Vraag Google

Je was op zoek naar: wala kapang na search na nanny para sa kanya (Engels - Tagalog)

Menselijke bijdragen

Van professionele vertalers, bedrijven, webpagina's en gratis beschikbare vertaalbronnen.

Voeg een vertaling toe

Engels

Tagalog

Info

Engels

masaya ako para sa kanya

Tagalog

masaya ako para sa kanya

Laatste Update: 2021-04-06
Gebruiksfrequentie: 1
Kwaliteit:

Referentie: Anoniem

Engels

Tagalog Mahirap pala umasa sa taong di mo alam kung mahal ka ba niya o mahal ka lang dahil kailanga ka niya masakit dahil ikaw naman seryoso sa kanya handa isuko lahat para sa kanya siya naman walang pakialam sayo

Tagalog

t/Tagalog/English/ia

Laatste Update: 2021-04-05
Gebruiksfrequentie: 1
Kwaliteit:

Referentie: Anoniem

Engels

Kung mahal mo ang isang tao bigyan siya ng puwang upang malaman ang kanyang totoong damdamin para sa iyo, Hindi upang sumuko sa kanya, upang malaman kung manatili ka o hindi.

Tagalog

puwang upang malaman ang kanyang totoong damdamin para sa iyo, Hindi upang sumuko sa kanya, upang malaman kung manatili ka o hindi.

Laatste Update: 2020-09-29
Gebruiksfrequentie: 1
Kwaliteit:

Referentie: Anoniem

Engels

Advice ko sa mga babaeng gusto pa rin magpakasal kahit irresponsable ang ibang jowa nila, Or lagi na silang nag aaway Or wala pang pangarap sa buhay. WALANG DIVORCE sa Pilipinas at 280 thousand pesos ang ANNULMENT 3 to 5 years. Minsan haharangan pa ng Solgen.  In short nakatali ka na sa kanya FOREVER!  kapag nakilala mo ang Mr Right mo. Tatawagin kang imoral o may KABIT. habang buhay mo dala ang pangalan nya. Ngayon PAG ISIPAN MO. BAKIT KA MAGPAPAKASAL AGAD AGAD?  para makapag suot ng gown?  Para di matawag na ka Live in?  Para may maiyabang na ikakasal ka?  Para maging LEGAL ka na asawa?  Dahil nabuntis ka lang?  Dahil ayaw mong maagaw sya? Dahil para secured ka na sa kanya?  Pero ano kapalit ng pagpapakasal?  Buhay mo, puso mo, pangarap mo.  Tapos ung pakakasalan mo na lalake eh wala man lang pangarap sa buhay. Lagi kayong nag-aaway.  Hindi pa nga kayo kasal ganyan na umasta. Anong akala mo pag kinasal kayo Magbabago sya? Agad agad? Tapos ano papabuntis ka rin ba? Eh pang sustento nga wala rin sya.Tapos natsempuhan mo pa ung Isip bata at wala plano sa buhay. alam mo ba ang meaning ng asawa?  KATUWANG SA BUHAY. hindi PABIGAT sa Buhay.  KASAMA SA HIRAP Hindi puro pasarap.  PARTNER SA PANGARAP Hindi nangwawasak ng pangarap.  KASABAY mo sa PAG-UNLAD hindi yung hinihila ka para sumadsad.  KINABUKASAN ANG INUUNA Hindi yung puro barkada. NAGPLAPLANO para sa pamilya Hindi yung saka na kapag may anak na.  Yung PINAPASAYA ka Hindi Pinapastress ka. Yung marunong MAG MATH Kung ang sahod ay sapat.  Yung Kaagapay mo sa hirap at saya Hindi yung naghahanap pa ng iba.  #KnowYourWorth #Loveyourself

Tagalog

Advice ko sa mga babaeng gusto pa rin magpakasal kahit irresponsable ang ibang jowa nila, Or lagi na silang nag aaway Or wala pang pangarap sa buhay. WALANG DIVORCE sa Pilipinas at 280 thousand pesos ang ANNULMENT 3 to 5 years. Minsan haharangan pa ng Solgen. In short nakatali ka na sa kanya FOREVER! kapag nakilala mo ang Mr Right mo. Tatawagin kang imoral o may KABIT. habang buhay mo dala ang pangalan nya. Ngayon PAG ISIPAN MO. BAKIT KA MAGPAPAKASAL AGAD AGAD? para makapag suot ng gown?

Laatste Update: 2020-10-14
Gebruiksfrequentie: 1
Kwaliteit:

Referentie: Anoniem

Engels

Nakasara ang mga bintana sa bahay ng alperes, at hindi nagpapakita ang kanyang “paraluman” na si Donya Consolacion. Noong umagang iyon ay hindi pinayagan ng alperes si Donya Consolacion na lumabas ng kanilang bahay, at sinabayan pa ito ng dalawa o tatlong tungayaw (lait,) sumpa, at babalang siya’y sisipain. Si Donya Consolacion ay nagpipilit magmukhang orofea (“europea.”) Sa tingin niya’y mas maganda siya kay Maria Clara at naglalagay ng kolorete at nagsasalita ng wikang Kastila. Siya’y nagpipilit di pansinin ang wikang tagalog. Narinig ni Donya Consolacion ang awit ni Sisa at ito’y pinatawag at sinabihang “Vamos, magcantar icau.” (Hala, umawit ka.) Hindi ito naintindihan ni Sisa at sa galit, ay sinabi ng Donya sa kanyang bantay na sabihan si Sisa. Kinantahan siya ng Kundiman ng Gabi. Nakatawag ito sa kanyang damdamin at sinabihan niya si Sisa na tumigil kumanta, gamit ang wikang tagalog. Nagulat ang bantay, samantalang nalam niyang marunong magtagalog si Donya Consolacion. Sa hiya ng Donya ay pinalabas niya ang bantay at pinasara ang pintuan. Inutusan niya si Sisa na sumayaw para sa kanya. (“Baila!”) Hindi ito naintindihan at umindak at lumundag ang Donya upang siya’y gayahin. Noong hindi parin siya naintindihan ay hinampas niya ng latiko– una sa paa, sunod sa binti, at huli sa likod. Nahubaran ito ng damit at dumugo ang mga sugat. Sa tuwa ay hindi niya napansing dumating ang asawa. Namutla ang alperes at inutusan na sabihin kay Marta na alagaan si Sisa– samantalang dadalhin ito kay Ibarra kinabukasan.

Tagalog

Laatste Update: 2020-05-26
Gebruiksfrequentie: 2
Kwaliteit:

Referentie: Anoniem

Engels

"Hilahin ang lilim; nais kong makita," utos niya, tahimik. Sumunod si Sue. Matapos ang matinding pag-ulan at mabangis na hangin na humihip sa gabi, may nakatayo pa sa pader ng isang dahon ng ivy. Ito ang huli sa puno ng ubas. Madilim pa ang berde sa gitna. Ngunit ang mga gilid nito ay may kulay na dilaw. Matapang itong nakabitin mula sa sangay mga pitong metro sa itaas ng lupa. "Ito na ang huli," sabi ni Johnsy. "Akala ko tiyak na mahuhulog ito sa gabi. Narinig ko ang hangin. Mahuhulog ito ngayon at mamamatay ako nang sabay." "Mahal, mahal!" sabi ni Sue, isinandal ang kanyang pagod na mukha patungo sa kama. "Isipin mo ako, kung hindi mo iisipin ang iyong sarili. Ano ang gagawin ko?" Ngunit hindi sumagot si Johnsy. Kinaumagahan, nang magaan, hiniling ni Johnsy na itaas ang window shade. Nariyan pa rin ang dahon ng ivy. Matagal nang nakahiga si Johnsy, tinitingnan ito. At pagkatapos ay tumawag siya kay Sue, na naghahanda ng sopas ng manok. "Ako ay isang masamang babae," sabi ni Johnsy. "May isang bagay na ginawa sa huling dahon na manatili roon upang ipakita sa akin kung gaano ako masama. Mali ang nais na mamatay. Maaaring dalhin mo ako ng kaunting sopas ngayon." Isang oras mamaya sinabi niya: "Balang araw Inaasahan kong ipinta ang Bay of Naples." Nang maglaon, dumating ang doktor, at si Sue ay nakipag-usap sa kanya sa pasilyo. "Kahit na ang mga pagkakataon," sabi ng doktor. "Sa pamamagitan ng mabuting pag-aalaga, mananalo ka. At ngayon dapat akong makakita ng isa pang kaso na mayroon ako sa iyong gusali. Behrman, ang kanyang pangalan ay - ilang uri ng isang artista, naniniwala ako. Pneumonia, masyadong. Siya ay isang luma, mahina na tao. at ang kanyang kaso ay malubha. Walang pag-asa para sa kanya; ngunit pumupunta siya sa ospital ngayon upang luwag ang kanyang sakit. " Kinabukasan, sinabi ng doktor kay Sue: "Nanganib siya. Napanalunan mo. Nutrisyon at pangangalaga ngayon - iyon lang." Kalaunan nang araw na iyon, dumating si Sue sa kama kung saan nahiga si Johnsy, at inilagay ang isang braso sa kanya. "May sasabihin ako sa iyo, puting mouse," aniya. "Si Mister Behrman ay namatay sa pulmonya ngayon sa ospital. Nakasakit lamang siya ng dalawang araw. Natagpuan nila sa kanya ang umaga ng unang araw sa kanyang silid na wala sa silungan ng sakit.Ang kanyang sapatos at damit ay ganap na basa at malamig na malamig. Hindi nila maisip kung saan siya ay nasa tulad ng isang kakila-kilabot na gabi. At pagkatapos ay nakakita sila ng isang parol, naaaninag pa rin. At nakita nila ang isang hagdan na inilipat mula sa lugar nito. At mga suplay ng sining at isang board ng pagpipinta na may berde at dilaw na kulay na halo-halong dito. Aow, mahal, sa huling dahon ng ivy sa dingding. Hindi ka ba nagtataka kung bakit hindi ito kailanman lumipat nang humihip ang hangin? Ah, mahal, ito ay obra maestra ng Behrman - ipininta niya ito doon sa gabing nahulog ang huling dahon. "

Tagalog

Many artists lived in the Greenwich Village area of New York. Two young women named Sue and Johnsy shared a studio apartment at the top of a three-story building. Johnsy's real name was Joanna. In November, a cold, unseen stranger came to visit the city. This disease, pneumonia, killed many people. Johnsy lay on her bed, hardly moving. She looked through the small window. She could see the side of the brick house next to her building. One morning, a doctor examined Johnsy and took her temperature. Then he spoke with Sue in another room. "She has one chance in -- let us say ten," he said. "And that chance is for her to want to live. Your friend has made up her mind that she is not going to get well. Has she anything on her mind?" "She -- she wanted to paint the Bay of Naples in Italy some day," said Sue. "Paint?" said the doctor. "Bosh! Has she anything on her mind worth thinking twice -- a man for example?" "A man?" said Sue. "Is a man worth -- but, no, doctor; there is nothing of the kind." "I will do all that science can do," said the doctor. "But whenever my patient begins to count the carriages at her funeral, I take away fifty percent from the curative power of medicines." After the doctor had gone, Sue went into the workroom and cried. Then she went to Johnsy's room with her drawing board, whistling ragtime. Johnsy lay with her face toward the window. Sue stopped whistling, thinking she was asleep. She began making a pen and ink drawing for a story in a magazine. Young artists must work their way to "Art" by making pictures for magazine stories. Sue heard a low sound, several times repeated. She went quickly to the bedside. Johnsy's eyes were open wide. She was looking out the window and counting -- counting backward. "Twelve," she said, and a little later "eleven"; and then "ten" and "nine;" and then "eight" and "seven," almost together. Sue looked out the window. What was there to count? There was only an empty yard and the blank side of the house seven meters away. An old ivy vine, going bad at the roots, climbed half way up the wall. The cold breath of autumn had stricken leaves from the plant until its branches, almost bare, hung on the bricks. "What is it, dear?" asked Sue. "Six," said Johnsy, quietly. "They're falling faster now. Three days ago there were almost a hundred. It made my head hurt to count them. But now it's easy. There goes another one. There are only five left now." "Five what, dear?" asked Sue. "Leaves. On the plant. When the last one falls I must go, too. I've known that for three days. Didn't the doctor tell you?" "Oh, I never heard of such a thing," said Sue. "What have old ivy leaves to do with your getting well? And you used to love that vine. Don't be silly. Why, the doctor told me this morning that your chances for getting well real soon were -- let's see exactly what he said – he said the chances were ten to one! Try to eat some soup now. And, let me go back to my drawing, so I can sell it to the magazine and buy food and wine for us." "You needn't get any more wine," said Johnsy, keeping her eyes fixed out the window. "There goes another one. No, I don't want any soup. That leaves just four. I want to see the last one fall before it gets dark. Then I'll go, too." "Johnsy, dear," said Sue, "will you promise me to keep your eyes closed, and not look out the window until I am done working? I must hand those drawings in by tomorrow." "Tell me as soon as you have finished," said Johnsy, closing her eyes and lying white and still as a fallen statue. "I want to see the last one fall. I'm tired of waiting. I'm tired of thinking. I want to turn loose my hold on everything, and go sailing down, down, just like one of those poor, tired leaves."

Laatste Update: 2020-01-11
Gebruiksfrequentie: 1
Kwaliteit:

Referentie: Anoniem
Waarschuwing: Bevat onzichtbare HTML-opmaak

Engels

"Hilahin ang lilim; nais kong makita," utos niya, tahimik. Sumunod si Sue. Matapos ang matinding pag-ulan at mabangis na hangin na humihip sa gabi, may nakatayo pa sa pader ng isang dahon ng ivy. Ito ang huli sa puno ng ubas. Madilim pa ang berde sa gitna. Ngunit ang mga gilid nito ay may kulay na dilaw. Matapang itong nakabitin mula sa sangay mga pitong metro sa itaas ng lupa. "Ito na ang huli," sabi ni Johnsy. "Akala ko tiyak na mahuhulog ito sa gabi. Narinig ko ang hangin. Mahuhulog ito ngayon at mamamatay ako nang sabay." "Mahal, mahal!" sabi ni Sue, isinandal ang kanyang pagod na mukha patungo sa kama. "Isipin mo ako, kung hindi mo iisipin ang iyong sarili. Ano ang gagawin ko?" Ngunit hindi sumagot si Johnsy. Kinaumagahan, nang magaan, hiniling ni Johnsy na itaas ang window shade. Nariyan pa rin ang dahon ng ivy. Matagal nang nakahiga si Johnsy, tinitingnan ito. At pagkatapos ay tumawag siya kay Sue, na naghahanda ng sopas ng manok. "Ako ay isang masamang babae," sabi ni Johnsy. "May isang bagay na ginawa sa huling dahon na manatili roon upang ipakita sa akin kung gaano ako masama. Mali ang nais na mamatay. Maaaring dalhin mo ako ng kaunting sopas ngayon." Isang oras mamaya sinabi niya: "Balang araw Inaasahan kong ipinta ang Bay of Naples." Nang maglaon, dumating ang doktor, at si Sue ay nakipag-usap sa kanya sa pasilyo. "Kahit na ang mga pagkakataon," sabi ng doktor. "Sa pamamagitan ng mabuting pag-aalaga, mananalo ka. At ngayon dapat akong makakita ng isa pang kaso na mayroon ako sa iyong gusali. Behrman, ang kanyang pangalan ay - ilang uri ng isang artista, naniniwala ako. Pneumonia, masyadong. Siya ay isang luma, mahina na tao. at ang kanyang kaso ay malubha. Walang pag-asa para sa kanya; ngunit pumupunta siya sa ospital ngayon upang luwag ang kanyang sakit. " Kinabukasan, sinabi ng doktor kay Sue: "Nanganib siya. Napanalunan mo. Nutrisyon at pangangalaga ngayon - iyon lang." Kalaunan nang araw na iyon, dumating si Sue sa kama kung saan nahiga si Johnsy, at inilagay ang isang braso sa kanya. "May sasabihin ako sa iyo, puting mouse," aniya. "Si Mister Behrman ay namatay sa pulmonya ngayon sa ospital. Nakasakit lamang siya ng dalawang araw. Natagpuan nila sa kanya ang umaga ng unang araw sa kanyang silid na wala sa silungan ng sakit.Ang kanyang sapatos at damit ay ganap na basa at malamig na malamig. Hindi nila maisip kung saan siya ay nasa tulad ng isang kakila-kilabot na gabi. At pagkatapos ay nakakita sila ng isang parol, naaaninag pa rin. At nakita nila ang isang hagdan na inilipat mula sa lugar nito. At mga suplay ng sining at isang board ng pagpipinta na may berde at dilaw na kulay na halo-halong dito. At tingnan ang window, mahal, sa huling dahon ng ivy sa dingding. Hindi ka ba nagtataka kung bakit hindi ito kailanman lumipat nang humihip ang hangin? Ah, mahal, ito ay obra maestra ng Behrman - ipininta niya ito doon sa gabing nahulog ang huling dahon. "

Tagalog

c / ang huling dahon ng o henry

Laatste Update: 2020-01-11
Gebruiksfrequentie: 1
Kwaliteit:

Referentie: Anoniem
Waarschuwing: Bevat onzichtbare HTML-opmaak

Engels

upang sabihin sa iyo ang katotohanan, i ay hindi magkano ang tungkol sa Andrea bago proyektong ito alam. Minsan Mayroon akong maliit na kaswal na pakikipag-usap sa kanya, ngunit na ito. namin usapan, namin na may kaugnayan, ngunit hindi kailanman namin ay nagkaroon ng isang buong sa personal na pag-uusap na may luha at lahat ng drama na iyon. dahil namin ay may upang panayam bawat isa para sa proyektong ito, ng maraming tungkol Andrea at ang kanyang pananaw sa buhay, natutunan kong. natutunan ko, para sa akin, na kami ay halos pareho. nagkaroon kami halos parehong gusto at di-gusto, mga problema sa buhay, at pananaw ng ibang tao. Nakakuha kami upang sabihin sa mga kuwento alang-alang sa proyekto, ngunit i halos Tatangkilikin hangga't siya ginawa. isa akong natutuwa na kami ay mga kasosyo dahil hindi sana natutunan ko kung ano ang tunay na siya tulad at kung magkano ang magkatulad na tayo.

Tagalog

correct grammar on translations

Laatste Update: 2014-12-03
Gebruiksfrequentie: 1
Kwaliteit:

Referentie: Anoniem

Krijg een betere vertaling met
4,401,923,520 menselijke bijdragen

Gebruikers vragen nu voor assistentie



Wij gebruiken cookies om u de best mogelijke ervaring op onze website te bieden. Door de website verder te gebruiken, geeft u toestemming voor het gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie. OK