Sie suchten nach: madlang (Tagalog - Cebuano)

ang kalungkutan ng madlang people
kamingaw pa said insan,kan o daw la kit magkikirigta naiha na panahon wara na pagkirigta

nguni't ang madlang kawan at ang nasamsam sa mga bayan ay ating dinala.
apan gikuha ta alang kanato ang tanan nga kahayupan ug ang mga inagaw sa mga kalungsoran.

ang aking mata naman ay nanglalabo dahil sa kapanglawan. at ang madlang sangkap ko ay parang isang anino.
ang akong mata usab malubog tungod sa kasubo, ug ang akong mga panumduman ang tanan ingon sa usa ka landong.

mapapaari ba ang iyong sigaw na ikaw ay hindi mapapasa kapanglawan, o ang madlang lakas man ng iyong kalakasan?
makatumbas ba ang imong pagsinggit, aron ikaw dili ikabutang sa kaalaut, kun ang tanang gahum sa imong kusog?

at nang ikapitong araw ay nayari ng dios ang kaniyang gawang ginawa; at nagpahinga ng ikapitong araw sa madlang gawa niyang ginawa.
ug sa adlaw nga ikapito natapus sa dios ang buhat nga iyang gihimo; ug mipahulay siya sa adlaw nga ikapito gikan sa tanan niyang mga buhat nga iyang nahimo.

at binasbasan ng dios ang ikapitong araw at kaniyang ipinangilin, sapagka't siyang ipinagpahinga ng dios sa madlang gawang kaniyang nilikha at ginawa.
ug gipanalanginan sa dios ang adlaw nga ikapito, ug nagbalaan niini; tungod kay niini nagpahulay siya gikan sa tanan niyang buhat nga gibuhat ug nahimo sa dios.

at itinuro niya sa kanila ang pasukan sa bayan, at kanilang sinugatan ng talim ng tabak ang bayan nguni't pinayaon ang lalake at ang madlang sangbahayan niya.
ug iyang gitudloan sila sa agianan sa pagsulod sa ciudad, ug ilang gidasmagan ang ciudad sa sulab sa pinuti; apan ilang gipagawas ang tawo lakip ang tanan niyang panimalay.

at, narito, kung paanong ang iyong buhay ay mahalagang mainam sa aking paningin sa araw na ito, ay maging gayon nawang mahalagang mainam ang aking buhay sa paningin ng panginoon, at iligtas niya nawa ako sa madlang kapighatian.
ug, ania karon, ingon nga ang imong kinabuhi gipakamahal sa akong mga mata niining adlawa, ingon niini usab gipakamahal ang akong kinabuhi sa mga mata ni jehova, ug luwason niya ako sa tanang kagul-anan.

pasko na! malamig na simoy ng mabangong hangin na tanging sa pisngi ng langit nanggaling, ang inihahatid sa bukas na dibdib ng sangkalupaang dagi sa hilahil at sala sa lalong tapat na dalangin. . . sa likod ng bundok ay namamanaag ang kaakit akit na isang liwanag; ang ibinabadha ay malaking tuwa na di mag siyang malalasap ng lahat ng taong may mabuting hangad. at ang ating puso ay muling hahagkan ng madlang ligayang di mapapantayan— ang diwa ng pasko ang pista ng mundo— ang araw na siyang s
pasko na! ang bugnaw nga hangin sa humot nga hangin gikan sa mga aping sa langit lang moabut, gihatud ngadto sa bukas nga dughan sa yutan-ong giokanan ug sala sa tinuud nga pag-ampo. . . sa luyo sa bukid naggilak ang madanihon nga madanihon nga suga; maayo ang giingon nga dili kini matagbaw sa tanan nga adunay maayong katuyoan. ug ang among mga kasingkasing pagahagkan pag-usab ug pag-usab uban ang hingpit nga kalipay - ang espiritu sa pasko ang fiesta sa kalibutan—no