Je was op zoek naar: fiskus (Pools - Deens)

fiskus
skattevæsen

w rezultacie, chociaż fiskus nie otrzymuje vat nałożonego na dostawę, to jednak musi następnemu podmiotowi uznać w rozliczeniu podatek naliczony, tak jakby został zapłacony.
resultatet er, at statskassen ikke modtager moms af leverancen, men må indrømme den næste handlende i kæden et fradrag for dennes indgående moms, som om den var blevet betalt.

120 -kontekst ogólny jako ogólną zasadę art. 21 ust. 1 lit. a) dyrektywy 77/388/ewg, w wersji określonej w art. 28g tej dyrektywy, przewiduje, że w systemie wewnętrznym do zapłacenia podatku od wartości dodanej (vat) zobowiązany jest podatnik dokonujący dostawy towarów. zjednoczone królestwo chciałoby zastosować procedurę samonaliczania podatku, w ramach której podatnik, któremu dostarczono towary, zobowiązany jest do zapłaty podatku vat w przypadku dostaw następujących towarów: telefonów komórkowych komputerowych układów scalonych/mikroprocesorów/jednostek centralnych elektronicznych nośników informacji stosowanych w komputerach, telefonach komórkowych bądź specjalnych urządzeniach elektronicznych elektronicznych urządzeń wykorzystywanych do przechowywania, przetwarzania lub zapisywania informacji elektronicznych, takich jak: podręczne cyfrowe aparaty fotograficzne i kamery wideo; kieszonkowe cyfrowe odtwarzacze dźwięku, takie jak odtwarzacze mp3; kieszonkowe cyfrowe odtwarzacze wideo oraz przenośne odtwarzacze dvd; bezprzewodowe urządzenia umożliwiające dostęp do poczty elektronicznej, telefonu, wiadomości tekstowych, internetu oraz inne formy bezprzewodowego dostępu do danych; komputery przenośne; podręczne lub przenośne urządzenia służące do określania położenia wykorzystujące systemy nawigacji satelitarnej; konsole do gier z monitorem, albo używane z telewizorem bądź komputerem. zastosowanie tego środka prowadziłoby do tego, że płacona dostawcy przez klienta cena za te towary nie zawierałaby kwoty vat. zamiast tego klient wykazywałby vat za tę dostawę w swojej własnej deklaracji vat i zgodnie z normalnymi zasadami dokonywałby jednoczesnego odliczenia tej kwoty vat w tej samej deklaracji podatkowej. w związku z tym w przypadku tego rodzaju dostaw realizowanych między podatnikami podlegającymi pełnemu obowiązkowi podatkowemu nie byłby płacony podatek; dopiero podmiot prowadzący sprzedaż detaliczną, ostatnie ogniwo w łańcuchu dostaw, płaciłby całą kwotę vat do urzędu skarbowego. w ten sposób zjednoczone królestwo chciałoby uczynić odstępstwo od jednej z podstawowych zasad systemu vat, a mianowicie mechanizmu cząstkowej zapłaty podatku, zgodnie z którym każdy podatnik w łańcuchu dostaw płaci część łącznego vat nakładanego na dostawę. problem oszustw podatkowych w zjednoczonym królestwie w przypadku dostaw wymienionych wyżej produktów w zjednoczonym królestwie istnieje poważny problem związany z uchylaniem się od płacenia podatków. najpowszechniejsza forma oszustwa polega na tym, że dostawca zarejestrowany do celów vat wystawia faktury za dostawy, następnie zaś znika nie zapłaciwszy podatku. jego klient otrzymuje jednak ważną fakturę vat, na podstawie której może dokonać odliczenia podatku naliczonego. w rezultacie, chociaż fiskus nie otrzymuje vat nałożonego na dostawę, to jednak musi następnemu podmiotowi uznać w rozliczeniu podatek naliczony, tak jakby został zapłacony. ta forma oszustwa, tak zwane „wewnątrzwspólnotowe oszustwo podatkowe polegające na bezpodstawnym zwrocie naliczonego vat” (missing trader intra-community fraud, dalej zwane „oszustwem mtic”), przyjęło postać wyrafinowanego i dobrze zorganizowanego ataku na system vat, za którym często stoją struktury przestępczości zorganizowanej. wykorzystywana jest przy tym możliwość stwarzana przez przejściowe regulacje w zakresie vat, zgodnie z którymi dostawy dostawcy mającego siedzibę w jednym państwie członkowskim do klienta w innym państwie członkowskim nie podlegają vat w państwie wysyłki. zamiast tego klient w państwie przeznaczenia dokonuje zapłaty podatku (samonaliczanie w rodzaju opisanym powyżej, ale ograniczone do pojedynczej dostawy). jeśli klient staje się nieuchwytny dla organów skarbowych nie zapłaciwszy vat od dostawy towarów o wysokiej wartości (takich jak towary będące przedmiotem omawianego wniosku), zmniejszenie wpływów podatkowych może być znaczne. ponadto osoby stojące za tego rodzaju oszustwami często organizują serię dostaw, w której te same towary krążą wielokrotnie pomiędzy różnymi państwami członkowskimi (tak zwane „oszustwo karuzelowe”). w ten sposób kwota podatku tracona przez fiskusa może być wielokrotnie wyższa od kwoty podatku należnej przy jednorazowej dostawie towarów. szacuje się, że od roku 2001 oszustwa tego rodzaju spowodowały w zjednoczonym królestwie straty pomiędzy 6 750 a 11 000 mln gbp. w ostatnich latach w zjednoczonym królestwie można było zaobserwować znaczny wzrost stopnia wyrafinowania oraz złożoności dokonywanych oszustw, co stanowi reakcję na różnego rodzaju interwencje ze strony państwa. według ostatnich opublikowanych szacunków rozmiar oszustw mtic osiągnął w okresie 2004/05 między 1 120 a 1 900 mln gbp. szereg specjalnych wskaźników wskazuje jednak w ostatnim czasie na dalsze nasilenie oszustw dokonywanych w zjednoczonym królestwie, mimo zwiększonych wysiłków w zakresie zwalczania tej formy oszustwa, w tym wykorzystywania instrumentów stojących do dyspozycji wszystkich państw członkowskich w ramach prawodawstwa wspólnotowego. celem zwalczenia tej formy przestępczości rząd zjednoczonego królestwa chciałby zastosować procedurę samonaliczania podatku. jego zdaniem procedura ta wyeliminowałaby opisane wyżej oszustwa poprzez likwidację możliwości osiągania zysków. jeśli nie jest naliczany vat, dla podmiotu gospodarczego bez znaczenia jest opcja zniknięcia bez zapłacenia urzędowi podatkowemu vat przypadającego na cenę płaconą mu przez klienta. procedura byłaby ograniczona do grupy towarów zidentyfikowanych jako będące przedmiotem większości przypadków oszustw mtic i pozwoliłaby zapobiec dalszej znaczącej utracie wpływów podatkowych. poprzez ograniczenie do wąskiej grupy towarów proponowany system nie miałby charakteru ogólnego mechanizmu samonaliczania podatku, nie taki jest również jego cel. system nie stanowiłby zatem zasadniczej zmiany istniejącego systemu vat, opartego na cząstkowej zapłacie podatku. jednocześnie zjednoczone królestwo wprowadziłoby obowiązki w zakresie kontroli i sprawozdawczości, mające na celu zapewnienie organów skarbowych o skuteczności zastosowanego środka. obowiązki te mogłyby być zbliżone do tych, które obowiązują obecnie w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. dla uproszczenia zjednoczone królestwo chciałoby wprowadzić próg w wysokości 1 000 gbp (około 1 480 eur), poniżej którego towary nie podlegałyby procedurze samonaliczania podatku. pozwoliłoby to ograniczyć ewentualne trudności, które to rozwiązanie może spowodować dla podmiotów handlu detalicznego i małych przedsiębiorstw. próg powinien być jednocześnie na tyle niski, by uniknąć dzielenia dostaw celem uniknięcia samonaliczania podatku. opinia komisji na temat wniosku otrzymując wniosek na podstawie art. 27 komisja ocenia, czy spełnione są podstawowe warunki udzielenia upoważnienia, a mianowicie czy proponowany środek specjalny upraszcza procedury poboru podatków dla podatników lub dla administracji podatkowej, lub czy pozwala zapobiec niektórym rodzajom oszustw podatkowych lub unikania opodatkowania. komisja podchodzi do tej oceny z ostrożnością, tak by odstępstwa nie podważały funkcjonowania ogólnego systemu vat. w tym kontekście w 2005 r. komisja przedłożyła wniosek[1] dotyczący zmiany dyrektywy 77/388/ewg w odniesieniu do niektórych środków w celu uproszczenia procedury obciążania podatkiem od wartości dodanej i pomocy w zapobieganiu uchylaniu się od płacenia podatków i unikaniu zobowiązań podatkowych i uchylającej niektóre decyzje przyznające odstępstwa; zmieniona dyrektywa pozwala wszystkim państwom członkowskim na stosowanie odstępstw, które okazały się użyteczne i skuteczne. komisja z reguły niechętnie proponuje zatwierdzenie wniosku o stosowanie procedury samonaliczania podatku, ponieważ w ten sposób eliminowana jest zasadnicza cecha systemu vat, a mianowicie cząstkowa płatność podatku. jako trwale ustanowioną procedurę samonaliczania podatku można wprawdzie uznać specjalny program dla złota inwestycyjnego, ustanowiony w art. 26b szóstej dyrektywy w sprawie vat, jednak przepisy te mają zastosowanie dla pojedynczego, ściśle ograniczonego przypadku. wniosek wniosek zjednoczonego królestwa posługuje się art. 27 celem wprowadzenia zasadniczej zmiany do systemu vat, polegającej na ogólnej procedurze samonaliczania podatku, nawet jeśli ma ona ograniczać się do określonej grupy towarów. oznaczałoby to, że podatnicy w zainteresowanych sektorach mieliby w praktyce do czynienia z trzema różnymi uregulowaniami w zakresie vat: „klasycznym” systemem vat; systemem samonaliczania podatku dla dostaw między przedsiębiorstwami w przypadku, gdy dostawy te spełniają określone kryteria; systemem wewnątrzwspólnotowym. spowodowałoby to dalszą komplikację obowiązków w zakresie rachunkowości nałożonych na przedsiębiorstwa. ponadto wszystkie przedsiębiorstwa w zainteresowanych sektorach, w tym również handlowcy rzetelnie rozliczający się z podatków, musiałyby ponosić dodatkowe obciążenia związane z przestrzeganiem przepisów (kontrola rodzaju klienta, zapisywanie dokonywanych transakcji). stosowanie procedury samonaliczania podatku otworzyłoby poza tym nowe możliwości oszustw podatkowych, w szczególności na szczeblu użytkownika końcowego, co wymagałoby wprowadzenia odpowiednich środków kontroli służących zagwarantowaniu, by klient końcowy nie mógł uniknąć opodatkowania ze względu na brak właściwie funkcjonującego systemu płatności cząstkowych. komisja uważa jednak, że – niezależnie od wszystkich tych wad – wniosek spełnia wymogi art. 27 dyrektywy. zastosowanie środka pozwoli prawdopodobnie wyeliminować występujące obecnie oszustwa mtic, a więc jest ono skoncentrowane na zwalczaniu określonego rodzaju oszustw podatkowych. wyłania się jednak pytanie, na ile – uwzględniając z jednej strony rozmiary oszustwa, a z drugiej strony rozmiary działalności gospodarczej prowadzonej zgodnie z przepisami w tym sektorze– środek ten jest proporcjonalny. zakres zastosowania środka jest względnie szeroki i obejmuje dużą część produktów przemysłu elektronicznego, ale według informacji przedstawionych przez zjednoczone królestwo liczba objętych nim podatników oraz gospodarcze znaczenie prowadzonej przez nich działalności są ograniczone (około 22 500 podatników z łącznej liczby 1 900 000 przedsiębiorstw zarejestrowanych do celów vat). w obliczu znacznych kwot wpływów podatkowych, których dotyczy wniosek, a także względnie ograniczonych dodatkowych obciążeń działalności handlowej prowadzonej zgodnie z przepisami, szeroki zakres zastosowania wydaje się odpowiadać celowi określonemu w art. 27. jednocześnie należy jednak uwzględnić, że również pozostałe państwa członkowskie narażone są na podobne mechanizmy oszustw podatkowych (w przypadku tych samych, a także innych kategorii towarów) i mogą dążyć do wprowadzenia podobnych odstępstw od art. 21 szóstej dyrektywy w sprawie vat. mogłoby to doprowadzić do powstania bardzo różnych zobowiązań dla podatników w różnych państwach członkowskich, co stałoby w sprzeczności z wymogami właściwie funkcjonującego rynku wewnętrznego. w związku z powyższym w decyzji upoważniającej do wprowadzenia odstępstwa należy również zdefiniować zasadnicze elementy stosowania procedury samonaliczania podatku oraz ograniczyć okres stosowania odstępstwa tak, aby możliwa była ocena jego skuteczności (zarówno w odniesieniu do stwierdzonego oszustwa mtic, jak i do zapobiegania nieopodatkowania towarów sprzedawanych użytkownikom końcowym) oraz jego wpływu na funkcjonowanie rynku wewnętrznego. niniejszy wniosek upoważnia do stosowania procedury samonaliczania podatku do dnia 31 grudnia 2009 r. -
generel baggrund i henhold til artikel 21, stk. 1, litra a), i direktiv 77/388/eØf, som det er affattet i artikel 28g i direktivet, er den afgiftspligtige person, som leverer varer, ved indenlandsk virksomhed pligtig at betale merværdiafgift (moms) til statskassen. det forenede kongerige ønsker at anvende en "reverse charge"-procedure, således at den afgiftspligtige person, til hvem der leveres varer, bliver betalingspligtig for momsen over for statskassen ved levering af følgende varer: mobiltelefoner computerchips/mikroprocessorer/cpu’er elektroniske lagringsmedier til anvendelse sammen med computere eller mobiltelefoner eller andet elektronisk udstyr elektronisk udstyr til lagring, behandling eller optagelse af elektroniske data såsom: håndholdte digitale kameraer og videokameraer håndholdte digitale musikafspillere såsom mp3-afspillere håndholdte digitale videoapparater og bærbare dvd-afspillere trådløst udstyr til e-mail, telefon, tekstbeskeder, web browsing og anden trådløs dataadgang håndholdte computere håndholdt eller bærbart positionsbestemmelsesudstyr til satellitnavigationssystemer spillekonsoller med skærm eller af en type, der anvendes sammen med fjernsyn eller computer. konsekvensen af denne foranstaltning vil blive, at den pris, som kunden betaler til leverandøren for sådanne produkter, ikke vil omfatte et beløb for momsen. i stedet skal kunden beregne moms af leverancen i sin momsangivelse. ifølge de normale regler skal han også fradrage denne moms i den samme angivelse. der vil således ikke blive betalt afgift af sådanne leverancer mellem fuldt afgiftspligtige personer, og det vil blive detailhandleren, det sidste led i omsætningskæden, der betaler hele momsbeløbet til statskassen. på denne måde ønsker det forenede kongerige at fravige et af de grundlæggende momsprincipper: systemet med betaling i flere led, hvor alle afgiftspligtige personer i omsætningskæden betaler en del af den endelige moms, der skal betales for leverancen. problemet med momssvig i det forenede kongerige leverancer af de produkter, der er nævnt ovenfor, har givet anledning til en meget omfattende afgiftsunddragelse i det forenede kongerige. den mest udbredte form for afgiftsunddragelse består i, at en momsregistreret leverandør fakturerer leverancer, men derefter forsvinder uden at betale afgiften. på denne måde giver han kunden en gyldig momsfaktura, som giver sidstnævnte mulighed for at få tilbagebetalt den indgående moms. resultatet er, at statskassen ikke modtager moms af leverancen, men må indrømme den næste handlende i kæden et fradrag for dennes indgående moms, som om den var blevet betalt. dette er blevet kendt som ”svig i forbindelse med forsvundne forhandlere” (”missing trader intra-community fraud” (mtic)), som er et meget sofistikeret og velorganiseret angreb på momssystemet, og som ofte begås af den organiserede forbryderverden. fremgangsmåden består i at udnytte en mulighed i momsovergangsordningen, hvorefter leverancer fra en leverandør i en medlemsstat til en kunde i en anden er fritaget for moms i afsendelsesmedlemsstaten. i stedet afregner kunden momsen i ankomstmedlemsstaten (en ”reverse charge” af den type, der allerede er beskrevet, men begrænset til den enkelte leverance). når kunden forsvinder uden at afregne moms for leverancen af dyre produkter som dem, der er genstand for denne anmodning, kan indtægtstabet være betydeligt. personer, der begår sådanne former for svig, organiserer desuden ofte en række leverancer, hvor de samme varer kan cirkulere flere gange mellem medlemsstaterne (svig efter karruselmodellen). på denne måde kan det beløb, som statskassen mister, blive mange gange større end afgiftsbeløbet på den enkelte leverance af varer. denne type svig anslås at have kostet det forenede kongerige mellem 6,75 mia. gbp og 11 mia. gbp siden 2001. i de seneste år har det forenede kongerige oplevet, at de forskellige former for svig er blevet mere og mere sofistikeret og indviklet som reaktion på de forskellige indgreb. ifølge de senest offentliggjorte skøn udgjorde mtic-svig mellem 1,12 mia. gbp og 1,9 mia. gbp i 2004/05. de nyeste operationelle indikatorer i det forenede kongerige tyder imidlertid på, at der er en stigende svigagtig aktivitet på trods af en øget indsats for at bekæmpe denne type svig og gøre brug af alle de instrumenter, som medlemsstaterne råder over i fællesskabslovgivningen. for at bekæmpe denne kriminelle aktivitet ønsker det forenede kongerige at anvende en ”reverse charge”-procedure. efter dets opfattelse vil en sådan procedure eliminere den ovenfor beskrevne form for svig derved, at muligheden for fortjeneste fjernes. hvis der ikke pålægges moms, er der ikke noget motiv for den potentielle ”forsvundne” forhandler til at stikke af uden at afregne momselementet i den pris, som han har modtaget fra sin kunde. proceduren skulle kun omfatte den vifte af varer, der erfaringsmæssigt er mest udsat for mtic-svig, og forventes at bevirke, at yderligere betydelige indtægtstab forhindres. da det foreslåede system begrænses til at omfatte en mindre gruppe af varer, får det ikke karakter af en generaliseret ”reverse charge”-mekanisme, hvilket heller ikke er formålet. systemet vil således ikke medføre nogen fundamental ændring af det nuværende momssystem, der er baseret på betaling af afgiften i flere led. samtidig vil det forenede kongerige også indføre kontrol-og rapporteringsforpligtelser for at sikre, at der indsamles oplysninger, der kan give de relevante myndigheder sikkerhed for, at foranstaltningen fungerer effektivt. de kunne svare til de nuværende rapporteringskrav i forbindelse med leverancer af varer inden for fællesskabet. af forenklingshensyn ønsker det forenede kongerige at fastsætte en tærskel på 1000 gbp (omkring 1480 eur), sådan at leverancer under dette beløb ikke omfattes af ”reverse charge”-mekanismen. dette vil reducere eventuelle vanskeligheder for kunder, som er detailhandlere eller små virksomheder. samtidig bør tærsklen være lav nok til at undgå desaggregering af salgstransaktionerne med henblik på at undgå ”reverse charge”. kommissionens holdning til anmodningen når kommissionen modtager anmodninger i henhold til artikel 27, undersøger den disse anmodninger for at forvisse sig om, at de grundlæggende betingelser for at imødekomme dem er opfyldt, dvs. at den foreslåede særlige foranstaltning forenkler procedurerne for momspligtige personer eller skatteadministrationen, eller at forslaget forhindrer bestemte typer afgiftsunddragelse eller -svig. i den sammenhæng vælger kommissionen en forsigtig approach for at sikre, at fritagelserne ikke undergraver det generelle momssystems funktionsmåde. det var på denne baggrund, at den i 2005 fremsatte et ændringsforslag[1] til direktiv 77/388/eØf med hensyn til visse foranstaltninger, der skal forenkle momsopkrævningen og hjælpe med til at bekæmpe svig og unddragelse, og om ophævelse af visse beslutninger om at tillade fravigelser, som skulle gøre det muligt for alle medlemsstaterne at anvende fritagelser, der havde vist sig nyttige og effektive. kommissionen er normalt meget tøvende med at godkende en anmodning om at anvende en ”reverse charge”, da en sådan foranstaltning fjerner et centralt træk ved momssystemet, nemlig betaling i flere led. særordningen for guld, der er omhandlet i artikel 26b i sjette momsdirektiv, kan ganske vist beskrives som en etableret ”reverse charge”. anvendelsen af disse bestemmelser har imidlertid et anvendelsesområde og et omfang, der er omhyggeligt målrettet og begrænset. konklusion anmodningen fra det forenede kongerige går ud på at anvende artikel 27 med det formål at foretage en grundlæggende omlægning af momssystemet i retning af en generaliseret ”reverse charge”, selv om den kun vedrører en bestemt gruppe af varer. efterkommes anmodningen, vil det indebære, at de momspligtige personer i de pågældende sektorer rent faktisk skal håndtere tre forskellige momsordninger: det "klassiske" momssystem ”reverse charge”-systemet for b2b-leverancer, hvor visse kriterier er opfyldt systemet for handel mellem medlemsstaterne. derved lægges der et yderligere lag vanskeligheder oven i de regnskabsmæssige byrder, som i forvejen pålægges erhvervslivet. ligeledes pålægges der alle virksomheder, herunder ærlige forhandlere, som arbejder på de pågældende områder, yderligere byrder for at sikre overholdelsen af bestemmelserne (efterprøvning af kundernes momsmæssige status og indberetning af transaktioner). ”reverse charge”-mekanismen kan endvidere skabe nye muligheder for svig, specielt i det endelige forbrugsled, og det vil derfor betyde, at den skal suppleres med passende kontrolforanstaltninger for at garantere, at det endelige forbrug ikke undslipper beskatning i fraværet af et velfungerende system med betaling i flere led. kommissionen erkender disse ulemper, men tror ikke desto mindre, at anmodningen kan anses for at opfylde testen i artikel 27. foranstaltningen vil faktisk sandsynligvis eliminere situationerne med mtic-svig og dermed tackle en særlig type svig. der rejser sig imidlertid det spørgsmål, om foranstaltningen står i et rimeligt forhold til, hvor stor den svigagtige aktivitet er i forhold til den ikke-svigagtige aktivitet i den pågældende sektor. foranstaltningens anvendelsesområde er relativt bredt, da den dækker en stor del af den elektroniske sektor, men ifølge oplysningerne fra det forenede kongerige er antallet af skatteydere, der er berørt af foranstaltningen, og den økonomiske betydning af deres aktiviteter begrænset (ca. 22 500 afgiftspligtige ud af i alt 1 900 000 momsregistrerede virksomheder). i betragtning af de enorme momsindtægter, der er på spil, og den relativt begrænsede forøgelse af den administrative byrde på den lovlige handel, synes et bredt anvendelsesområde alligevel at ligge inden for rammerne af artikel 27. samtidig må det erkendes, at andre medlemsstater kender til lignende mønstre for svig (der involverer de samme kategorier eller andre typer varer), og at de antagelig vil søge om tilsvarende fravigelser af artikel 21 i sjette direktiv. det kunne resultere i mange forskellige forpligtelser for skatteyderne i de forskellige medlemsstater – en situation, der ikke harmonerer med ønsket om et velfungerende indre marked. forslaget om at godkende den fravigelse, der anmodes om, skal altså definere hovedelementerne i gennemførelsen af ”reverse charge”-mekanismen og begrænse dens varighed, sådan at der kan foretages en evaluering af dens effektivitet (både med hensyn til den konstaterede mtic-svig og med hensyn til at forhindre endeligt forbrug uden momsbetaling) og dens virkning på det indre markeds funktion. forslaget indebærer bemyndigelse til at anvende "reverse charge" indtil den 31. december 2009. -