “Esther, gie tog asseblief net die biesagheidsmense se pakkie. Ek lollie met pakkies nie. Ek is elke aand op my knieë.” Esther kom die vertrek binne. Die trane rol oor haar wange en sy hakkel: “M-m-mammie, ek het nie mee' die pakkie nie.” Pang en Slang kyk met groot oë na mekaar. Almal is doodstil toe daar 'n geklop aan die voordeur is. Na 'n tweede klop gaan die voordeur stadig oop en Miena maak haar verskyning. “Die crowd raak al hoe groter buitekant, o's moet nou dadelik line,” sê sy terwyl sy die pakkie in haar hand hou. Pang Doodmaak en Slang spring vinnig op toe hulle Miena met die pakkie sien. “Sharp Mams,” groet Pang met 'n breë glimlag. Hy kyk na Slang en sê: “Next time maak djy nie biesag heid met ienage skoollaaitie nie. O's kan nou gaan bad het as die law o's hie' moes kry.” Die pakkie Leonard Koza Die nou strate van Manenberg bly vol stof soos die motors al toetend die straat af ja. Sodra die motors in die rooi stof verdwyn, keer die kinders terug om hul speletjies te hervat. Die straat is vol baljarende, skoolgaande en nie-skoolgaande jongspan van soggens vroeg tot saans laat. “Mirrag, Mammie,” groet Esther, Sally Filander se beeldskone dogter wat nog op hoërskool is. Mevrou Filander is besig om uie fyn te sny en in 'n pot te gooi. Kort-kort lig sy die deksel op om seker te maak dat die uie nie vasbrand nie. Die skerp geluid van die kombuisdeur trek haar aandag en sy draai stadigies om. Esther groet en verdwyn in haar kamer, voordat haar ma ordentlik kan teruggroet. Gewoonlik vertoef Esther in haar kamer totdat aandete gereed is. Sy is dan ook net mooi klaar met haar huiswerk. Na ete ontspan sy gewoonlik 'n bietjie voor die TV voordat sy begin met voorbereiding vir klastoetse. Mevrou Filander is besig om die tafel skoon te vee. Sy maak aartappel- en uieskille bymekaar om in die vullisdrom te gooi. Met die skielike oopmaak van die agterdeur gewaar sy iemand by die hekkie wat allerhande soorte handgebare maak. Eers dink sy die man het nie al sy varkies op hok nie. Sy gaan loer skelmpies deur haar kamervenster. Tot haar verbasing moet sy sien dat die snaakse handgebare vir Esther gemaak word. Esther skrik tot in haar tone toe haar ma skielik basuin: “Maak daai mopkop met die ear ring in die oo’ by die hekkie vi' djou signs?” Esther skrik so groot dat sy verbouereerd antwoord: “Ja! ... Nee! ...” Dadelik volg mevrou Filander haar vraag op: “En waarvandaan kom die ding en wat soek hy voo' my blerrie hekkie? Ek hettie tyd vi' skollies nie.” Esther maak nou wilde handgebare terug terwyl sy sê: “Hy is nie 'n skollie nie. Ons is in een klas.” Mevrou Filander word kwaad: “’n Mopkop met 'n earring innie een oor, maa' hy issie 'n skollie nie maa' 'n skoolkind!” Sy bedek haar gesig met haar twee hande en sê: “Slaat my dood as daai mopkop nie 'n skollie issie.” Esther druk 'n pakkie toegedraai in koerantpapier onder haar arm vas en dit het haar ma baie bekommerd. “Wat is daai onne' djou arm toegedraai in koerantpapier? Djy kommie uit die kamer voordat ek wiet wie is daai wat by die hek staan nie.” Daar is geen manier hoe Esther haar maat by die hek kan waarsku dat daar nou moeilikheid is nie. Op sy beurt kan hy nie loop voordat hy die pakkie by Esther gekry het nie. Nog minder wil Esther haar ma sê wat in die pakkie is en wat haar maat by die hekkie met die pakkie te doen het. “Gie daai pakkie hie' of sê my wat is daarin,” beveel haar ma. Mevrou Filander is vasbeslote om uit te vind wat in die pakkie is. Esther vee die trane met haar mou af en sê: “Dis nie Mammie se biesagheid nie. Gee my 'n kans en ek sal later explain.” Mevrou Filander is nie tevrede met die antwoord nie. Sy wil nou weet wat in die pakkie is. “Asseblief Mammie, dis anne' mense se goed, los dit net uit. Die mense van hierdie goed is dangerous,” soebat Esther. Haar ma probeer haar vaskeer toe sy wil ontsnap. “Madampie, by my kom djy glad nie verby nie, soe oud soes ek hie' is. Ek wil daai pakkie onne' djou arm hê!” skree haar ma histeries. In die tussentyd het 'n splinternuwe, luukse Duitse motor met donker vensters voor die huis stilgehou. Esther se maat staan nog steeds voor die hekkie. Twee mense klim uit die motor, die een 'n man en die ander 'n vrou. Albei het donkerbrille op en is netjies geklee, soos die Engelsman sê, “dressed to kill”. Mevrou Filander dink dis miskien Esther se maat se pa. Die man gryp Esther se maat aan sy bors en sê: “Ek sê, mannetjie! Vat djy vi' o's twie virre gat? O's twie wag osse moer af virre parcel en djy staan hie' en snot vriet innie warm son. Dan dra djy nogal oek 'n earring soes rerag.” Die jong seun skrik so groot dat hy nie weet wat om te antwoord nie en sê toe in 'n bewe rige stem: “My naam is Jakkals.” Die man vererg hom en sê: “Waa' issie parcel, djou dom jakkals?” Jakkals besef dadelik met watter soort mens hy te doen het en sê: “Die parcel is by Esther daa'binne.” Die vrou word ook nou kwaad en gryp hom aan sy hare: “Wie de hel is Esther? O's hettie biesagheid gemaak met 'n Esther nie. Waa' bly Esther? Loep haal die parcel!” skree sy met ge balde vuiste. Die bestuurder van die motor en die vrou, Miena, sit 'n sterk front op maar is innerlik bevrees dat as die pakkie in vreemde hande kom, dit groot probleme kan veroorsaak. Eerstens moet die pakkie uit die huis kom sodat hulle vinnig daarmee kan verdwyn voordat enigeen in die omgewing hulle herken. 'n Nuuskierige skare van skoolkinders en grootmense bewonder reeds die luukse motor van nader. lemand uit die skare skree: “Au! Pang Doodmaak,

アフリカーンス語

skoollaaities

最終更新: 2014-11-16
使用頻度: 1
品質:

参照: 匿名
警告:見えない HTML フォーマットが含まれています

英語

Die pakkie Leonard Koza Die nou strate van Manenberg bly vol stof soos die motors al toetend die straat af ja. Sodra die motors in die rooi stof verdwyn, keer die kinders terug om hul speletjies te hervat. Die straat is vol baljarende, skoolgaande en nie-skoolgaande jongspan van soggens vroeg tot saans laat. “Mirrag, Mammie,” groet Esther, Sally Filander se beeldskone dogter wat nog op hoërskool is. Mevrou Filander is besig om uie fyn te sny en in 'n pot te gooi. Kort-kort lig sy die deksel op om seker te maak dat die uie nie vasbrand nie. Die skerp geluid van die kombuisdeur trek haar aandag en sy draai stadigies om. Esther groet en verdwyn in haar kamer, voordat haar ma ordentlik kan teruggroet. Gewoonlik vertoef Esther in haar kamer totdat aandete gereed is. Sy is dan ook net mooi klaar met haar huiswerk. Na ete ontspan sy gewoonlik 'n bietjie voor die TV voordat sy begin met voorbereiding vir klastoetse. Mevrou Filander is besig om die tafel skoon te vee. Sy maak aartappel- en uieskille bymekaar om in die vullisdrom te gooi. Met die skielike oopmaak van die agterdeur gewaar sy iemand by die hekkie wat allerhande soorte handgebare maak. Eers dink sy die man het nie al sy varkies op hok nie. Sy gaan loer skelmpies deur haar kamervenster. Tot haar verbasing moet sy sien dat die snaakse handgebare vir Esther gemaak word. Esther skrik tot in haar tone toe haar ma skielik basuin: “Maak daai mopkop met die ear ring in die oo’ by die hekkie vi' djou signs?” Esther skrik so groot dat sy verbouereerd antwoord: “Ja! ... Nee! ...” Dadelik volg mevrou Filander haar vraag op: “En waarvandaan kom die ding en wat soek hy voo' my blerrie hekkie? Ek hettie tyd vi' skollies nie.” Esther maak nou wilde handgebare terug terwyl sy sê: “Hy is nie 'n skollie nie. Ons is in een klas.” Mevrou Filander word kwaad: “’n Mopkop met 'n earring innie een oor, maa' hy issie 'n skollie nie maa' 'n skoolkind!” Sy bedek haar gesig met haar twee hande en sê: “Slaat my dood as daai mopkop nie 'n skollie issie.” Esther druk 'n pakkie toegedraai in koerantpapier onder haar arm vas en dit het haar ma baie bekommerd. “Wat is daai onne' djou arm toegedraai in koerantpapier? Djy kommie uit die kamer voordat ek wiet wie is daai wat by die hek staan nie.” Daar is geen manier hoe Esther haar maat by die hek kan waarsku dat daar nou moeilikheid is nie. Op sy beurt kan hy nie loop voordat hy die pakkie by Esther gekry het nie. Nog minder wil Esther haar ma sê wat in die pakkie is en wat haar maat by die hekkie met die pakkie te doen het. “Gie daai pakkie hie' of sê my wat is daarin,” beveel haar ma. Mevrou Filander is vasbeslote om uit te vind wat in die pakkie is. Esther vee die trane met haar mou af en sê: “Dis nie Mammie se biesagheid nie. Gee my 'n kans en ek sal later explain.” Mevrou Filander is nie tevrede met die antwoord nie. Sy wil nou weet wat in die pakkie is. “Asseblief Mammie, dis anne' mense se goed, los dit net uit. Die mense van hierdie goed is dangerous,” soebat Esther. Haar ma probeer haar vaskeer toe sy wil ontsnap. “Madampie, by my kom djy glad nie verby nie, soe oud soes ek hie' is. Ek wil daai pakkie onne' djou arm hê!” skree haar ma histeries. In die tussentyd het 'n splinternuwe, luukse Duitse motor met donker vensters voor die huis stilgehou. Esther se maat staan nog steeds voor die hekkie. Twee mense klim uit die motor, die een 'n man en die ander 'n vrou. Albei het donkerbrille op en is netjies geklee, soos die Engelsman sê, “dressed to kill”. Mevrou Filander dink dis miskien Esther se maat se pa. Die man gryp Esther se maat aan sy bors en sê: “Ek sê, mannetjie! Vat djy vi' o's twie virre gat? O's twie wag osse moer af virre parcel en djy staan hie' en snot vriet innie warm son. Dan dra djy nogal oek 'n earring soes rerag.” Die jong seun skrik so groot dat hy nie weet wat om te antwoord nie en sê toe in 'n bewe rige stem: “My naam is Jakkals.” Die man vererg hom en sê: “Waa' issie parcel, djou dom jakkals?” Jakkals besef dadelik met watter soort mens hy te doen het en sê: “Die parcel is by Esther daa'binne.” Die vrou word ook nou kwaad en gryp hom aan sy hare: “Wie de hel is Esther? O's hettie biesagheid gemaak met 'n Esther nie. Waa' bly Esther? Loep haal die parcel!” skree sy met ge balde vuiste. Die bestuurder van die motor en die vrou, Miena, sit 'n sterk front op maar is innerlik bevrees dat as die pakkie in vreemde hande kom, dit groot probleme kan veroorsaak. Eerstens moet die pakkie uit die huis kom sodat hulle vinnig daarmee kan verdwyn voordat enigeen in die omgewing hulle herken. 'n Nuuskierige skare van skoolkinders en grootmense bewonder reeds die luukse motor van nader. lemand uit die skare skree: “Au! Pang Doodmaak, wat soek djy en Miena hie? Djy bly mos innie Kriefgat daa' innie Elsies. Wat soek djy hier?” Pang Doodmaak kyk eers mooi rond, want hy as bendeleier is nie veronderstel om in 'n plek buite sy gebied “biesagheid” te maak sonder onderhandelings met die leier van die plaaslike bende nie. Die sal hom onder sekere voorwaardes toelaat om sy “produk” te “bemark”. Toe daar geen antwoord is van Pang Doodmaak nie, sê die stem uit die skare: “Djy kan mossie hie' kô oo'vattie. Djulle sal vi' o's wit biene maak as o's soos djy nou Elsies moet kô oo'vat. " Pang Doodmaak besef dat die wêreld vir hom warm gemaak kan word en hy sal die stem moet antwoord. “Djy sien my bla, os' try om 'n ding straight te maak. Die bla'tjie het 'n parcel van o's en nou is dit gloe innie hanne van mense wat o'ssie ken nie.” Pang kyk op sy horlosie en fluister vir Miena: “O's sal moet martial law gebruik om daai parcel te kry. Ons het klaar gehoo' wat sê daai slimmetjie wat o's nie ee's ken nie. O's twie moet net die parcel kry en dan gooi o’s.O's kan nog nooit vi' o's 'n apie laat draw nie.” Miena se senuwees is klaar. “Kô o's gooi voo' die cops kom. Onthou, djy's klaa' op bail uit.” Sy klim terug in die motor. Pang Doodmaak kyk haar boos aan. “Wat sê djy nou? O's kan nog nooit o'sse valuables hie' los nie.” Hy byt op sy tande terwyl hy stip na die huis kyk. Skielik draai hy om en gee vir Miena 'n teken met die hand dat sy die motor se ruit moet afdraai. Hy steek sy kop deur en fluister: “Kry 'n getaway as die blok benoud raak. Miena knik haar kop en maak die venster weer toe. Die skare word al dikker soos die kinders uit die skool kom en in die straat saamdrom. Almal wonder wat soek die nuwe, luukse Duitse motor by die Filanders se huis. Sommige skinder: “Haai foeitog, sy kry baie swaar, miskien maak sy oek nou biesagheid. Hulle se daa's e buttons. Dis net een, twie, drie en djy's 'n miljoener.” Miena kyk baie senuweeagtig hoe Pang Doodmaak ewe dapper na die voordeur stap om die pakkie te eis. Mevrou Filander hou net so senuweeagtig al sy bewegings dop. Die skare is stil, want die man is alreeds bekend as Pang Doodmaak en hy bestuur 'n splinternuwe motor; ‘n maak en model wat 'n gewone township-Ioontrekker nog nooit sou kon bekostig nie. Almal weet dat mevrou Filander nie 'n man of 'n groot seun het nie. Sy is 'n Rooms-Katoliek en maak vinnig die teken van die kruis en ruk dan die deur oop, enkele sekondes na die klop. “Dja Grootmeneer, wat is djou ding?” vra sy. Pang Doodmaak voel baie ongemaklik, aangesien hy verwag het dat die deur beantwoord sou word deur 'n bang en bewerige persoon. Hy stel net belang om die pakkie terug te kry en hier loop hy hom nou vas in 'n vrou wat nie een bang haar op haar kop het nie, of so dink hy. In die tussentyd gebruik Esther die geleentheid om die pakkie deur haar kamervenster te slinger. Mevrou Filander kyk Pang Doodmaak stip in die oë en vra: “Djy Iyk baie bekend, is djy nie Moena se klong nie?” Verbaas vra Pang Doodmaak: “Hoe ken Mêrem my ou-girl?” Mevrou Filander kyk hom op en af. “Djou ma het net soe 'n light complexion en blou oë soes djy, maa' sy is 'n baie goeie mens. Sy sal skrik as sy hoo' djy's soe forceful by my huis.” Ewe skaam vra Pang Doodmaak weer: “Hoe ken Mêrem my ou-girl?” “Ek het djou opgepas toe Moena blomme by die Grand Parade ve'koep het. Djou pa se naam was Boeta Allie vannie Constitutionstraat. Djy kyk ve'niet vi' my soe skief aan, o's kô a'mal uit die Ses uit. Djy was somme' nog baie klein toe djou pa afstewe.” Pang Doodmaak se aandag word getrek deur die oorverdowende geblaas van 'n toeter. “Hey! Djou ma se!” skree hy van skrik. 'n Tweede motor hou voor die deur stil. 'n Jong man stap vinnig nader. “Aau Pang! Wat staan djy hie' soes Pietie die Toet? Waa' issie pakkie? Is daa' ienage problems?” vra hy. “Aau Slang! My bla, issit djy wat my soe my gat laat afskrik?” Slang herhaal sy vraag: "Is daa' ienage problems?" Pang Doodmaak antwoord: “Nie eintlik nie. Djy sien, die ou-girl ken oek my ou-girl en nou raak dit 'n sentimental case.” Slang is nie tevrede met die antwoord nie en sê: "To hell met die sentiment. O's is biesag heidsmense. Djy gie die ou-girl te veel draad. Wiet djy dannie wat om te maak as iemand hom slim hou nie? Djy wiet mos al die djare my twiede naam is 'Bang vir niks'. Djy ken mos vi' Slang. Ek spot die ma met 'n .22 of gryp die dogter.” Pang Doodmaak vererg hom: “Kyk hie' Slang, dis nie djou biesagheid nie en oek nie 'n gangfight nie. Die auntie ken my ou-girl vetterag en daarom wil ek trouble avoid. My pa het altyd gesê ‘live and let live’.” Slang lag en sê: “Maar djou naam is Pang Doodmaak.” Pang word onmiddellik kwaad, maar mevrou Filander gewaar dit betyds en sê: “Boeta, kô in, la't o's gesels.” Pang gaan sit op 'n stoel met Slang langs hom. “Die kinnes is va'dag baie stout en vang al lerhande dinge aan,” sê mevrou Filander terwyl die trane oor haar wange rol. “Cowboys don't cry,” sê Slang terwyl hy 'n sigaret opsteek. Pang kyk hom boos aan: “Kan djy nie lies nie? Daa' staan oppie muur ‘Thanks for not smo king!’ Watte' soort man is djy?” Slang maak die sigaret dood en se ewe nederig: “Sorry Mêrem, ek het mos in standerd een uittie venster gespring, daarom kan ek nie bid nie.” Pang draai vinnig om en kyk vies na Slang: “Hey! Hou djou bek! Is dit wat djy galeer het innie Sondagskool? Wil djy sien, ek maak djou somme' net hie' sat. Djy sê mos self ek is Pang Doodmaak.” Mevrou Filander kalmeer hom: “Foeitog, los hom, hy't miskien nie so bedoel nie.” Pang draai terug na haar: “Nei Mams, hy moet sy bek hou, want hy is die cause vannie trou ble deu' biesagheid te maak met skoollaaities. Hy wiet baie goed dat dit 'n baie dangerous biesagheid is.” Mevrou Filander se oë rek: “Wat se biesagheid is dit wat soe dangerous is?" “Ag Merem,” sê Pang Doodmaak, “ek het maa' net ve'keerd gepraat. Die biesagheid issie soe dangerous as dit gerun word deu' die regte skelmpies nie.” Mevrou Filander word net al hoe nuuskieriger. “Is dit iets wat 'n mens kan iet?” wil sy weet. “Nei, Mêrem!” lag Pang, “dis iets wat die brein vriet as djy nie oppas nie. Waa' sal Merem nou die geld gekry het om vir haar meisiekind 'n lawyer te kry?” wend hy hom weer tot Slang. “Maar Mams ...” probeer Slang verduidelik. “Hou djou bek!” maak Pang hom stil. “Daa' sal nie trouble gewies het nie maa' Esther het gerefuse ommie pakkie vi' my te gie toe ek haa' vra,” verduidelik mevrou Filander. “Esther is correct, wan' in die biesagheid mag djy nie praat nie en daa's strict orders,” ver dedig Pang vir Esther. “Sê my wat gebeu' as hulle vi' Esther vang?” wil sy weet. “Aai Mams, in die biesagheid dink o's nooit negative nie, want die profit is great. Kyk net watte' soo't German Gemmie ry ek,” spog Pang, “en kyk net watte' soo't kar ry Slang en hy is maa' net 'n handlangertjie wat sy rounds by die skole doen. Hy maak omtrent 'n duisend rand 'n dag by die skole. Esther sal 'n lekka profitjie gemaak het.” Toe sy dit hoor, klop mevrou Filander se hart byna in haar keel. Bang roep sy uit: “Esther, gie tog asseblief net die biesagheidsmense se pakkie. Ek lollie met pakkies nie. Ek is elke aand op my knieë.” Esther kom die vertrek binne. Die trane rol oor haar wange en sy hakkel: “M-m-mammie, ek het nie mee' die pakkie nie.” Pang en Slang kyk met groot oë na mekaar. Almal is doodstil toe daar 'n geklop aan die voordeur is. Na 'n tweede klop gaan die voordeur stadig oop en Miena maak haar verskyning. “Die crowd raak al hoe groter buitekant, o's moet nou dadelik line,” sê sy terwyl sy die pakkie in haar hand hou. Pang Doodmaak en Slang spring vinnig op toe hulle Miena met die pakkie sien. “Sharp Mams,” groet Pang met 'n breë glimlag. Hy kyk na Slang en sê: “Next time maak djy nie biesag heid met ienage skoollaaitie nie. O's kan nou gaan bad het as die law o's hie' moes kry.” Die pakkie Leonard Koza Die nou strate van Manenberg bly vol stof soos die motors al toetend die straat af ja. Sodra die motors in die rooi stof verdwyn, keer die kinders terug om hul speletjies te hervat. Die straat is vol baljarende, skoolgaande en nie-skoolgaande jongspan van soggens vroeg tot saans laat. “Mirrag, Mammie,” groet Esther, Sally Filander se beeldskone dogter wat nog op hoërskool is. Mevrou Filander is besig om uie fyn te sny en in 'n pot te gooi. Kort-kort lig sy die deksel op om seker te maak dat die uie nie vasbrand nie. Die skerp geluid van die kombuisdeur trek haar aandag en sy draai stadigies om. Esther groet en verdwyn in haar kamer, voordat haar ma ordentlik kan teruggroet. Gewoonlik vertoef Esther in haar kamer totdat aandete gereed is. Sy is dan ook net mooi klaar met haar huiswerk. Na ete ontspan sy gewoonlik 'n bietjie voor die TV voordat sy begin met voorbereiding vir klastoetse. Mevrou Filander is besig om die tafel skoon te vee. Sy maak aartappel- en uieskille bymekaar om in die vullisdrom te gooi. Met die skielike oopmaak van die agterdeur gewaar sy iemand by die hekkie wat allerhande soorte handgebare maak. Eers dink sy die man het nie al sy varkies op hok nie. Sy gaan loer skelmpies deur haar kamervenster. Tot haar verbasing moet sy sien dat die snaakse handgebare vir Esther gemaak word. Esther skrik tot in haar tone toe haar ma skielik basuin: “Maak daai mopkop met die ear ring in die oo’ by die hekkie vi' djou signs?” Esther skrik so groot dat sy verbouereerd antwoord: “Ja! ... Nee! ...” Dadelik volg mevrou Filander haar vraag op: “En waarvandaan kom die ding en wat soek hy voo' my blerrie hekkie? Ek hettie tyd vi' skollies nie.” Esther maak nou wilde handgebare terug terwyl sy sê: “Hy is nie 'n skollie nie. Ons is in een klas.” Mevrou Filander word kwaad: “’n Mopkop met 'n earring innie een oor, maa' hy issie 'n skollie nie maa' 'n skoolkind!” Sy bedek haar gesig met haar twee hande en sê: “Slaat my dood as daai mopkop nie 'n skollie issie.” Esther druk 'n pakkie toegedraai in koerantpapier onder haar arm vas en dit het haar ma baie bekommerd. “Wat is daai onne' djou arm toegedraai in koerantpapier? Djy kommie uit die kamer voordat ek wiet wie is daai wat by die hek staan nie.” Daar is geen manier hoe Esther haar maat by die hek kan waarsku dat daar nou moeilikheid is nie. Op sy beurt kan hy nie loop voordat hy die pakkie by Esther gekry het nie. Nog minder wil Esther haar ma sê wat in die pakkie is en wat haar maat by die hekkie met die pakkie te doen het. “Gie daai pakkie hie' of sê my wat is daarin,” beveel haar ma. Mevrou Filander is vasbeslote om uit te vind wat in die pakkie is. Esther vee die trane met haar mou af en sê: “Dis nie Mammie se biesagheid nie. Gee my 'n kans en ek sal later explain.” Mevrou Filander is nie tevrede met die antwoord nie. Sy wil nou weet wat in die pakkie is. “Asseblief Mammie, dis anne' mense se goed, los dit net uit. Die mense van hierdie goed is dangerous,” soebat Esther. Haar ma probeer haar vaskeer toe sy wil ontsnap. “Madampie, by my kom djy glad nie verby nie, soe oud soes ek hie' is. Ek wil daai pakkie onne' djou arm hê!” skree haar ma histeries. In die tussentyd het 'n splinternuwe, luukse Duitse motor met donker vensters voor die huis stilgehou. Esther se maat staan nog steeds voor die hekkie. Twee mense klim uit die motor, die een 'n man en die ander 'n vrou. Albei het donkerbrille op en is netjies geklee, soos die Engelsman sê, “dressed to kill”. Mevrou Filander dink dis miskien Esther se maat se pa. Die man gryp Esther se maat aan sy bors en sê: “Ek sê, mannetjie! Vat djy vi' o's twie virre gat? O's twie wag osse moer af virre parcel en djy staan hie' en snot vriet innie warm son. Dan dra djy nogal oek 'n earring soes rerag.” Die jong seun skrik so groot dat hy nie weet wat om te antwoord nie en sê toe in 'n bewe rige stem: “My naam is Jakkals.” Die man vererg hom en sê: “Waa' issie parcel, djou dom jakkals?” Jakkals besef dadelik met watter soort mens hy te doen het en sê: “Die parcel is by Esther daa'binne.” Die vrou word ook nou kwaad en gryp hom aan sy hare: “Wie de hel is Esther? O's hettie biesagheid gemaak met 'n Esther nie. Waa' bly Esther? Loep haal die parcel!” skree sy met ge balde vuiste. Die bestuurder van die motor en die vrou, Miena, sit 'n sterk front op maar is innerlik bevrees dat as die pakkie in vreemde hande kom, dit groot probleme kan veroorsaak. Eerstens moet die pakkie uit die huis kom sodat hulle vinnig daarmee kan verdwyn voordat enigeen in die omgewing hulle herken. 'n Nuuskierige skare van skoolkinders en grootmense bewonder reeds die luukse motor van nader. lemand uit die skare skree: “Au! Pang Doodmaak, wat soek djy en Miena hie? Djy bly mos innie Kriefgat daa' innie Elsies. Wat soek djy hier?” Pang Doodmaak kyk eers mooi rond, want hy as bendeleier is nie veronderstel om in 'n plek buite sy gebied “biesagheid” te maak sonder onderhandelings met die leier van die plaaslike bende nie. Die sal hom onder sekere voorwaardes toelaat om sy “produk” te “bemark”. Toe daar geen antwoord is van Pang Doodmaak nie, sê die stem uit die skare: “Djy kan mossie hie' kô oo'vattie. Djulle sal vi' o's wit biene maak as o's soos djy nou Elsies moet kô oo'vat. " Pang Doodmaak besef dat die wêreld vir hom warm gemaak kan word en hy sal die stem moet antwoord. “Djy sien my bla, os' try om 'n ding straight te maak. Die bla'tjie het 'n parcel van o's en nou is dit gloe innie hanne van mense wat o'ssie ken nie.” Pang kyk op sy horlosie en fluister vir Miena: “O's sal moet martial law gebruik om daai parcel te kry. Ons het klaar gehoo' wat sê daai slimmetjie wat o's nie ee's ken nie. O's twie moet net die parcel kry en dan gooi o’s.O's kan nog nooit vi' o's 'n apie laat draw nie.” Miena se senuwees is klaar. “Kô o's gooi voo' die cops kom. Onthou, djy's klaa' op bail uit.” Sy klim terug in die motor. Pang Doodmaak kyk haar boos aan. “Wat sê djy nou? O's kan nog nooit o'sse valuables hie' los nie.” Hy byt op sy tande terwyl hy stip na die huis kyk. Skielik draai hy om en gee vir Miena 'n teken met die hand dat sy die motor se ruit moet afdraai. Hy steek sy kop deur en fluister: “Kry 'n getaway as die blok benoud raak. Miena knik haar kop en maak die venster weer toe. Die skare word al dikker soos die kinders uit die skool kom en in die straat saamdrom. Almal wonder wat soek die nuwe, luukse Duitse motor by die Filanders se huis. Sommige skinder: “Haai foeitog, sy kry baie swaar, miskien maak sy oek nou biesagheid. Hulle se daa's e buttons. Dis net een, twie, drie en djy's 'n miljoener.” Miena kyk baie senuweeagtig hoe Pang Doodmaak ewe dapper na die voordeur stap om die pakkie te eis. Mevrou Filander hou net so senuweeagtig al sy bewegings dop. Die skare is stil, want die man is alreeds bekend as Pang Doodmaak en hy bestuur 'n splinternuwe motor; ‘n maak en model wat 'n gewone township-Ioontrekker nog nooit sou kon bekostig nie. Almal weet dat

アフリカーンス語

Kortverhaal

最終更新: 2014-11-12
使用頻度: 2
品質:

参照: Wikipedia
警告:見えない HTML フォーマットが含まれています

関係性の低い人による翻訳は非表示になります。
関係性の低い結果を表示します。

人による翻訳を得て
4,401,923,520 より良い訳文を手にいれましょう

ユーザーが協力を求めています。



ユーザー体験を向上させるために Cookie を使用しています。弊社サイトを引き続きご利用いただくことで、Cookie の使用に同意していただくことになります。 詳細。 OK