Vous avez cherché: vancomycin (Allemand - Maltais)

aminoglykoside, vancomycin (mittel gegen bakterielle infektionen)
aminoglycosides, vancomycin (mediċini għal infezzjonijiet batteriċi)

wenn sie gegen andere antibiotika wie vancomycin oder teicoplanin allergisch sind.
jekk inti allerġiku għal antibijotiċi oħra bħal vancomycin jew teicoplanin.

ihr arzt kann die infusionsrate anpassen. wenn sie allergisch gegen antibiotika wie vancomycin sind.
it-tabib tiegħek jista’ jiddeċiedi sabiex jaġġusta r-rata tal-infużjoni. jekk inti allerġiku/a għal antibijotiċi bħal vancomycin.

vibativ wurde in zwei hauptstudien mit vancomycin (einem anderen antibiotikum) verglichen.
vibativ tqabbel ma ’ vancomycin (antibijotiku ieħor) f' żewġ studji ewlenin bl- involviment ta 'total ta' 2, 079 adult b' infezzjonijiet ikkumplikati tal- ġilda u t- tessut artab minħabba batterji gram- pożittivi.

aminoglykoside, gyrasehemmer, vancomycin, cotrimoxazol, nichtsteroidale antiphlogistika, ganciclovir oder aciclovir).
interazzjonijiet oħra li wasslu għal effetti klinikament detrimentali l- użu ta ’ tacrolimus flimkien ma prodotti mediċinali oħra magħrufa li għandhom effetti nefrotossiċi jew newrotossiċi jista ’ jżid dawn l- effetti (eż. aminoglycosides, gyrase inhibitors, vancomycin, cotrimoxazole, nsaids, ganciclovir jew aciclovir).

aminoglykoside (wie streptomycin, neomycin und gentamycin), vancomycin (bei bakteriellen infektionen)
aminoglycosides (bħal streptomycin, neomycin u gentamicin), vancomycin (għal infezzjonijiet batterjali)

daten zur kreuzreaktion von oritavancin und anderen glykopeptid-antibiotika, darunter vancomycin, liegen nicht vor.
m’hemm l-ebda dejta disponibbli dwar reattività inkroċjata bejn oritavancin u glycopeptides oħrajn, li jinkludu vancomycin.

patienten, die vancomycin erhielten und auf die behandlung ansprachen, hatten die möglichkeit, nach drei tagen zu linezolid zu wechseln.
pazjenti li rċevew vancomycin u rrispondew għall-kura kellhom l-għażla li jaqilbu għal linezolid wara 3 ijiem.

aminoglykoside, amphotericin b, foscarnet, ganciclovir, pentamidin, vancomycin, cidofovir oder interleukin-2).
tenofovir disoproxil fumarate ma ġiex evalwat f’ pazjenti li kienu qed jirċievu prodotti mediċinali nefrotossiċi (eż. aminoglycosides, amphotericin b, foscarnet, ganciclovir, pentamidine, vancomycin, cidofovir jew interleukin 2).

darüber hinaus wurden keinerlei kreuzresistenzen mit anderen antibiotikaklassen entdeckt, einschließlich betalaktame, makrolide, metronidazol, chinolone, rifampicin und vancomycin.
barra minn hekk, ma nstab li hemm ebda reżistenza inkroċjata mal-ebda klassijiet oħra ta’ antibijotiċi li jinkludu β-lactams, macrolides, metronidazole, quinolones, rifampin, u vancomycin.

tenofovir, aminoglykoside, amphotericin b, foscarnet, intravenöses pentamidin, adefovir und vancomycin), müssen sie dies ihrem arzt mitteilen.
għandek tavża lit- tabib jekk int tkun qed tieħu mediċini oħrajn li huwa magħruf li jistgħu jagħmlu xi ħsara fil- kliewi, bħalma huma tenofovir, l- aminoglycosides, amphotericin b, foscarnet, pentamidine fil- vina, adefovir u vancomycin.

ein weiterer vergleich zwischen vibativ und vancomycin erfolgte in zwei hauptstudien mit insgesamt 1 897 erwachsenen mit komplizierten, durch grampositive bakterien verursachten infektionen von haut und unterhautgewebe, bei denen die arzneimittel bis zu 14 tage lang gegeben wurden.
vibativ tqabbel ukoll mal- vankomiċina f’żewġ studji ewlenin li fihom ħadu sehem total ta’ 1,897 adult b’infezzjonijiet ikkumplikati tal-ġilda u tat-tessut artab ta’ taħt il-ġilda kkawżati minn batterji gram-pożittivi, fejn il-mediċini ngħataw għal tul massimu ta’ 14-il jum.

aminoglykoside, schleifendiuretika, platinverbindungen, vancomycin, amphotericin b), die plasmakonzentrationen von telbivudin und/oder der gleichzeitig gegebenen substanz beeinflussen.
peress li telbivudine jitneħħa mill- ġisem l- aktar permezz tal- kliewi, l- għotja ta ’ sebivo fl- istess ħin ma ’ sustanzi li jeffettwaw il- funzjoni renali (bħal aminoglycosides, dijurtiċi loop, sustanzi li fihom platinum, vancomycin, amphotericin b) jistgħu jaffettwaw l- konċentrazzjonijiet ta ’ telbivudine fil - plażma u/ jew tas- sustanza li tkun qed tiġi mogħtija fl- istess ħin.

angesichts dieser ungewißheit ist größtmögliche vorsicht geboten, vor allem darf keineswegs das risiko eingegangen werden, daß bestimmte glykopeptide, die wie beispielsweise vancomycin in der humanmedizin unentbehrlich sind, in ihrer wirksamkeit beeinträchtigt werden.
billi f’din il-klima ta'inċertezza huwa ppreferut illi tintwera kawtela estrema, u li jiġi evitat it-teħid ta'kull riskju li jnaqqas l-effettività ta'ċerti glikopeptidi, bħalma huwa l-vankomiċin, li huma essenzjali fil-mediċina tal-bniedem;

aminoglykoside, amphotericin b, foscarnet, ganciclovir, pentamidin, vancomycin, cidofovir oder interleukin-2 (siehe abschnitt 4.4).
xi eżempji jinkludu, iżda m’ humiex limitati għal, aminoglycosides, amphotericin b, foscarnet, ganciclovir, pentamidine, vancomycin, cidofovir jew interleukin- 2 (ara sezzjoni 4. 4).

unter diesen therapieversagern waren sechs mit cubicin behandelte patienten und ein mit vancomycin behandelter patient, die mit staphylococcus aureus infiziert waren und während oder nach der therapie eine erhöhte mhk entwickelten (siehe „resistenzmechanismen“ oben).
fost dawn il-fallimenti sitt pazjenti kkurati bi cubicin u pazjent wieħed ikkurat b’vancomycin kienu infettati bi staphlococcus aureus li żviluppa żieda fl-mic’s ta’ daptomycin waqt jew wara t-terapija (ara “mekkaniżmi ta’ reżistenza” hawn fuq).