From professional translators, enterprises, web pages and freely available translation repositories.
the critical position later elaborated by the situationists has shown that the suppression and the realization of art are inseparable aspects of a single supersession of art.
de kritische stellingname die sindsdien door de situationisten is uitgewerkt, heeft aangetoond dat de afschaffing en de verwezenlijking van de kunst de onafscheidelijke aspecten zijn van eenzelfde opheffing van de kunst.
later i shall have to explain in more detail what, according to the original conception of marx and engels, the nature of this supersession was or was intended to be.
wij zullen later nog nader moeten verklaren waarin deze overwinning en opheffing volgens de oorspronkelijke opvatting van marx en engels bestond of diende te bestaan.
and yet the descriptive theory of the state represents a phase in the constitution of the theory which itself demands the ‘supersession’ of this phase.
toch vormt de beschrijvende theorie van de staat een fase in de constituering van de theorie, die zelf vraagt overstegen te worden.
the end of cultural history manifests itself on two opposite sides: the project of its supersession in total history, and the organization of its preservation as a dead object in spectacular contemplation.
het einde van de geschiedenis van de cultuur openbaart zich in twee tegengestelde aspecten: het streven naar haar opheffing in de totale geschiedenis, en de organisatie van haar instandhouding als dood object, in de spectaculaire aanschouwing.
the supersession of private property is therefore the complete emancipation of all human senses and attributes; but it is this emancipation precisely because these senses and attributes have become human, subjectively as well as objectively.
de opheffing van de particuliere eigendom is daarom de volledige emancipatie van alle menselijke zinnen en eigenschappen. het is een emancipatie omdat deze zinnen en eigenschappen daardoor menselijk geworden zijn, subjectief evenzeer als objectief.
religious estrangement as such takes place only in the sphere of consciousness, of man's inner life, but economic estrangement is that of real life – its supersession therefore embraces both aspects.
de religieuze vervreemding als zodanig speelt zich alleen op het gebied van het bewustzijn van het menselijke innerlijk af, de economische vervreemding echter is die van het werkelijke leven: de opheffing ervan omvat daarom beide kanten.
the current paralysis of total historical development for the sake of the mere continuation of the economy’s independent movement makes the moment when town and country begin to disappear, not the supersession of their cleavage, but their simultaneous collapse.
de huidige verlamming van de totale historische ontwikkeling ten gunste van de loutere voortzetting van de zelfstandige beweging van de economie, brengt op het moment waarop de stad en het platteland beginnen te verdwijnen, niet het overkomen van hun scheuring teweeg, maar hun gelijktijdige ineenstorting.
(3) communism is the positive supersession of private property as human self-estrangement, and hence the true appropriation of the human essence through and for man; it is the complete restoration of man to himself as a social – i.e., human – being, a restoration which has become conscious and which takes place within the entire wealth of previous periods of development.
3. het communisme als de positieve opheffing van de particuliere eigendom, gezien als zelfvervreemding van de mens; dit communisme is daarom de werkelijke zich-toeëigening van het menselijke wezen door en voor de mens. het is de volledige en bewuste terugkeer van de mens-voor-zichzelf als een sociale, d.i. menselijke mens, in wie de hele rijkdom van zijn voorafgaande ontwikkeling is vervat.
