Results for bindingsaffiniteit translation from Dutch to English

aripiprazol vertoonde ook matige bindingsaffiniteit voor de serotonineheropnamesite en geen waarneembare affiniteit voor cholinerge muscarinereceptoren.
aripiprazole also exhibited moderate binding affinity for the serotonin reuptake site and no appreciable affinity for cholinergic muscarinic receptors.

de bindingsaffiniteit van 4-hydroxymethyl ambrisentan aan de menselijke endothelinereceptor is een factor 65 kleiner dan ambrisentan.
the binding affinity of 4-hydroxymethyl ambrisentan for the human endothelin receptor is 65-fold less than ambrisentan.

in in vitro onderzoeken is gebleken dat regadenoson een lage bindingsaffiniteit heeft voor de a2b- en a3-adenosinereceptoren.
in in vitro studies, regadenoson has been shown to have little binding affinity for the a2b and a3 adenosine receptors.

het blokkeert ook α2c- en α2a-adrenerge receptoren met een bindingsaffiniteit van respectievelijk 10,8 en 40,7 nm.
it also blocks α2c-adrenergic receptors and α2a-adrenergic receptors with a binding affinity of 10.8 and 40.7 nm respectively.

interferon bèta-1b vermindert de bindingsaffiniteit en bevordert de internalisatie en degradatie van de interferon-gamma-receptor.
interferon beta-1b both decreases the binding affinity and enhances the internalisation and degradation of the interferon-gamma receptor.

de meest voorkomende metabolieten van tasimelteon hebben minder dan een tiende van de bindingsaffiniteit van de moedermolecule voor zowel de mt1- als de mt2-receptor.
the most abundant metabolites of tasimelteon have less than one- tenth of the binding affinity of the parent molecule for both the mt1 and mt2 receptors.

de bindingsaffiniteit van levetiracetam en hieraan verwante analogen aan het presynaptische vesikel eiwit 2a correleert met de potentie van levetiracetam en deze analogen tot anti-aanvals bescherming in het audiogenetische muismodel voor epilepsie.
levetiracetam and related analogs show a rank order of affinity for binding to the synaptic vesicle protein 2a which correlates with the potency of their anti-seizure protection in the mouse audiogenic model of epilepsy.

aripiprazol vertoont in vitro hoge bindingsaffiniteit voor dopamine d2 en d3, serotonine 5ht1a en 5ht2a receptoren en gemiddelde affiniteit voor dopamine d4, serotonine 5ht2c en 5ht7, alpha1 adrenerge en histamine h1 receptoren.
aripiprazole exhibited high binding affinity in vitro for dopamine d2 and d3, serotonin 5ht1a and 5ht2a receptors and moderate affinity for dopamine d4, serotonin 5ht2c and 5ht7, alpha-1 adrenergic and histamine h1 receptors.

de bindingsaffiniteit van 99mtc-depreotide op sstr werd aangetoond in studies met pancreas-tumoren bij lewis-ratten en in vitro op humane tumorale membranen.
the binding affinity of 99mtc-depreotide to sstr was shown in studies of pancreatic tumours in lewis rats and in vitro in human tumour membranes.

de informatie in deze rubriek is gebaseerd op de bindingsaffiniteit tussen sugammadex en andere geneesmiddelen, preklinische experimenten, klinisch onderzoek en simulaties gebruikmakend van een model dat rekening houdt met de farmacodynamische effecten van neuromusculair blokkerende stoffen en de farmacokinetische interactie tussen neuromusculair blokkerende stoffen en sugammadex.
the information in this section is based on binding affinity between sugammadex and other medicinal products, non-clinical experiments, clinical studies and simulations using a model taking into account the pharmacodynamic effect of neuromuscular blocking agents and the pharmacokinetic interaction between neuromuscular blocking agents and sugammadex.

de actieve metaboliet, n-desethyloxybutynine, heeft een farmacologische werking op de humane detrusorspier die vergelijkbaar is met die van oxybutynine in in vitro onderzoek, maar die in vergelijking met oxybutynine een grotere bindingsaffiniteit voor oorspeekselklierweefsel heeft.
the active metabolite, n-desethyloxybutynin, has pharmacological activity on the human detrusor muscle that is similar to that of oxybutynin in vitro studies, but has a greater binding affinity for parotid tissue than oxybutynin.

het is niet waarschijnlijk dat de afbraakproducten van ziconotide een significante biologische activiteit vertonen, aangezien van de peptiden die bestaan uit de afzonderlijke peptide-lusstructuren is vastgesteld dat ze een bindingsaffiniteit tot de n-type voltagegevoelige calciumkanalen hebben die verscheidene orden van grootte lager is dan die van de moederverbinding (ziconotide).
it is unlikely that the degradation products of ziconotide will have significant biological activity, as peptides consisting of the individual peptide loop structures have been found to have binding affinities for n-type voltage sensitive calcium channels that are several orders of magnitude lower than that of the parent (ziconotide) compound.