Vraag Google

Je was op zoek naar: naisasapuso nila ang pagkanta (Engels - Tagalog)

Menselijke bijdragen

Van professionele vertalers, bedrijven, webpagina's en gratis beschikbare vertaalbronnen.

Voeg een vertaling toe

Engels

Tagalog

Info

Engels

kinuha nila ang anak ko

Tagalog

ito ang itinuturo ko sa mga anak ko.

Laatste Update: 2019-11-13
Gebruiksfrequentie: 1
Kwaliteit:

Referentie: Anoniem

Engels

pinapasa nila ang kanilang mga trabaho sa kanya

Tagalog

pinapasa nila ang kanilang mga gawain sa kanya

Laatste Update: 2019-11-19
Gebruiksfrequentie: 1
Kwaliteit:

Referentie: Anoniem

Engels

Ang Bandala ay pinagpatupad ng mga Kastila noong panahon ng Pananakop ng Espanyol sa Pilipinas. Ito ang sapilitang pagbebenta ng mga produkto kaya noon ay tinamad ang mga Pilipino magtrabaho dahil isang papel ng pangako lamang ang nakukuha nila na babayaran ng gobyerno ang kanilang produkto ngunit hindi nangyayari. Noong napansin ng mga Kastila na tinatamad na ang mga Pilipino magtrabaho ay ipinatupad nila ang Polo Y Servicios.

Tagalog

Ang Bandala ay pinapatupad ng mga Kastila noong panahon ng Espanyol sa Pilipinas. Ito ang kinakailangang pagbebenta ng mga produkto kaya nilalabag ang mga Pilipinong magtrabaho sapagkat isang papel ang kanilang pangako lamang na bayaran ng pamahalaan ang kanilang produkto ngunit hindi nagaganap. Nang malaman ng mga Kastila na ang mga Pilipino ay nagtatrabaho ay pinatupad nila ang Polo Y Servicios.

Laatste Update: 2018-09-19
Gebruiksfrequentie: 1
Kwaliteit:

Referentie: Anoniem

Engels

January 16,2019 REVIVAL #Kung papanong inaactivate ang revival?Mayroon tayong pinag-usapan na para maactivate ang revival,ang pag-ibig ay napakahalaga.So you don’t become crazy or weird and rude and harsh because you are in revival.I believe that pag kiniclaim natin na we are in revival ,I believe na we should be able na yun din ang panahon na we should most loving.And then napag-usapan natin ang thanksgiving,giving and forgiving.And then prayer and then last time na pinag-usapan natin ay faith,nasabi ko na ang ating hihimay himayin.Gagawa tayo ng acronym sa faith.Bago natapos ang 2018,napag-usapan natin ang F,still remember?Focusin g on in the truth.Ang tayo ay tumuon sa katotohanan.Kasi faith always brings the truth of Gods word into focus eh.None of us can say we are in faith if we don’t have the Word wala isa sa atin dito na pwedeng magsabi ng may pananampalataya tayo o nasa pananmpalataya tayo kung wala naman tayong salita ng Diyos kahit man lang sa ating utak.Pero kahit man nasa utak mo yung salita ng Panginoon still not enough. Because the word of God should be planted in our heart.Ang salita ng Diyos ay dapat naitatanim sa ating puso hindi sa ating utak.So kung naniniwala tayo na mayroon tayong revival o kung ang iba satin ay naniniwala na mayroong darating na revival isang bagay ang hindi natin maiwasan ang tayo ay magkaroon ng pananampalataya,ngunit hindi tayo kailanman magkakaroon ng pananampalataya kung wala ang salita ng Panginoon.Ano ang sabi ng Romans 10:17 faith cometh by what?Faith cometh by hearing and hearing the word of God.So.. ibig sabihin kung meron kang word of god ay nagiging mas makatotohanan ang salita ng Diyos kaysa nakikita mo,kahit ang salita ng Diyos ay nagsasabi patungkol sa mga bagay na hindi mo nakikita.Diba?I think nabasa natin yung 2 Corinthians 4:17 For a light affliction which sees but for a moment is working for us a far more for exceeding eternal weight of glory.Verse 18 while we do not look at the things which are seen,and that is faith,tumitingin ka sa mga bagay bagay na hindi nakikita.Hindi po tayo kaparehas ng sanlibutan na nais makita muna ang lahat at saka mananampalataya.So kung naniwala tayo ng revival we have to believe.We have to have faith,at kung meron tayong faith then we need to have the word of God,Kilangang may salita tayo ng Panginoon.Kasi ang malungkot sa mga nakalipas na mga revival ay ang mga tao ay nagfocus sa move ni God.Na ang move ni God,hindi naman ang move ni God ang nagdala sa kanila palayo sa salita ng Panginoon kundi dinala nila ang move ni God palayo sa salita ng Panginoon.Kung kayat hindi nagpatuloy,kung kayat hindi tumagal.Kaya nga dumating ang panahon I think nabanggit ko ito dito bago mamatay si Smith Wigglesworth ay few days before Smith through his word tinawag nya si Lester Sumral siguro sa kanyang bahay.And then he begun to prophecy,prophesying concerning ilang mga moves ang darating pagkatapos siyay mamatay.Pinrophecy niya patungkol sa healing movement.Kung saan ang milagro,ang pagpapagaling sa mga sakit at karamdaman a,actually there was a time na may mga ospital na talagang nabakante ng mga pasyente.Which I believe its going to happen very soon.Again is going to happen very soon but in a greater measure because Smith Wigglesworth himself said Ive seen it.Nakakita siya ng healings,nakakita siya ng miracles.Although kung titingnan mo kung ano ang kanyang mga nakita malulula ka dahil he almost raised almost thirty people raised from the dead.At ang mga milagro sa kanya ay creative mi

Tagalog

January 16,2019 REVIVAL #Kung papanong inaactivate ang revival?Mayroon tayong pinag-usapan na para maactivate ang revival,ang pag-ibig ay napakahalaga.So you don’t become crazy or weird and rude and harsh because you are in revival.I believe that pag kiniclaim natin na we are in revival ,I believe na we should be able na yun din ang panahon na we should most loving.And then napag-usapan natin ang thanksgiving,giving and forgiving.And then prayer and then last time na pinag-usapan natin ay faith,nasabi ko na ang ating hihimay himayin.Gagawa tayo ng acronym sa faith.Bago natapos ang 2018,napag-usapan natin ang F,still remember?Focusin g on in the truth.Ang tayo ay tumuon sa katotohanan.Kasi faith always brings the truth of Gods word into focus eh.None of us can say we are in faith if we don’t have the Word wala isa sa atin dito na pwedeng magsabi ng may pananampalataya tayo o nasa pananmpalataya tayo kung wala naman tayong salita ng Diyos kahit man lang sa ating utak.Pero kahit man nasa utak mo yung salita ng Panginoon still not enough. Because the word of God should be planted in our heart.Ang salita ng Diyos ay dapat naitatanim sa ating puso hindi sa ating utak.So kung naniniwala tayo na mayroon tayong revival o kung ang iba satin ay naniniwala na mayroong darating na revival isang bagay ang hindi natin maiwasan ang tayo ay magkaroon ng pananampalataya,ngunit hindi tayo kailanman magkakaroon ng pananampalataya kung wala ang salita ng Panginoon.Ano ang sabi ng Romans 10:17 faith cometh by what?Faith cometh by hearing and hearing the word of God.So.. ibig sabihin kung meron kang word of god ay nagiging mas makatotohanan ang salita ng Diyos kaysa nakikita mo,kahit ang salita ng Diyos ay nagsasabi patungkol sa mga bagay na hindi mo nakikita.Diba?I think nabasa natin yung 2 Corinthians 4:17 For a light affliction which sees but for a moment is working for us a far more for exceeding eternal weight of glory.Verse 18 while we do not look at the things which are seen,and that is faith,tumitingin ka sa mga bagay bagay na hindi nakikita.Hindi po tayo kaparehas ng sanlibutan na nais makita muna ang lahat at saka mananampalataya.So kung naniwala tayo ng revival we have to believe.We have to have faith,at kung meron tayong faith then we need to have the word of God,Kilangang may salita tayo ng Panginoon.Kasi ang malungkot sa mga nakalipas na mga revival ay ang mga tao ay nagfocus sa move ni God.Na ang move ni God,hindi naman ang move ni God ang nagdala sa kanila palayo sa salita ng Panginoon kundi dinala nila ang move ni God palayo sa salita ng Panginoon.Kung kayat hindi nagpatuloy,kung kayat hindi tumagal.Kaya nga dumating ang panahon I think nabanggit ko ito dito bago mamatay si Smith Wigglesworth ay few days before Smith through his word tinawag nya si Lester Sumral siguro sa kanyang bahay.And then he begun to prophecy,prophesying concerning ilang mga moves ang darating pagkatapos siyay mamatay.Pinrophecy niya patungkol sa healing movement.Kung saan ang milagro,ang pagpapagaling sa mga sakit at karamdaman a,actually there was a time na may mga ospital na talagang nabakante ng mga pasyente.Which I believe its going to happen very soon.Again is going to happen very soon but in a greater measure because Smith Wigglesworth himself said Ive seen it.Nakakita siya ng healings,nakakita siya ng miracles.Although kung titingnan mo kung ano ang kanyang mga nakita malulula ka dahil he almost raised almost thirty people raised from the dead.At ang mga milagro sa kanya ay creative miracles.Mayroong tao na pumasok sa shoes store bibili ng sapatos and then nagkataon na siya din ay nanduon sa loob.Sabi ng Panginoon sa kanya bilhan mo siya ng sapatos.Sabi niya well nung panahon during those days sa panahon ng depression sabi niya,sa akin nga lng na sapatos ang bibilhin ko magbibigay pa ako.But the being,sumunod siya sa panginoon at tinanong yung mama kung anong sukat ng kanyang paa.Same exact na sukat binigay niya sa kanya .

Laatste Update: 2020-05-07
Gebruiksfrequentie: 1
Kwaliteit:

Referentie: Anoniem

Engels

"Hilahin ang lilim; nais kong makita," utos niya, tahimik. Sumunod si Sue. Matapos ang matinding pag-ulan at mabangis na hangin na humihip sa gabi, may nakatayo pa sa pader ng isang dahon ng ivy. Ito ang huli sa puno ng ubas. Madilim pa ang berde sa gitna. Ngunit ang mga gilid nito ay may kulay na dilaw. Matapang itong nakabitin mula sa sangay mga pitong metro sa itaas ng lupa. "Ito na ang huli," sabi ni Johnsy. "Akala ko tiyak na mahuhulog ito sa gabi. Narinig ko ang hangin. Mahuhulog ito ngayon at mamamatay ako nang sabay." "Mahal, mahal!" sabi ni Sue, isinandal ang kanyang pagod na mukha patungo sa kama. "Isipin mo ako, kung hindi mo iisipin ang iyong sarili. Ano ang gagawin ko?" Ngunit hindi sumagot si Johnsy. Kinaumagahan, nang magaan, hiniling ni Johnsy na itaas ang window shade. Nariyan pa rin ang dahon ng ivy. Matagal nang nakahiga si Johnsy, tinitingnan ito. At pagkatapos ay tumawag siya kay Sue, na naghahanda ng sopas ng manok. "Ako ay isang masamang babae," sabi ni Johnsy. "May isang bagay na ginawa sa huling dahon na manatili roon upang ipakita sa akin kung gaano ako masama. Mali ang nais na mamatay. Maaaring dalhin mo ako ng kaunting sopas ngayon." Isang oras mamaya sinabi niya: "Balang araw Inaasahan kong ipinta ang Bay of Naples." Nang maglaon, dumating ang doktor, at si Sue ay nakipag-usap sa kanya sa pasilyo. "Kahit na ang mga pagkakataon," sabi ng doktor. "Sa pamamagitan ng mabuting pag-aalaga, mananalo ka. At ngayon dapat akong makakita ng isa pang kaso na mayroon ako sa iyong gusali. Behrman, ang kanyang pangalan ay - ilang uri ng isang artista, naniniwala ako. Pneumonia, masyadong. Siya ay isang luma, mahina na tao. at ang kanyang kaso ay malubha. Walang pag-asa para sa kanya; ngunit pumupunta siya sa ospital ngayon upang luwag ang kanyang sakit. " Kinabukasan, sinabi ng doktor kay Sue: "Nanganib siya. Napanalunan mo. Nutrisyon at pangangalaga ngayon - iyon lang." Kalaunan nang araw na iyon, dumating si Sue sa kama kung saan nahiga si Johnsy, at inilagay ang isang braso sa kanya. "May sasabihin ako sa iyo, puting mouse," aniya. "Si Mister Behrman ay namatay sa pulmonya ngayon sa ospital. Nakasakit lamang siya ng dalawang araw. Natagpuan nila sa kanya ang umaga ng unang araw sa kanyang silid na wala sa silungan ng sakit.Ang kanyang sapatos at damit ay ganap na basa at malamig na malamig. Hindi nila maisip kung saan siya ay nasa tulad ng isang kakila-kilabot na gabi. At pagkatapos ay nakakita sila ng isang parol, naaaninag pa rin. At nakita nila ang isang hagdan na inilipat mula sa lugar nito. At mga suplay ng sining at isang board ng pagpipinta na may berde at dilaw na kulay na halo-halong dito. Aow, mahal, sa huling dahon ng ivy sa dingding. Hindi ka ba nagtataka kung bakit hindi ito kailanman lumipat nang humihip ang hangin? Ah, mahal, ito ay obra maestra ng Behrman - ipininta niya ito doon sa gabing nahulog ang huling dahon. "

Tagalog

Many artists lived in the Greenwich Village area of New York. Two young women named Sue and Johnsy shared a studio apartment at the top of a three-story building. Johnsy's real name was Joanna. In November, a cold, unseen stranger came to visit the city. This disease, pneumonia, killed many people. Johnsy lay on her bed, hardly moving. She looked through the small window. She could see the side of the brick house next to her building. One morning, a doctor examined Johnsy and took her temperature. Then he spoke with Sue in another room. "She has one chance in -- let us say ten," he said. "And that chance is for her to want to live. Your friend has made up her mind that she is not going to get well. Has she anything on her mind?" "She -- she wanted to paint the Bay of Naples in Italy some day," said Sue. "Paint?" said the doctor. "Bosh! Has she anything on her mind worth thinking twice -- a man for example?" "A man?" said Sue. "Is a man worth -- but, no, doctor; there is nothing of the kind." "I will do all that science can do," said the doctor. "But whenever my patient begins to count the carriages at her funeral, I take away fifty percent from the curative power of medicines." After the doctor had gone, Sue went into the workroom and cried. Then she went to Johnsy's room with her drawing board, whistling ragtime. Johnsy lay with her face toward the window. Sue stopped whistling, thinking she was asleep. She began making a pen and ink drawing for a story in a magazine. Young artists must work their way to "Art" by making pictures for magazine stories. Sue heard a low sound, several times repeated. She went quickly to the bedside. Johnsy's eyes were open wide. She was looking out the window and counting -- counting backward. "Twelve," she said, and a little later "eleven"; and then "ten" and "nine;" and then "eight" and "seven," almost together. Sue looked out the window. What was there to count? There was only an empty yard and the blank side of the house seven meters away. An old ivy vine, going bad at the roots, climbed half way up the wall. The cold breath of autumn had stricken leaves from the plant until its branches, almost bare, hung on the bricks. "What is it, dear?" asked Sue. "Six," said Johnsy, quietly. "They're falling faster now. Three days ago there were almost a hundred. It made my head hurt to count them. But now it's easy. There goes another one. There are only five left now." "Five what, dear?" asked Sue. "Leaves. On the plant. When the last one falls I must go, too. I've known that for three days. Didn't the doctor tell you?" "Oh, I never heard of such a thing," said Sue. "What have old ivy leaves to do with your getting well? And you used to love that vine. Don't be silly. Why, the doctor told me this morning that your chances for getting well real soon were -- let's see exactly what he said – he said the chances were ten to one! Try to eat some soup now. And, let me go back to my drawing, so I can sell it to the magazine and buy food and wine for us." "You needn't get any more wine," said Johnsy, keeping her eyes fixed out the window. "There goes another one. No, I don't want any soup. That leaves just four. I want to see the last one fall before it gets dark. Then I'll go, too." "Johnsy, dear," said Sue, "will you promise me to keep your eyes closed, and not look out the window until I am done working? I must hand those drawings in by tomorrow." "Tell me as soon as you have finished," said Johnsy, closing her eyes and lying white and still as a fallen statue. "I want to see the last one fall. I'm tired of waiting. I'm tired of thinking. I want to turn loose my hold on everything, and go sailing down, down, just like one of those poor, tired leaves."

Laatste Update: 2020-01-11
Gebruiksfrequentie: 1
Kwaliteit:

Referentie: Anoniem
Waarschuwing: Bevat onzichtbare HTML-opmaak

Engels

"Hilahin ang lilim; nais kong makita," utos niya, tahimik. Sumunod si Sue. Matapos ang matinding pag-ulan at mabangis na hangin na humihip sa gabi, may nakatayo pa sa pader ng isang dahon ng ivy. Ito ang huli sa puno ng ubas. Madilim pa ang berde sa gitna. Ngunit ang mga gilid nito ay may kulay na dilaw. Matapang itong nakabitin mula sa sangay mga pitong metro sa itaas ng lupa. "Ito na ang huli," sabi ni Johnsy. "Akala ko tiyak na mahuhulog ito sa gabi. Narinig ko ang hangin. Mahuhulog ito ngayon at mamamatay ako nang sabay." "Mahal, mahal!" sabi ni Sue, isinandal ang kanyang pagod na mukha patungo sa kama. "Isipin mo ako, kung hindi mo iisipin ang iyong sarili. Ano ang gagawin ko?" Ngunit hindi sumagot si Johnsy. Kinaumagahan, nang magaan, hiniling ni Johnsy na itaas ang window shade. Nariyan pa rin ang dahon ng ivy. Matagal nang nakahiga si Johnsy, tinitingnan ito. At pagkatapos ay tumawag siya kay Sue, na naghahanda ng sopas ng manok. "Ako ay isang masamang babae," sabi ni Johnsy. "May isang bagay na ginawa sa huling dahon na manatili roon upang ipakita sa akin kung gaano ako masama. Mali ang nais na mamatay. Maaaring dalhin mo ako ng kaunting sopas ngayon." Isang oras mamaya sinabi niya: "Balang araw Inaasahan kong ipinta ang Bay of Naples." Nang maglaon, dumating ang doktor, at si Sue ay nakipag-usap sa kanya sa pasilyo. "Kahit na ang mga pagkakataon," sabi ng doktor. "Sa pamamagitan ng mabuting pag-aalaga, mananalo ka. At ngayon dapat akong makakita ng isa pang kaso na mayroon ako sa iyong gusali. Behrman, ang kanyang pangalan ay - ilang uri ng isang artista, naniniwala ako. Pneumonia, masyadong. Siya ay isang luma, mahina na tao. at ang kanyang kaso ay malubha. Walang pag-asa para sa kanya; ngunit pumupunta siya sa ospital ngayon upang luwag ang kanyang sakit. " Kinabukasan, sinabi ng doktor kay Sue: "Nanganib siya. Napanalunan mo. Nutrisyon at pangangalaga ngayon - iyon lang." Kalaunan nang araw na iyon, dumating si Sue sa kama kung saan nahiga si Johnsy, at inilagay ang isang braso sa kanya. "May sasabihin ako sa iyo, puting mouse," aniya. "Si Mister Behrman ay namatay sa pulmonya ngayon sa ospital. Nakasakit lamang siya ng dalawang araw. Natagpuan nila sa kanya ang umaga ng unang araw sa kanyang silid na wala sa silungan ng sakit.Ang kanyang sapatos at damit ay ganap na basa at malamig na malamig. Hindi nila maisip kung saan siya ay nasa tulad ng isang kakila-kilabot na gabi. At pagkatapos ay nakakita sila ng isang parol, naaaninag pa rin. At nakita nila ang isang hagdan na inilipat mula sa lugar nito. At mga suplay ng sining at isang board ng pagpipinta na may berde at dilaw na kulay na halo-halong dito. At tingnan ang window, mahal, sa huling dahon ng ivy sa dingding. Hindi ka ba nagtataka kung bakit hindi ito kailanman lumipat nang humihip ang hangin? Ah, mahal, ito ay obra maestra ng Behrman - ipininta niya ito doon sa gabing nahulog ang huling dahon. "

Tagalog

c / ang huling dahon ng o henry

Laatste Update: 2020-01-11
Gebruiksfrequentie: 1
Kwaliteit:

Referentie: Anoniem
Waarschuwing: Bevat onzichtbare HTML-opmaak

Engels

Nueva Ecija City or better known as City Of Palayan is where farming is the most basic life of the people here. Farmers who rely on free irrigation from the government are 2. billion. Free irrigation Act. 2016 dep. Of Agri Irrigation Association 5 Container 600 per container 5 Farmers 5 hours irrigation ay para sa damn PIA Peñaranda irrigator association. Mababa ang presyong kopra sa Quezon ngayon lang kayat mahirap rin ang kita ng mga magsasaka at kailanga nila ang iba pang source of income kagaya ng pagtatanim ng iba pang mga halaman o pananim tulad ng gulay, at prutas upang magdagdagan ang kanilang kita

Tagalog

Nueva Ecija City o mas kilala bilang City Of Palayan na kung saan ang pagsasaka ang pinaka pangunahing hanao buhay ng mga tao dito. Ang mga magsasaka na umaasa sa libreng irrigationna mula sa gobyerno ay 2. billion. Free irrigation Act. 2016 dep. Of Agri Irrigation Association 5 Container 600 per container 5 farmee

Laatste Update: 2019-10-27
Gebruiksfrequentie: 1
Kwaliteit:

Referentie: Anoniem

Engels

ANG ALAMAT NG PINYA Noong unang panahon may nakatirang mag-ina sa isang malayong pook. Ang ina ay si Aling Rosa at ang anak ay si Pina. Mahal na mahal ni Aling Rosa ang kanyang bugtong na anak. Kaya lumaki si Pinang sa layaw. Gusto ng ina na matuto si Pinang ng mga gawaing bahay, ngunit laging ikinakatwiran ni Pinang na alam na niyang gawin ang mga itinuturo ng ina. Kaya't pinabayaan na lang niya ang kanyang anak. Isang araw nagkasakit si Aling Rosa. Hindi siya makabangon at makagawa ng gawaing bahay. Inutusan niya si Pinang na magluto ng lugaw. Isinalang ni Pinang ang lugaw ngunit napabayaan dahil sa kalalaro. Ang lugaw ay dumikit sa palayok at nasunog. Nagpasensiya na lang si Aling Rosa, napagsilbihan naman siya kahit paano ng anak. Nagtagal ang sakit ni Aling Rosa kaya't napilitang si Pinang ang gumagawa sa bahay. Isang araw, sa kanyang pagluluto hindi niya makita ang posporo. Tinanong ang kanyang ina kung nasaan ito. Isang beses naman ay ang sandok ang hinahanap. Ganoon ng ganoon ang nangyayari. Walang bagay na di makita at agad tinatanong ang kanyang ina. Nayamot si Aling Rosa sa katatanong ng anak kaya´t nawika nito: " Naku! Pinang, sana'y magkaroon ka ng maraming mata upang makita mo ang lahat ng bagay at hindi ka na tanong nang tanong sa akin. Dahil alam niyang galit na ang kanyang ina ay di na umimik si Pinang. Umalis siya upang hanapin ang sandok na hinahanap. Kinagabihan, wala si Pinang sa bahay. Nabahala si Aling Rosa. Tinatawag niya ang anak ngunit walang sumasagot. Napilitan siyang bumangon at naghanda ng pagkain. Pagkaraan ng ilang araw ay magaling-galing na si Aling Rosa. Hinanap niya si Pinang. Tinanong niya ang mga kapitbahay kung nakita nila ang kanyang anak. Ngunit naglahong parang bula si Pinang. Hindi na nakita ni Aling Rosa si Pinang. Isang araw, may nakitang halaman si Aling Rosa sa kanyang bakuran. Hindi niya alam kung anong uri ang halamang iyon. Inalagaan niyang mabuti hanggang sa ito'y magbunga. Laking pagkamangha ni Aling Rosa ng makita ang anyo ng bunga nito. Ito'y hugis-ulo ng tao at napapalibutan ng mata. Biglang naalaala ni Aling Rosa ang huli niyang sinabi kay Pina, na sana'y magkaroon ito ng maraming mata para makita ang kanyang hinahanap. Tahimik na nanangis si Aling Rosa at laking pagsisisi dahil tumalab ang kanyang sinabi sa anak. Inalagaan niyang mabuti ang halaman at tinawag itong Pinya, Sa palipat-lipat sa bibig ng mga tao ang pinang ay naging pinya.

Tagalog

Alamat ng pinya sa ilocano

Laatste Update: 2017-04-03
Gebruiksfrequentie: 1
Kwaliteit:

Referentie: Anoniem
Waarschuwing: Bevat onzichtbare HTML-opmaak

Engels

DALAWANG sundalo ang napatay at isa pa ang nasugatan nang salakayin ng mga rebeldeng New People's Army (NPA) ang isang military detachment kahapon ng madaling araw sa San Miguel, Zamboanga del Sur. Ayon sa ulat na nakarating sa Camp Aguinaldo, Quezon City, ilang hindi mabilang na dami ng armadong NPA rebel ang bigla na lamang nagpaulan ng bala sa detachment ng 51st Infantry Battalion ng Philippine Army sa Fatima village dakong alas-2:30 bago magmadaling araw. Kinilala ni Lt. Col. Joselito Kakilala, tagapagsalita ng Philippine Army, ang mga biktima na sina Nemesio Bendanillo at Marvin Revilla. Nasugatan din si Sgt. Jimmy Principe, isang enlisted personnel, sa pag-atake na tumagal ng halos isang oras bago umurong ang mga rebelde patungo sa karatig na Bgy. Laperian. Batay rin sa ulat, tinangay ng mga rebelde ang tatlong high-powered firearms sa kanilang pagtakas. Ang pagsalakay kahapon ay naganap dalawang araw matapos tambangan ng may 30 hinihinalang NPA guerilla ang isang Army patrol sa bayan ng San Mariano sa Isabela, na nagresulta sa halos anim na oras na palitan ng putok kung saan apat na sundalo ang namatay. Samantala, naniniwala ang tropa ng pamahalaan na nabigo nila ang planong pambobomba ng NPA matapos marekober ang ilang explosive devices, kabilang ang ilegal na Composite-4 o C4 explosive, sa isang rebel safe house sa Lupao town, Nueva Ecija noong Biyernes. Bookmark and Share The Quran: Read it, before you Burn it.

Tagalog

QUERY LENGTH LIMIT EXCEDEED. MAX ALLOWED QUERY : 500 CHARS

Laatste Update: 2016-07-13
Gebruiksfrequentie: 1
Kwaliteit:

Referentie: Anoniem

Krijg een betere vertaling met
4,401,923,520 menselijke bijdragen

Gebruikers vragen nu voor assistentie



Wij gebruiken cookies om u de best mogelijke ervaring op onze website te bieden. Door de website verder te gebruiken, geeft u toestemming voor het gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie. OK