Vous avez cherché: doktor (Turc - Letton)

cinsiyete göre, doktor reçetesi olmaksızın yaşam boyu sakinleştirici veya yatıştırıcı kullanımı. 1995–2007.
trankvilizatoru/sedatīvu līdzekļu lietošana bez ārsta receptes dzīves laikā sadalījumā pa dzimumiem. 1995.–2007. g.

kokain bağımlılığının tedavisi başta psikososyal müdahalelere dayanmakta ve farmakolojik maddeler pek çok doktor tarafından destek mahiyetinde kullanılmaktadır.
vajadzētu rosināt pieredzes un paraugprakses apmaiņu starp klīnicistiem.

bunlar öncelikle tedavi merkezlerindeki doktorlar olmakla beraber, bazı ülkelerde herhangi bir doktor veya bazı eğitimli veya yetkili doktorlar da ilaç yazabilmektedir.
receptes galvenokārt drīkst izrakstīt ārstniecības centru ārsti, lai gan dažās valstīs tas ir atļauts ikvienam ārstam vai īpaši apmācītiem un akreditētiem ārstiem.

bununla beraber, sosyal açıdan entegre olmuş kokain kullanıcılarının pratisyen doktor veya özel klinikler gibi diğer sağlık ve bakım tedarikçilerinden yardım istemeleri muhtemeldir.
tomēr līdz šim nav izdevies atrast efektīvus farmakoloģiskus līdzekļus, kas palīdzētu pārvarēt kokaīna abstinences simptomus un mazinātu tieksmi pēc šīs narkotiskās vielas.

avusturya’da da, yeni ikame tedavisi hastaları arasında bulunan 25 yaş altındakilerin oranının artmış olması, doktor tavsiyesiyle verilen opioidlerin kontrolsüz ve amaç dışı kullanımına bağlı sorun yaşayan gençlerin sayısındaki bir artışı ifade etmektedir.
arī austrijā jaunu aizvietotājterapijas pacientu vidū proporcionāli ir palielinājies par 25 gadiem jaunāku pacientu skaits, kas norāda, ka ir vairāk gados jaunu iedzīvotāju, kuri saskaras ar problēmām, ko rada recepšu opioīdu novirzīšana un nekontrolēta lietošana.

almanya’da ise iki yeni çalışma ikame tedavi uygulamalarını incelemiş, bakım hizmetlerinin iyileştirilmesine yönelik olanakları değerlendirmiş (cobra) ve tıp doktorları için yeni bir el kitabı oluşturulmasıyla sonuçlanan kalite kontrol hususlarını araştırmıştır (asto).
vācijā nesen veikti divi pētījumi, no kuriem vienā (cobra) analizēta aizvietotājterapijas prakse un meklētas aprūpes uzlabošanas iespējas, bet otrā (asto) pētīti kvalitātes kontroles jautājumi un rezultātā tapusi jauna ārstiem domāta rokasgrāmata.