Você procurou por: accessit (Latim - Grego)

hic accessit ad pilatum et petiit corpus ies
ουτος ελθων προς τον Πιλατον, εζητησε το σωμα του Ιησου,

cum autem introisset capharnaum accessit ad eum centurio rogans eu
Οτε δε εισηλθεν ο Ιησους εις Καπερναουμ, προσηλθε προς αυτον εκατονταρχος παρακαλων αυτον

et accessit iesus et tetigit eos dixitque eis surgite et nolite timer
Και προσελθων ο Ιησους επιασεν αυτους και ειπεν Εγερθητε και μη φοβεισθε.

stetitque populus de longe moses autem accessit ad caliginem in qua erat deu
Και εσταθη ο λαος μακροθεν ο δε Μωυσης επλησιασεν εις την ομιχλην οπου ητο ο Θεος.

accessit retro et tetigit fimbriam vestimenti eius et confestim stetit fluxus sanguinis eiu
πλησιασασα οπισθεν ηγγισε το ακρον του ιματιου αυτου, και παρευθυς εσταθη η ρυσις του αιματος αυτης.

et accessit et tetigit loculum hii autem qui portabant steterunt et ait adulescens tibi dico surg
και πλησιασας ηγγισε το νεκροκραββατον, οι δε βασταζοντες εσταθησαν, και ειπε Νεανισκε, προς σε λεγω, σηκωθητι.

accessit ad eum mulier habens alabastrum unguenti pretiosi et effudit super caput ipsius recumbenti
προσηλθε προς αυτον γυνη εχουσα αλαβαστρον μυρου βαρυτιμου, και κατεχεεν αυτο επι την κεφαλην αυτου, ενω εκαθητο εις την τραπεζαν.

quo audito centurio accessit ad tribunum et nuntiavit dicens quid acturus es hic enim homo civis romanus es
Ακουσας δε ο εκατονταρχος, υπηγε και απηγγειλε προς τον χιλιαρχον, λεγων Βλεπε τι μελλεις να καμης διοτι ο ανθρωπος ουτος ειναι Ρωμαιος.

accessit ille ad patrem et palpato eo dixit isaac vox quidem vox iacob est sed manus manus sunt esa
Και επλησιασεν ο Ιακωβ εις τον Ισαακ τον πατερα αυτου ο δε εψηλαφησεν αυτον, και ειπεν, Η μεν φωνη ειναι φωνη Ιακωβ, αι δε χειρες, χειρες Ησαυ.

haec illo loquente ad eos ecce princeps unus accessit et adorabat eum dicens filia mea modo defuncta est sed veni inpone manum super eam et vive
Ενω αυτος ελαλει ταυτα προς αυτους, ιδου, αρχων τις ελθων προσεκυνει αυτον, λεγων οτι η θυγατηρ μου ετελευτησε προ ολιγου αλλα ελθε και βαλε την χειρα σου επ' αυτην και θελει ζησει.

et inveniens quendam iudaeum nomine aquilam ponticum genere qui nuper venerat ab italia et priscillam uxorem eius eo quod praecepisset claudius discedere omnes iudaeos a roma accessit ad eo
και ευρων τινα Ιουδαιον ονοματι Ακυλαν, γεγεννημενον εν Ποντω, νεωστι ελθοντα απο της Ιταλιας, και Πρισκιλλαν την γυναικα αυτου, διοτι ο Κλαυδιος ειχε διαταξει να αναχωρησωσι παντες οι Ιουδαιοι εκ της Ρωμης, προσηλθε προς αυτους,

cumque venisset ad virum dei in monte adprehendit pedes eius et accessit giezi ut amoveret eam et ait homo dei dimitte illam anima enim eius in amaritudine est et dominus celavit me et non indicavit mih
Και οτε ηλθε προς τον ανθρωπον του Θεου εις το ορος, επιασε τους ποδας αυτου ο δε Γιεζει επλησιασε δια να αποσυρη αυτην. Ο ανθρωπος ομως του Θεου ειπεν, Αφες αυτην διοτι η ψυχη αυτης ειναι καταπικρος εν αυτη και ο Κυριος εκρυψεν αυτο απ' εμου και δεν μοι εφανερωσε.