Je was op zoek naar: monton (Esperanto - Lithouws)

kaj adiauxinte ilin, li foriris sur la monton, por pregxi.
juos paleidęs, jis nuėjo į kalną melstis.

suficxe vi cxirkauxiris cxi tiun monton; turnu vin norden;
‘užtenka gyventi šiame kalnyne, traukite į šiaurę,

kaj moseo supreniris sur la monton, kaj nubo kovris la monton.
mozė užkopė į kalną, ir debesis apdengė kalną.

kaj jesuo supreniris sur la monton, kaj tie li sidis kun siaj discxiploj.
jėzus užkopė į kalną ir ten atsisėdo su savo mokiniais.

kaj ili iris de tie sur la monton de efraim kaj venis al la domo de mihxa.
iš ten jie žygiavo į efraimo aukštumas ir pasiekė mikajo namus.

kaj ili iris kaj supreniris sur la monton, kaj venis al la valo esxkol kaj esplorrigardis gxin.
jie nuėjo į kalnuotas vietas ligi eškolo slėnio, apžiūrėjo žemę,

kaj ahxab sendis al cxiuj izraelidoj, kaj li kunvenigis la profetojn sur la monton karmel.
ahabas surinko visus izraelitus ir pranašus ant karmelio kalno.

kaj la amoridoj premis la danidojn sur la monton, ne permesante al ili malsupreniri en la valon.
amoritai spaudė dano giminę kalnuose ir neleido jiems nusileisti į lygumą.

cxar ili ne povis elporti la ordonon:se ecx bruto tusxos la monton, gxi estu sxtonmortigita;
mat jie negalėjo pakelti įsakymo: “net jeigu gyvulys paliestų kalną, jis privalo būti užmuštas akmenimis arba nušautas strėle”.

kaj li supreniris sur la monton, kaj alvokis tiujn, kiujn li mem volis; kaj ili venis al li.
jėzus užkopė ant kalno ir pasišaukė, kuriuos pats norėjo, ir jie atėjo pas jį.

ho eternulo, per via favoro vi starigis mian monton fortike; sed kiam vi kasxis vian vizagxon, mi konfuzigxis.
viešpatie, savo palankumu suteikei man tvirtybę. kai paslėpei savo veidą­nusigandau.

kaj forsendinte la homamason, li supreniris sur la monton sola, por pregxi; kaj kiam vesperigxis, li estis tie sola.
paleidęs minią, jis užkopė nuošaliai į kalną melstis. atėjus vakarui, jis buvo ten vienas.

jam hodiaux li restos en nob; li etendas sian manon kontraux la monton de la filino de cion, kontraux la monteton de jerusalem.
dar šiandien jie pasieks nobą, pakels grasinantį kumštį prieš siono dukterį, prieš jeruzalės aukštumą.

kaj la eternulo estis kun jehuda, kaj li ekposedis la monton. sed li ne povis forpeli la logxantojn de la valo, cxar ili havis ferajn cxarojn.
viešpats buvo su judu, ir jis užėmė kalnyną. bet jis nepajėgė išstumti lygumos gyventojų, nes jie turėjo geležinių kovos vežimų.

al la hxorestro. de david. cxe la eternulo mi rifugxas. kial vi diras al mia animo: flugu kiel birdo sur vian monton?
viešpačiu aš pasitikiu. kaip jūs sakote mano sielai: “skrisk kaip paukštis į kalnus”?

en tiu tempo la eternulo diris al mi:skulptu al vi du sxtonajn tabelojn kiel la antauxaj, kaj supreniru al mi sur la monton, kaj faru al vi lignan keston.
“viešpats man įsakė: ‘išsikirsdink dvi akmenines plokštes, kaip pirmosios buvo, ir ateik pas mane ant kalno. padirbdink medinę skrynią.

kaj ilia limo norde estas de jordan, kaj la limo levigxas al la norda flanko de jerihxo, kaj levigxas sur la monton okcidente, kaj finigxas en la dezerto bet-aven.
jų siena šiaurėje prasidėjo jordanu; toliau ėjo jericho šiaurinėje pusėje į kalnus vakarų link ir baigėsi bet aveno dykuma.

kaj li skulptis du sxtonajn tabelojn kiel la unuaj; kaj moseo levigxis frue matene kaj supreniris sur la monton sinaj, kiel ordonis al li la eternulo, kaj li prenis en siajn manojn la du sxtonajn tabelojn.
jis iškirto iš akmens dvi plokštes, kokios buvo pirmosios; atsikėlęs anksti rytą, užlipo į sinajaus kalną, kaip viešpats buvo įsakęs, nešdamas rankose plokštes.

kaj moseo diris al la eternulo:la popolo ne povas supreniri sur la monton sinaj, cxar vi avertis nin, dirante:faru limon cxirkaux la monto, kaj sanktigu gxin.
mozė sakė viešpačiui: “Žmonės negali užlipti į sinajaus kalną. tu mus įspėjai nužymėti ribą aplink kalną ir pašventinti jį”.

donu do al mi nun cxi tiun monton, pri kiu la eternulo parolis en tiu tago; cxar vi auxdis en tiu tago, ke tie estas anakidoj kaj grandaj kaj fortikigitaj urboj; eble la eternulo estos kun mi kaj mi forpelos ilin, kiel diris la eternulo.
taigi dabar duok man šitą kalną, apie kurį viešpats kalbėjo. juk tu tada girdėjai, kad ten gyvena anakiečiai ir turi didelių, sutvirtintų miestų. gal viešpats bus su manimi, ir aš nugalėsiu juos”.